Foto bij 35.

Dis, Terwyn, Farryn, Fili en Kili staarden al uren voor zich uit in het niets, ze hielden elkaar stevig vast wachten op nieuws of iets of iemand die terug zou keren. Terwyn voelde zich al even slecht als de dag waarop ze zat te wachten op Frerin’s terug keer waarna hij dan ook stierf in haar armen. Opnieuw had ze zo’n slecht gevoel, opnieuw leek deze slag te zwaar om te winnen, ze had graag meegevochten net als Dis maar beide konden ze niet goed genoeg vechten en een vrouw hoorde niet te vechten. Zo zat Dis hier dus weer op haar man te wachten terwijl Terwyn gewoon op een teken van leven wachtte terwijl ze Dis oudste zoon Fili, en haar eigen zoontje Farryn op haar schoot hield en hem warm hield terwijl Dis de kleine Kili tegen zich hield.
Toen ze dan ook tegen de avond een kleine groepje zagen terug keren voelde Terwyn Dis al verstijven van angst waarna Fili en Terwyn meteen rechtop stonden en opkeken om te zien hoe de weinig overlevenden al strompelend terug keerden. Toen Terwyn Thorin van de groep kon onderscheidden plaatste ze Farryn even naast zich en begon te rennen ‘Thorin!’ riep ze bezorgt terwijl ze naar de gewonde dwergenprins toeliep. Eens Terwyn bij hem was en haar armen snel om hem heensloeg om hen steun te geven zag ze hem verdoofd naar haar opkijken. ‘Terry’ fluisterde hij waarna ze knikte ‘Ik ben hier, het is goed, je bent veilig’ beloofde ze hem waarna zijn gezicht weer even vertrok terwijl Terwyn hem verder naar het kamp begeleidde waar Fili en Kili ook al bang rondkeken op zoek naar hun vader. Dis keek naar Thorin op met tranen in haar ogen. ‘Wat is er gebeurt?’ fluisterde ze terwijl een snik haar mond verliet ‘Hij is er niet meer Dis’ fluisterde Thorin. Hierna herhaalde het verleden zich Dis’ schreeuw die haar mond verliet waarna ze huilend op haar knieën zakte smeken dat het niet waar was terwijl Kili wanhopig rondliep om zijn vader roepen.
Terwijl zijn geroep door merg en been sneed stond Thorin op en ging naast Dis zitten om haar te troosten zoals hij Terwyn ooit troostte, terwijl Terwyn naar de huilende Kili liep. ‘Papa! Papa kom terug! Ik wil mijn papa!’ riep de jongen waarbij zijn oudere broer Fili als een jonge dwergenprins zijn broertje op nam en tegen zich aanhield al zag Terwyn hoe moeilijk hij het had om zich sterk te houden. ‘Fili’ fluisterde ze dan ook waarna de vrouw haar armen voor hem openhield waarna hij zich meteen erin liet vallen waarna ze hem en Kili stevig tegen zich aandrukte ‘Jullie zijn veilig, papa is nu voor altijd bij jullie!’ zei Terwyn zacht. Zelf huilde ze niet, alsof ze niet kon huilen, alsof dit gewoon een nachtmerrie was, een oude herinnering die opnieuw afspeelde. ‘Papa is hier jongens, voor altijd’ fluisterde Terwyn opnieuw terwijl ze haar hand op hun hart legde, net zoals Frerin voor altijd bij haar was en voor altijd op haar neerkeek vanuit de hemel zou ook hun vader op hun neerkijken en hun nog steeds steunen.
Toen ze Kili een kus op zijn kruin gaf en hem neerzetten liep hij naar zijn mama en Thorin waarna Terwyn ook Fili nog eens kort knuffelde en een kus op zijn wang drukte. Hierna nam ze hem ook mee naar Dis en Thorin waar Thorin de jonge dwergenprins Fili een schouderklopje gaf en hem hierna ook in zijn armen trok ‘Het spijt me jongen’ zei hij zacht waarna Fili begrijpend knikte en Thorin kort omhelsde voor hij naast zijn moeder ging zitten. Terwyn had ondertussen de klein Farryn opgepakt, deze had geen idee wat er gebeurde. ‘Ik ben er voor je Dis’ fluisterde Terwyn zacht terwijl ze haar troostend over haar rug wreef en haar hoofd tegen dat van Dis liet rusten ‘Je bent niet alleen lieve zus, we redden ons wel’ fluisterde Terwyn haar troostend toe. Zelf trok Terwyn zich dan even terug om Farryn in bed te leggen. ‘Vandaag is een verdrietige dag lieverd, probeer maar te slapen en hopelijk zal morgen anders zijn’ sprak Terwyn de kleine jongen toe. Niet wetende wat ze hem moest gaan vertellen. Uiteindelijk sloot de kleine dwerg flink zijn ogen en viel in slaap waardoor Terwyn weer naar de rest ging. Zo bleven ze nog een tijdje zitten terwijl het al donker werd, uiteindelijk viel Kili in Thorin’s armen in slaap en Fili zat tussen Dis en Terwyn met zijn hoofd half slapend op Dis’ schouder. Dis en Terwyn besloten dat ze hen beter naar bed konden sturen waarna Dis Kili overnam van Thorin en Terwyn Fili in haar armen trok en de al wat grotere jongen naar de tent droeg. Terwijl Dis Kili instopte gleden Terwyn’s vingers nog eens door Fili’s haar ‘Ik weet hoeveel pijn je hebt Fili en hoe hard het is maar je moet sterk zijn lieverd, ik laat jou, Kili of jullie moeder niets overkomen en Thorin ook niet, alles komt goed op een dag geloof mij maar’ zei ze zacht waarna Fili dankbaar knikte en ze nog even in zijn handen kneep voor hij naar bed ging en Terwyn terug naar het kampvuur ging.

Reacties (1)

  • Croweater

    Wat is dat gezin toch eigenlijk verschrikkelijk verscheurd. Geen wonder dat Thorin zo'n norse vent is geworden

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen