Foto bij 080  Flashes of History

Severus Snape pov.

Ik stond plots opnieuw in Albus' kantoor, echter deze keer was het een herinnering van hem. Vragend keek ik om me heen, opzoek naar wat er aan de hand was en vond Emma in een van de zetels, terwijl ze haar handen ongemakkelijk omhoog hield. Ik keek naar haar rug en liep langzaam wat dichter naar haar toe, terwijl ik het akelige gevoel in mijn onderbuik onderdrukte.
'Wat is er aan de hand, Emma?' vroeg Albus in de herinnering, de bezorgdheid duidelijk te horen in zijn stem. Hij was erg op zijn hoede en leek haar handen in de gaten te houden als of er elk moment wat zou kunnen gebeuren.
Albus ging naast haar zitten en voorzichtig ging ik aan de andere kant van haar staan, zodat ik mee kon kijken.
'Ik heb geen idee wat er aan de hand is, maar uit het niets waren deze... kronkels op mijn hand,' zei ze zacht. Ik kon horen aan haar stem dat ze erg van streek was van wat er ook aan de hand was. Albus pakte haar handen vast en bekeek ze uitbundig. Ook ik boog wat dichterbij en fronste verbaast toen ik inderdaad iets zag dat er niet hoorde te zitten. Kronkels, zoals Emma het beschreef. Als of er elektriciteit onder haar huid door liep, maar dan toch net iets anders. De lijnen bewogen zich langzaam, als of ze onder water waren en deden me denken aan bliksem.
Bij het contact tussen haar huid en die van Albus ontstonden er kleine, licht blauwe kronkels die wat sneller bewogen dan de bruine op haar hand.
Hoe was dat ontstaan? Ik was zo gefocust aan het kijken naar haar handen, dat het me nauwelijks opviel dat Dobby binnen plopte, thee neer zette en weer verdween.
Ik keek weer naar Emma en zag dat ze zacht trilde en duidelijk gehuild had. Dit was niet zo lang na wat er tussen ons gebeurd was in het bos, was ze daarom nog zo van slag, of een mix van zowel onze ruzie en het feit dat deze vreemde kronkels op haar handen zaten? Ik gokte de laatste.
Terwijl ik toekeek hoe ze voorzichtig haar onderlip tussen haar tanden vast hield, begon Albus weer te praten.
'Wat is dit?' vroeg hij en mijn aandacht ging weer terug naar haar handen. Albus liet zijn vinger over haar polsen glijden en toen ik zag wat hij bedoelde, voelde ik mijn maag zich omdraaide. Blauwe plekken. Van mij. Ik had haar pijn gedaan.
'Niks, ik heb een nieuwe jas en de borders van de mouwen waren nat geworden en gaven af,' zei Emma zacht en verbaast keek ik naar haar. Ze had er over gelogen, waarom zou ze er over liegen? Ik zuchtte diep en rechtte mijn rug weer toen de omgeving rond me begon te vervagen en rond te tollen, het teken dat de herinnering tot een eind kwam. Hoewel de herinnering eindigde, maakte het geen eind aan de nare, misselijk makende gevoelens diep in mijn borst.


Een paar seconden later zat ik weer in de bloementjes zetel voor Albus' bureau, terwijl de man in kwestie me afwachtend aan keek. Hij leunde met zijn ellebogen op het bureaublad en had zijn vingers samen gevlochten.
Met een diepe zucht leunde ik tegen de achterkant van de zetel en keek nadenkend naar de pensieve die nog steeds voor me in de lucht zweefde.
'Dus, wat denk je?' vroeg Albus zacht na een aantal minuten stilte en ik haalde mijn hand door mijn haar heen, terwijl ik Albus voorzichtig aan keek.
'Ik... ik heb zo'n idee,' zei ik en Albus knikte. Zijn ogen stonden serieus en ik snapte waarom.
'Volgens mij denken we het zelfde en het is niet goed,' zei hij. Er ging hier iets heel erg fout met Emma, maar ik hoopte vurig dat het niet was wat ik dacht. Het was iets dat nauwelijks voor kwam, en alleen bij hele oude tovenaars.
'Die kronkels zijn geen elektriciteit, maar haar magie die langzaam haar lichaam aan het verlaten is,' zei ik zacht en keek Albus peilend aan, hopend dat hij iets anders dacht en dat ik het fout had, maar nee. Helaas knikte hij voorzichtig met zijn hoofd en liet zijn ogen zakken naar het hout van het bureaublad.
'Ik heb haar vertelt dat ik niet weet wat het is. Ik wil niet dat ze in paniek raakt, dat is het laatste wat ze nodig heeft nu,' zei Albus en het verbaasde me een beetje. Normaal zou dat hem niet tegen houden en gewoon eerlijk vertellen wat er aan de hand met haar was, maar het leek er op dat hij een soft spot voor Emma had. Ik had dat al gemerkt in de jaren dat ze hier op school zat als leerling, maar nu pas besefte ik het me.
'Albus, we moeten uit zien te vinden door wat voor spreuk ze geraakt is,' zei ik en hij knikte.
'Ik weet het Severus. Ik heb geen idee hoe lang dit nog door kan gaan. Poppy heeft vorige week wat testen bij haar gedaan en over het algemeen kwam alles er goed uit. We wachten nu alleen nog op St. Mongo's die we wat bloed hadden gestuurd en lichaamscellen zodat ze dat kunnen onderzoeken. Ik hoop dat daar wat meer uit komt, maar dat kan nog lang duren,' vertelde hij en ik zuchtte gefrustreerd.
De rede dat dit meestal voorkwam bij hele oude tovenaars, was dat de magie langzaam afzwakte voor hun dood. De magie verliet het lichaam langzaam omdat het lichaam te zwak werd om de magie te onderhouden. Het gebeurde niet vaak, maar zo nu en dan wel, vaak bij tovenaars boven de honderdvijftig. Heel erg oud dus. Het kon vaak jaren lang duren voordat die tovenaars uiteindelijk overleden, maar de jaren voor hun dood waren ze magieloos. Ik snapte niet hoe Emma dit kon hebben, ze was pas tweeëntwintig! Het had met de vloek te maken, maar ik geloofde niet dat dit het enige was dat de vloek met zich mee bracht. Het feit dat ze soms in mijn herinneringen gezogen werd deed mij geloven dat er meer was en dat ons liet zien dat dit nog niet over was. Hoeveel meer zou er nog komen? Hoeveel dingen zouden zich nog ontwikkelen? Ze werd niet voor niets telkens nadat ze een van mijn herinneringen ingezogen werd zo ontzettend zwak en ziek.
'Albus, het kan vaak nog jaren duren voordat... voordat haar lichaam het begeeft. Wie weet wat er tot die tijd nog meer met haar gaat gebeuren? Ze heeft nu al willekeurige uitbarstingen van magie in de vorm van legilimency en nu dit, haar magie die haar aan het verlaten is. Dit is niet zomaar een vloek die verkeerd gegaan is, dit is doelbewust gemaakt,' zei ik en Albus knikte, terwijl hij van zijn thee sipte en fronsend naar een stukje perkament voor hem keek. Ik zag dat het al haar symptomen waren, met een hoop aantekeningen.
'Nu is de vraag alleen nog, was de vloek voor een ander bedoeld, of specifiek voor haar?' mompelde hij, terwijl hij de vraag bij de andere vragen op schreef. Hij zette zijn bril af en wreef over zijn gezicht heen, terwijl hij met een schuddend hoofd naar de woorden op het vel perkament keek. 'Ik wil een duel tussen jullie twee,' zei hij toen plots en gealarmeerd keek ik hem aan. Wat?
'Wat zou dat bewijzen?' vroeg ik en hij zette zijn bril weer op, waarna hij vermoeid me aan keek.
'Ik wil weten hoe haar magie er aan toe is. Testen of het echt verzwakt is zoals we denken of dat er misschien toch nog wat anders aan de hand is,' vertelde hij en met een diepe zucht besefte ik me dat hij gelijk had. Dit was niet iets waar ik naar uit keek, totaal niet.


Eindelijk weer een hoofdstuk dat wat vlotter online staat...(flower)

Reacties (7)

  • NicoleStyles

    Oh god eeen duel... de vraag is of sevvie zich gaat inhouden of juist niet. Omg te spannend. Haha(Y)

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Ik hou altijd wel van een duel(flower)

      2 maanden geleden
  • Lente2

    Nice chapter!

    But what? So weird dit, vraag me inderdaad ook heel erg af of het doelgericht was, en waarom Emma, zit nu zelf te denken aan een voorspelling maar goed, dat is waarschijnlijk te ver gezocht:P

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Whahahhaha, ben erg benieuwd met wat voor theorieën je gekomen bent hoor :p

      2 maanden geleden
    • Lente2

      I don't know like dat Emma heel belangrijk is in de strijd tegen Voldemort en dat zijn death eaters daar achter zijn gekomen en een curse voor haar hebben gemaakt. En dan heb je Snape nog.

      2 maanden geleden
  • Maim

    Omg dat klinkt nice

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Gelukkig :p hahaha, bedankt voor je reactie!

      2 maanden geleden
  • Uzbeki

    Yeaaay nice. Pls verder🤓

    2 maanden geleden
  • VampireMouse

    Wauw en goed geschreven!!! De details love it l🤩
    Fijn xat je zo snel weer kon schrijven!

    Xx

    2 maanden geleden
    • RickmanLover

      Ik hou erg van details, ja hehe. Bedankt(blush)

      2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen