Foto bij 081 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Met een lichte glimlach op mijn gezicht keek ik naar de brief in mijn handen van mijn universiteit. Over ongeveer drie maanden zou ik mijn eindexamens hebben en als alles daarna goed zou verlopen, was ik officieel de herbology professor van Hogwarts. Echter moest ik eerdaags bij Pomona en Severus een handtekening halen dat ik al mijn werk gedaan had en dat alles goed verlopen was. Daarna zou ik alle proefwerken en werkstukken die ik dit jaar voor hun beide gemaakt had bij de universiteit afleveren en zouden ze het beoordelen. Als dat allemaal oké was, was ik klaar voor mijn eindexamens. Ik kon niet wachten tot dat moment, maar aan de andere kant had ik het idee dat ik er nog lang niet klaar voor was, maar als ik mijn best deed zou het vast wel goed komen.

Later op de dag stond ik in Hogsmeade, opzoek naar Christie die gezegd had dat ze hier zou zijn om zes uur. Fronsend keek ik langs alle leerlingen, opzoek naar de donkerblonde haren en die speelse grijns die van Christie waren. We hadden al een tijdje gepraat met elkaar via uilenpost, maar vanavond hadden we afgesproken om ergens een hapje te eten en bij te praten, face to face. Ik had haar licht het een en ander over de ruzie vertelt tussen mij en Severus, maar ik had het idee dat ze daar nog niet over uitgesproken was met me.
Het was geen grap wanneer ik zei dat Christie enorm beschermend over me was en dat ze Severus echt wat aan zou doen als ze te horen zou komen dat hij me pijn gedaan had. Om die reden had ik het deel over mijn polsen er buiten gelaten, plus de dreigende toon die hij had en hoe hij op me af was komen stalken...
Ik grimaste, terwijl ik de uiteindes van mijn zachte sjaal onder mijn jas schoof. Zoals altijd had ik mijn grijze, lange jas aan, simpele beige, wollen sweater met een wit T-shirt eronder dat onder de sweater uitstak, de eerste de beste jeans die ik kon vinden en mijn zwarte, leren schoenen.
Opeens vielen mijn ogen op Christie, die met haar gebruikelijk grijns leunde tegen een tafeltje bij een bar. Ze had een met... iets waarvan ik verwachte dat het alcohol in haar handen vast. Mijn mond viel verbaast open en mijn ogen werden wijd en dat was niet door haar drankje, het kwam om de persoon die naast haar stond.
'Steven!' zei ik luid genoeg zodat hij het hoorde en ook naar me op keek. Vlug liep ik naar ze toe en Steven opende zijn armen voor me met zijn gebruikelijk knappe glimlach. Ik drukte mezelf tegen hem aan, sloeg mijn armen rond zijn middel en genoot van het moment. Steven had ik al maanden niet gezien! Hij was ontzettend druk met zijn werk, hij was een auror en omdat ik het ook druk had met school, was er nooit tijd om af te spreken.
'Zo zo, iemand lijkt me gemist te hebben,' lachte hij zacht, maar sloeg zijn armen achter me langs en trok me wat dichter tegen hem aan. Hij rook zoals altijd heerlijk en schoon en ik glimlachte naar hem omhoog.
'Natuurlijk, ik heb je maanden niet gezien,' zei ik en stapte van hem af. Ik draaide me om naar Christie die me met een voldane grijns me aan keek, haar armen voor me opende en me ook in haar armen trok. Ik lachte zacht, nadat ik losgelaten was en bekeek hun beide met een schuddend hoofd.
'Ik dacht laat ik als verassing Steven mee nemen,' zei ze en ik schudde lachend mijn hoofd.
'Je bent geweldig, Christie, echt waar,' zei ik en ze humde, waarna ze een slok nam van haar drankje.
Ik draaide me weer naar Steven toe en bekeek hem even uitbundig. Hij zag er zoals altijd goed uit, hij was super verzorgd. Zijn iets wat bruine, half lange haar was dan wel slordig, maar expres slordig. Hij had een bruine leren jas aan met daaronder een wit overhemd met bretels, spijkerbroek en nette schoenen er onder. Niet te vergeten zijn glinsterende blauwe ogen.
'Je ziet er goed uit, Emma,' zei hij met een brede glimlach, terwijl hij zijn elleboog op de hoge tafel naast hem zette en me nonchalant aan keek. Mijn lippen konden maar niet stoppen met glimlachen en ik voelde mijn wangen wat rood worden. Steven was ook redelijk wat ouder dan Christie en mij, hij was zevenentwintig en genoot met volle teugen van het leven.
'Jij ook, Steven,' zei ik met dezelfde glimlach op mijn gezicht. Ik had me in een lange tijd niet zo vrolijk en gelukkig gevoeld en ik kon maar niet stoppen met glimlachen. 'Hoe heb je in hemelsnaam tijd gecreëerd voor ons?' vroeg ik lachend en hij knikte met zijn hoofd naar Christie, die naar haar gsm staarde en druk aan het typen was.
'Die daar,' zei hij, pratend over Christie op een plagende manier, 'heeft me geforceerd om vrij te nemen. Blijkbaar was ze bang dat ik jullie nog ging vergeten en zei dat jij wat... jongens problemen had en wie kan jongens problemen beter oplossen dan ik?' zei hij met een korte grijns en ik rolde met mijn ogen.
'Dat is zo,' merkte ik op.
'Maar, wat vinden jullie dames ervan als we naar binnen gaan? Het is koud en ik ben bang dat mijn tepels straks nog bevriezen,' zei Steven, terwijl hij grijnzend richting de ingang liep van het restaurant, zijn drankje in zijn handen.
Ik kneep in mijn neusbrug, terwijl ik grimassend om me heen keek of er leerlingen in de buurt waren, maar die waren er gelukkig niet. Christie lachte hard, terwijl ze haar gsm in haar tas drukte en me mee trok naar de deur van het restaurant.
Dit was op en top Steven en de rede waarom ik van hem hield, hij was geweldig.


Bedankt voor de vele reacties de laatste tijd! Ik zat best wel te struggelen met motivatie vinden om ideeën daadwerkelijk uit te schrijven, maar het gaat al wat beter en ik hoop dus ook weer meer te kunnen posten(flower)

Reacties (7)

  • Uzbeki

    Yessss verder!

    1 jaar geleden
  • elisekarlijn

    Goes hoofdstuk

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Steven klinkt als een gezellig persoon.(Y)

    1 jaar geleden
  • Muizlet

    ...en toen kwam Snape. Hihi

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Sev wordt jaloers straks, i already like it

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen