Foto bij 085 • Flashes of History

Emma Lewis pov.

Het was vrijdag avond, elf uur 's avonds, terwijl ik op de bank lag met een goed boek en een deken over mijn lichaam heen geslagen. De haard stond aan en vulde de kamer met een warme gloed en zorgde voor licht, aangezien ik de gordijnen dicht had en maar een aantal kleine lampjes had aangezet.
Genietend zuchtte ik zacht, waarna ik het boek in mijn handen op mijn schoot neer legde en mijn hoofd liet vallen op de leuning van de bank. Ik had vandaag veel gewerkt in mijn kamer, vooral aan de opstellen die ik voor mijn universiteit moest maken. Het ware grote werkstukken die ontiegelijk veel uren opnamen, maar het voelde altijd zo goed als ik weer een hoofdstuk af had. Het was een deel van mijn eind project en het voelde goed nu eindelijk het eind in zicht was. Het was een stuk over potions en herbology, logisch, aangezien ik dat studeerde. Maar ik had het samen gevoegd in een ding, aangezien ik een vak moest kiezen, maar ik niet had kunnen kiezen. Het was meer werk, dat zeker, maar het was het waard.
Potions... Bedacht ik me met een zucht en haalde vermoeid mijn handen over mijn gezicht heen. Ik moest eigenlijk na het diner naar Severus toe voor de privélessen, maar ik was nog steeds niet gegaan. Ik had bijna op het punt gestaan om naar hem toe te gaan, maar toen ging het fout met Christie. Dat had me alleen maar meer aan het denken gezet, waardoor ik door de bomen het bos niet meer zag.
Ik probeerde het wat uit mijn hoofd te zetten tot ik de moed had om hem aan te spreken, vragend naar een uitleg. Maar die moed had ik nog niet gevonden.
Loom staarde ik naar het plafond, terwijl mijn vingers over de pagina's van mijn boek gleden die op mijn buik lag. Ik had mezelf de middag en avond vrij gegeven van alle drukte en werk en had besloten mezelf te verwennen. Nadat ik mijn kamer vlug met wat spreuken had opgeruimd natuurlijk.
Ik had een goed boek uit de kast getrokken, waarna ik er mee een lang, warm bad genomen had met speciale, ontspannende kruiden die tevens erg goed voor je huid waren. Ook had ik wat snacks gemaakt met ingrediënten die ik uit de keukens kon halen, waarna ik genietend op de bank was gaan liggen. Ik had een aantal maanden geleden een nieuw pyjama broekje en een los topje gekocht en het voelde op het moment heerlijk zacht tegen mijn huid aan.
Ik voelde me redelijk goed, ontspannen en maakte me even geen zorgen om alles.
Mijn ogen werden langzaam zwaar en moe, terwijl ik daar lag op de bank, tot er plots aangeklopt werd op de deur. Meteen schoot mijn hoofd omhoog en keek ik naar de deur, toen naar de klok, en weer naar de deur.
Waarom stond er iemand om kwart over elf 's avonds aan mijn deur?
Vlug hees ik mezelf omhoog, trok mijn korte pyjama broek recht en mijn losse shirt. Ik had geen bh aan, geen sokken en een redelijk korte broek aan, die tevens van satijn was, maar geweldig aanvoelde. Ik voelde me niet super om mijn gemak toen ik naar de deur toe liep, maar opende het toch met een frons.
Ik hield de deur op een kier, terwijl ik er door heen keek en ik voelde een warm, tintelend gevoel in mijn buik ontploffen toen mijn ogen vielen op de persoon. Severus. Wat deed hij hier?
Mijn lichaam vulde zich met vlinders en zenuwen en ik voelde mijn lichaam zacht beginnen te beven. Of dat nou was door de koude wind die van de gang af kwam, of door het snelle pompen van mijn hart, wist ik niet.
'S-severus,' zei ik zacht. Hij stond niet in zijn gewoonlijke gewaad voor mijn deur, nee. Er leek een laag van af te zijn, waardoor hij er een stuk minder angstaanjagend uit zag.
'Kan ik met je praten?' vroeg hij toen zacht en vol verbazing knipperde ik een aantal keer, terwijl ik de rand van de deur wat steviger vast pakte. Zijn ogen stonden rustig, maar spijtig en ik voelde het zelfde medelevende gevoel voor hem als laatst.
'Uhhh,' begon ik langzaam, terwijl ik mijn ogen los scheurde uit die van hem en knikte kort. 'Ja hoor,' zei ik en opende de deur wat voor hem. Waar wilde hij het over hebben? Hij liep langs me naar binnen, waarna ik de deur sloot en me naar hem omdraaide. Hij bleef stil staan in het midden van mijn kamer en voorzichtig liep ik naar hem toe.
Zonder deken was het plots erg koud als ik hier zo stond op blote voeten en zonder lange broek of mouwen. Ik sloeg mijn armen over elkaar en ging langzaam met mijn handen op en neer om de kippenvel weg te wrijven. Ook deed ik het in een poging om mijn tepels voor hem te verbergen en ik voelde mijn wangen wat roder worden. Ik wist niet of ze door mijn shirt heen kwamen, maar ik wilde het niet riskeren.
'Ik wilde mijn excuus aanbieden,' zei hij, terwijl we beide nog in het midden van mijn woonkamer stonden. Stil keek ik hem aan, niet wetend wat ik moest zeggen of doen. Ik wilde hem niet zomaar vergeven, maar mijn instinkt zei van wel.
Het enige geluid in de kamer was het getik van de secondewijzer op de klok, het geknisper van de haard en het gebonk van mijn hart. Mijn lippen opende zich om te antwoorden op wat hij zei, maar er kwam nog steeds niks uit. Hij bleef me echter geduldig aankijken, waardoor er wat dapperheid in me op kwam.
'Kan je uit leggen wat er gebeurde?' vroeg ik zacht na een tijdje en keek hem hoopvol aan. Ik wilde weten wat er met hem gebeurde, wat er voor zorgde dat hij zo de controle had verloren. Ik wilde het weten, tenzij ik het me natuurlijk in beeldde dat er meer achter zat dan ik dacht.
Hij fronste even en keek denkend naar de vloer, terwijl zijn adamsappel op en neer bobde. Hij leek er echt spijt van te hebben...
'Ik... ik wil geen smoes verzinnen waarom ik deed wat ik deed, het was fout en daar valt niet om heen te draaiden, maar ik ben zo niet zoals mijn vader,' zei hij en zijn ogen scande mijn gezicht aarzelend. 'Ik weet hoeveel pijn mijn vader mijn moeder heeft aangedaan en het spijt me dat ik de controle verloor en dat je er bij was om dat mee te maken,' vertelde hij en toen ik diep in zijn ogen keek zag ik dat hij het meende. Plots stond hier een man voor me die de dikke muur rond zich wat had laten zakken, waardoor ik hem kon zien. Hij had zichzelf en zijn gevoel blootgesteld en ik voelde een brok in mijn keel ontstaan. Hij stond hier compleet kwetsbaar en open voor me, iets wat ik hem nog nooit had zien doen en eerlijk gezegd ook niet verwacht had.
Ik slikte nerveus en frommelde met mijn vingers aan de huid op mijn armen, terwijl ik om me heen keek.
'Wil je anders eerst wat te drinken?' vroeg ik zacht, terwijl ik nog steeds zacht over mijn armen heen wreef en zijn donkere ogen kruiste kort met die van mij.
'Thee zou fijn zijn,' zei hij en ik glimlachte licht naar hem, waarna ik me omdraaide en thee begon te zetten. Hij accepteerde bijna nooit wat te drinken als hij hier kwam, of überhaupt ergens naar toe ging en ik zag dit als een goed teken. Een teken van vertrouwen.
Niet veel later was de thee klaar, zette ik het op tafel neer en ging zitten in de hoek van de bank, terwijl ik vlug mijn boek dicht sloeg en de dekens opzij schoof, maar wel een deel over mijn benen heen legde. Het was te fris in mijn kamer.
Severus kwam ook op de bank zitten, maar aan de andere kant.
'Je bent niet zoals je vader, Severus,' begon ik zacht en zijn ogen schoten gealarmeerd mijn kant op. Vol ongeloof en verwarring keek hij me aan, waarna hij spottend lachte en met zijn hoofd schudde.
'Hoe weet je dat? Wie zegt dat ik het niet nog een keer ga doen?' vroeg hij, zijn stem zacht en ik tilde mijn hand aarzelend op, maar toch liet ik het weer op mijn schoot vallen. Ik voelde de drang om mijn hand op zijn arm te leggen, maar ik wist niet zeker of dat wel de juiste handeling was op het moment. Ik wilde dat hij zich niet alleen voelde en dat hij voelde dat ik niet boos op hem was en hem vertrouwde, maar ik wilde hem niet oncomfortabel laten voelen.
Zijn ogen volgde mijn hand gefocust en hij fronste.
'Ik vertrouw je,' zei ik simpel.
'Je vertrouwd me, ook al heb ik je pijn gedaan?' vroeg hij vaag en ik knikte, terwijl ik hem open en eerlijk aankeek.
'Ja,' zei ik en hij zuchtte diep.
'Waarom?'
'Omdat ik denk dat er meer aan de hand is dan het lijkt,' mompelde ik, terwijl mijn ogen afzakte naar zijn lippen. Er viel een zware stilte tussen ons, terwijl ik mijn verlangen naar hem probeerde te onderdrukken. Dit was niet het moment om te gaan fantaseren over hem en ik slikte, waarna ik naar zijn handen keek, in plaats van zijn lippen, maar al snel verplaatste ik mijn blik maar naar mijn eigen handen, aangezien dat ook niet echt werkte. Nu hij geen gewaad aan had, had hij alleen een zwart overhemd aan dat in zijn zwarte broek was gestopt en ik moest toegeven dat hij er goed uit zag zo.
'Waarom probeer je mijn acties goed te praten? Het was niet oké wat ik gedaan heb,' zei hij daarna wat harder.
'Ik probeer het ook niet goed te praten,' zei ik iets wat geïrriteerd, maar ik ademde diep in, waarna ik de spanning in mijn schouders wat voelde weg smelten. 'Wat zorgde er voor dat je de controle verloor?' vroeg ik zacht en hij sloot even zijn ogen, waarna hij over zijn gezicht wreef en voor zich uit staarde naar de vlammen in de haard.
Ik wilde weten wat er aan de hand was, maar hij keek zo intens de vlammen in dat ik het idee had dat er geen antwoord uit zo komen. Ik wist niet wat er met hem gebeurd was wat voor zo'n heftige reactie zorgde en ik maakte me zorgen om hem. Misschien kon ik hem helpen, op de manier hoe hij mij hielp om over mijn onzekerheden en angsten te komen. Door er te zijn voor hem en met hem te praten, iets waarvan ik het idee had dat hij nog nooit gedaan had.
'Mijn vader... pakte altijd mijn armen beet. Hij sleurde me de trappen op of af, gebruikte het om me vast te houden zodat ik mezelf niet kon beschermen tegen de klappen die hij mijn moeder en mij gaf. Ooit brak hij mijn arm en weigerde om mijn moeder me te laten helpen of naar het ziekenhuis te brengen, maar uit eindelijk was het haar gelukt om met het kleine beetje magie dat ze nog in haar had mijn arm te helen. Het was niet geweldig geheeld, maar het was het beste dat ze kon doen,' zei hij schor, terwijl zijn ogen gefocust bleven op de openhaard. Aan het einde van zijn zin viel zijn stem wat weg en schraapte hij vlug zijn keel. Onbewust was zijn hand naar zijn linker onderarm gegleden en met medelijden keek ik naar zijn handen. 'Ik heb geen fijne herinneringen aan aangeraakt worden, het was altijd met pijn en toen Karkaroff mijn arm vast pakte, knapte er iets in me waardoor ik overspoeld werd door nare herinneringen van vroeger,' vertelde hij, waarna hij zuchtte en spijtig mijn kant op keek.
'Het spijt me zo erg, Severus,' fluisterde ik met een brok in mijn keel, waarna ik voorzichtig naar hem toe schoof en mijn handen op zijn rug neer legde, zacht en teder als of ik hem zou breken. Een zachte zucht rolde oven zijn lippen heen toen ik hem aanraakte en hij liet zijn hoofd wat zakken.
'Het was niet de bedoeling dat ik je pijn deed...' mompelde hij en mijn hand begon langzaam heen en weer over zijn rug te glijden en hij leek het niet erg te vinden. Sterker nog, hij leek wat te ontspannen, terwijl hij zijn hoofd naar voren liet vallen en zijn ogen sloot.
Ik glimlachte waterig toen ik een genietende zucht hoorde, het was erg stil, maar ik pikte het op. Toch voelde ik een bepaalde verdrietigheid bij het horen van zijn verhaal. Hij heeft nooit iemand gehad om zijn hart aan te luchten en al deze jaren heeft hij alles opgekropt. Al zijn emoties had hij verstopt achter de dikke muur van steen. Woede, verdriet, angst, blijdschap. Dat kon niet goed zijn voor een persoon om allemaal in te houden.
Ik legde voorzichtig mijn rechter hand op zijn wang en ik drukte zijn gezicht omhoog en mijn kant op. Vragend keek hij me aan, zijn ogen verward, waarna ik licht naar hem glimlachte en mijn lippen teder op die van hem drukte. Dit leek hem te verassen, aangezien hij eerste helemaal verstijfde en een grote teug lucht in nam. Toen ik echter mijn lippen tegen die van hem begon te bewegen, liet hij de lucht langzaam uit zijn borstkas ontsnappen en ontspande hij, terwijl hij mij terug begon te zoenen.
Ik bewoog me wat dichter naar hem toe en probeerde de ongemakkelijke positie waar in we zaten te negeren, maar zodra de kus wat begon te verhitten, vonden zijn handen mijn heupen en trok hij me met gemak op zijn schoot. Ik zat met beide benen langs zijn heupen, terwijl ik tegen zijn lippen aan glimlachte. Zijn handen gleden langzaam over mijn rug heen, naar beneden waar zijn iets wat ruwe handen over mijn satijnen pyjama broekje gleden en me steviger tegen hem aan trokken.
Mijn hand gleed van zijn wang naar zijn nek, naar zijn borst waar ik zijn hart tegen zijn ribben aanvoelde slaan. Ik wist niet wat me over kwam, maar het gevoel van verlangen was zo sterk en groot dat ik mezelf nauwelijks in bedwang kon houden. Mijn handen trilde van de adrenaline en ik voelde mezelf steeds maar meer en meer verhitten hoe verder de kus kwam. Ik drukte mijn lichaam tegen die van hem aan in een poging om de warmte en spanning in mijn onderbuik wat te verlichten, maar voordat ik dingen ook maar verder kon nemen begon hij de kus wat te stoppen. Zijn warme handen gleden over mijn de achterkant van mijn blote bovenbenen heen, waarna hij voorzichtig zijn hoofd wat terug trok.
Beide hadden we lucht te kort en ik keek met een kleine, tevreden glimlach in zijn ogen, terwijl ik mijn handen op zijn borst neer legde voor steun. Zijn pupillen waren groot en zijn ogen stonden vol lust en hitte.
Ik had nog nooit zoveel genoten van zoenen als met Severus en het zorgde er voor dat mijn benen onstabiel aanvoelde.
'Ik neem aan dat je niet meer boos op me bent,' zei hij toen zacht en grijnsde licht naar me.
'Inderdaad,' antwoordde ik met een glimlach. Ik wilde echter nog wel verder praten met hem. Ik wilde precies weten wat er gebeurde en het maakte me niet uit hoe lang het zo duren.


Omdat het vorige hoofdstukje zo kort was en ik zo lang weg ben geweest, is dit hoofdstuk wat langer dan normaal(flower)Hopelijk vonden jullie het een leuk hoofdstuk!

Reacties (2)

  • NicoleStyles

    Jaa heerlijk zo'n lang hoofdstuk 😍😍

    1 jaar geleden
  • Lente2

    (H)(H)(H)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen