Het was alsof Haec zijn manier had van zijn territorium te claimen, me langzaamaan als een eigendom aan het maken was. Het was allemaal heel slim uitgedacht, zijn manier van werken.
Eerst kwam hij steeds bij het circus kijken. Om meer over mij te weten te komen, maar ook om mij onbewust gewend aan zijn bijzijn te laten raken. Toen ontvoerde hij me, maar liet me nog niks doen. Opnieuw om me langzaamaan gewend te laten raken, in de plaats van me meteen in het diepe te gooien. En dan het eten en mijn haar knippen. Het was hetzelfde als hoe dieren hun geur op sommige gebieden achterlieten om te laten zien dat die van hen was.
‘Vergeet niet dat je overmorgen op moet gaan treden.’
Met een ruk keek ik op. Mijn hart bonsde tegen mijn ribbenkast van schrik. Ik had niet gezien dat Haec zomaar binnen was gekomen.
‘O-Optreden?’
‘Je dacht toch niet dat ik je liet oefenen voor niks? Heb je al geoefend?’
Ik slikte en schudde mijn hoofd. Haec zuchtte geïrriteerd en liep weer richting de deur.
‘Als ik terug kom voor je avondeten wil ik dat je begonnen bent.’
Er klonk iets van vermoeidheid in zijn stem, tot mijn verbazing, maar ook tot mijn genoegen.

‘Avondeten~’
Ik draaide mijn hoofd weg en sloeg mijn armen over elkaar.
‘Kun je je nou eens een keer niet als een bijdehante kleuter gedragen?’ viel Haec plotseling uit.
Ik keek geschrokken op en merkte nu pas op hoe gespannen hij was. Zijn handen die de kom soep omklemden trilden en er trok krampachtig een spiertje bij zijn slaap. Ook klopte er een dikke ader in zijn rode nek, en ik deinsde geschrokken een beetje achteruit bij het zien daarvan.
‘Heb je al geoefend?’ vroeg Haec toen nors, maar hij wist het antwoord al, want hij ratelde al weer verder voordat ik mijn mond open kon doen.
‘Natuurlijk niet! Nee, Leo voelt zich te goed om naar zijn baas te luisteren! Leo staat boven alles en iedereen! Zelfs in dat verrote circus van je wist je al niet hoe je moest luisteren naar zij die je hoort te gehoorzamen! Ik heb je eerlijk overgekocht, of het je nou bevalt of niet!’
‘Ik ben een mens, geen aap in een kooitje! Ik heb zelf ook een vrije wil, en recht op vrijheid! En hoor eens: Ik wil hier helemaal niet in zo’n kleine rotkamer zitten en kunstjes doen!’ Woedend stond ik op van de grond.
‘Ik heb hier helemaal niet om gevraagd, hoor je? Je hebt me tegen mijn zin hier naartoe gesle–‘
WHAM
Met een gigantische smak had Haec de kom soep door de kamer gegooid. Ik keek hem met grote, geschrokken ogen aan en deinsde achteruit toen hij op me af stampte. Zijn hand sloot rond mijn kraag en hij trok me ruw naar zich toe zodat er nog maar een paar centimeter tussen onze gezichten verwijderd was, en de geur van rook mijn neusgaten in drong. Even leek er iets van krankzinnigheid in Haec’s ogen te smeulen, iets van moordlústigheid. Maar net zo snel als het verschenen was, verdween het weer, en hij liet me snel los. Hij klopte wat niet-bestaand vuil van zijn jasje en kuchte even. De gewelddadige man was weer weg en vervangen door de quasi-rustige, zakelijke Haec.
Maar ik stond nog steeds op mijn spaghetti benen te trillen, en keek geschrokken naar wie me zojuist bij mijn lurven had gegrepen. Even flitse mijn blik naar de scherven van de kom die onder de tomatensoep zaten alsof het bloedvlekken waren. Een kleine gehaktbal die door de impact tegen de muur was blijven plakken, viel met een zacht, zompig geluid op de grond, op het moment dat Haec zachtjes de deur achter zich dicht trok.

Met zo’n zelfde plof als de gehaktbal liet ik me op mijn knieën vallen, en staarde naar de grond. Mijn ademhaling was nog gejaagd, net als mijn hart dat als een tijdbom in mijn binnenste tekeer ging. Ook mijn ledematen waren nog steeds trillende slierten spaghetti.
‘Wie wás die man?’ wist ik toen geshockeerd te fluisteren toen mijn adem weer normaal was. Het was alsof ik zojuist tegenover een heel ander persoon had gestaan. Een ijzerharde, ijskoude man, maar met een vuur dat zachtjes aan het smeulen was van binnen, klaar om toe te slaan wanneer dat moet. Hij léék amper meer op de sarcastische, geïrriteerde Haec met wie ik de afgelopen dagen opgescheept had gezeten.

Mijn gedachtengang werd onderbroken door het openen van een deur, en de harde bons van een nieuwe kop tomatensoep die op de grond werd gezet. Ik keek angstig op om te zien of Haec weer agressief was, maar hij had een poker-face opgezet.
‘Wat kijk je?’ vroeg hij geïrriteerd.
Hij was nog steeds in een slechte stemming, dus ik draaide maar gauw weer mijn hoofd weg. Maar hij was nog maar halverwege de deur toen hij zich omdraaide en woedend brulde: ‘Wat sta je nou weer onnozel naar je eten te staren!? Het komt je mond niet zomaar in dansen! Ik heb niet voor niks die soep voor de tweede keer voor je bereid, verwend snotjong! Eet!’
Haec had zijn handen tot vuisten gebald om zo te zien te voorkomen dat hij ze met verwoestende intenties zou gebruiken. Ze trilden, maar dat deed de rest van zijn rood aanlopende gezicht en lichaam ook.
‘J-Ja meneer.’ piepte ik, en pakte geschrokken de kom. Haec bleef staan totdat ik de nog hete lepel in mijn mond stak. Er sprongen uit reflex wat tranen in mijn ogen, maar ik slikte de hete soep toch door in angst Haec nog bozer te maken als ik ook nog eens commentaar op het eten had.
‘En je begint morgen met trainen!’ bulderde hij er achteraan voordat hij de deur achter zich dicht knalde en met luide stappen de trap naar beneden af denderde.
Mijn handen trilden toen ik gehoorzamend nog een hap soep nam, zelfs terwijl hij al weg was, alsof ik bang was dat hij het toch zou zien als ik het niet deed.

Reacties (2)

  • IrisThePiris

    Mag ik ff zeggen dat jij echt supergoed kan schrijven? Je hebt echt een hele leuke schrijfstijl, heel prettig om te lezen. En het is een leuk verhaal of course

    2 jaar geleden
    • Snufkin_

      Dank je wel (:

      2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Haec kan hem niet dwingen om te trainen. Of om te eten. Die jongen, ik ben ff zn naam kwijt, is wel een beetje een schijterd. Als hij niks doet heeft Haec niks aan hem. Rn als Haec zijn zelfbeheersing verliest is het Haec's probleem want dan heeft hij een "artiest" die gewond is of blauwe plekken heeft of stijf is en dat is ook niks.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen