Foto bij 11.4

Ik wil graag iets met jullie delen, omdat ik denk dat jullie hart net zo smelt als het mijne. Afgelopen weekend was ik naar een kunstexpositie en daar was een kunstenaar die kleine bloemstukjes op lege wijnflessen had gemaakt. Elk bloemetje had een eigen tekst en ik vond het zo mooi dat ik het graag wilde hebben. Deze man bleek deze flessen/boeketjes weg te geven. Zo enorm lief <3
Hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt?

Oké. En weer terug naar Jasmijn en Daan.

Martijns aanrakingen, Daans lieve woorden. Martijn die me geruststelt, Daan die me klem zet. Hoe mijn lichaam blokkeerde tijdens mijn eerste keer en die herinnering zorgde voor de blokkade ruim anderhalve week geleden. Alles wat ik altijd al wist vermengd met wat ik niet wil weten. Ik zet krachtig af tegen de wand en beweeg me soepel door het water. Daan was zo lief vanmiddag, maar de situatie was te intens om ook maar een klein stukje van mijn gevoelens te durven vertrouwen. Het enige wat ik geloof is de opluchting die ik voel. Het is fijn om me zo comfortabel te voelen bij iemand waar ik mijn grootste geheim mee heb durven delen. Plotseling ving ik een glimp op van de echte Daan, die me flarden over zijn gezinssituatie vertelde. Ik had zoveel vragen, maar ik wist dat ik geen enkele vraag zou moeten stellen. Het was bijzonder genoeg dat hij me even toeliet. Het geeft me de hoop dat ik
niet alleen naar hem toegroei, maar dat hij het in ieder geval ook fijn vindt om met mij te zijn. Ik zwem door totdat de spieren in mijn benen verzuren en ik loop naar het kleedhokje. Mijn hoofd is leger dan het de afgelopen twee weken is geweest, maar mijn lichaam heeft al tijden niet zo’n pijn gedaan. Het zegt me genoeg dat ik Feline niet nodig heb om me goed te voelen. Daan lijkt onbewust die rol voor even overgenomen te hebben. In gedachten verzonken droog ik mijn lichaam af en kleed ik me aan. Ik föhn mijn haar, waarna ik het uitborstel en ik realiseer me dat ik er binnenkort weer wat olie in moet doen, omdat het erg pluizig wordt. Opgewekt loop ik naar buiten.
‘Hey.’
Ik kijk op. ‘Wat doe jij hier?’
Daan grijnst. ‘Wat een hartelijke begroeting.’
‘Hoi Daan.’ Ik glimlach flauw.
‘Ik was benieuwd naar hoe het met je was na het zwemmen en ik bedacht me dat ik je nummer niet had, dus het je niet kon vragen, tenzij ik je nog weer zou zien. In de bosjes voor je huis liggen zou misschien verdacht lijken, dus daarom ben ik hier.’ Hij grijnst breed.
‘Dat had opgevallen ja.’ Ik schud lachend mijn hoofd. ‘Het gaat goed met me. Echt. Alleen mijn benen doen pijn, maar dat gaat wel weer over. Hoe is het met jou?’ Ik haal mijn fiets uit het rek.
‘Ik heb een hekel aan mezelf gekregen.’
Ik draai me naar hem om. ‘Hoezo?’ Ik frons.
‘Niet zo zorgelijk kijken. Kom op, Jasmijn. Vergeef me dat ik even een arrogante puber ben, maar ik ben gewend te krijgen wat ik wil. Mijn vrienden waren oprecht verbaasd toen ik ze nog tien keer vertelde dat jij en ik geen relatie hebben. Ik ben gewend dat ik een meisje zoen en zij daarvan geniet. Ik heb mijn lust nog nooit hoeven in te dammen, omdat ik altijd krijg wat ik wil. Dus toen ik jou wilde zoenen, zoende ik je, zonder ook maar na te denken of jij dat wel wilde. Dat is belachelijk, maar je zal me vast nog begrijpen daarin. Niet goedkeuren, maar wel snappen. En nu blijkt dat jij juist alleen maar liefde verdient. Geen egoïst die jou gebruikt.’
Het ergste is dat ik van zijn kus genoot, maar er is geen vezel in mijn lichaam die erover nadenkt om dat aan hem te vertellen. ‘Het zal je niet verrassen, maar ik begrijp wat je zegt. Je had het niet moeten doen, maar ik ben blij dat we het erover gehad hebben en wat mij betreft is het weer oké.’
‘Ik heb nog één vraag, maar ik twijfel of ik die kan stellen.’ Daan lijkt kort te grijnzen, maar doordat hij zijn blik op de grond richt, weet ik het niet zeker.
‘Je merkt vanzelf of je antwoord krijgt.’ Ik klem mijn vingers steviger om het stuur van mijn fiets.
‘Waarom zoende je me terug?’ Daan grijnst nu breed en schaamteloos.
Ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen, terwijl ik weet dat het antwoord Daan zal verbazen. ‘Omdat jij dat van me verlangde. Ik neem aan dat je wilde dat ik je zoende, dus deed ik dat.’ Mijn hoofd is inmiddels waarschijnlijk knalrood.
Daan schudt langzaam zijn hoofd. ‘Die jongen heeft heel veel voor je verpest, nu al. Je bent achttien en je hele idee van relaties is al negatief veranderd. Dat had iemand anders niet voor jou mogen beslissen.’
‘Niets meer aan te doen.’ Ik druk mijn handen tegen mijn gezicht en voel dat ik het weer iets koeler heb gekregen.
‘Het kan ook weer in positieve zin veranderen. Er komen vast nog genoeg jongens.’ Daan grijnst. ‘Mijn vrienden zien je allemaal wel zitten.’
‘Nee, daardoor wordt mijn idee van relaties beter,’ zeg ik gefrustreerd.
Daan begint hardop te lachen. ‘Ik laat ze niet meer bij je in de buurt komen. En het kan me niet schelen dat ik nu jaloers klink. Tot morgen.’ Daan fietst weg.
Lachend blijf ik achter.

Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Ahhwww

    1 jaar geleden
  • IrisThePiris

    Aww jij kan zo goed gevoel in het verhaal verwerken! Stiekem moet ik toch altijd glimlachen als ik dit verhaal lees;)

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Glimlachen is altijd goed (:

      1 jaar geleden
  • Slughorn

    Nawh wat leuk ^^

    1 jaar geleden
  • Frodo

    Daar smelt ik pas van ^^ Jasmijn en Daan, mijn otp!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Otp?
      Word ik oud?

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Dan zijn we samen oud hihi. Mooi geschreven! Vind Daan leuk zo
      X

      1 jaar geleden
    • Frodo

      One true pair;)

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Aaaaaaah! Dat ga ik niet meer vergeten haha

      1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Aha! Dank je!!

      1 jaar geleden
  • Helgenberger

    Ah man zo lief dat hij nog even achter haar aan gaat om te vragen hoe het met haar gaat, en dat hij ook echt alles inziet. You go Daan!!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen