Foto bij 14.1

Nog maar een paar hoofdstukjes lieve lezers...

Maandag
Op de eerste schooldag van het nieuwe jaar voelt de wereld fris en nieuw. Ik ben vastberaden mijn huiswerk te maken en durf te geloven dat ik aan het eind van het schooljaar voldoende zal staan op economie. Tegelijkertijd zijn die goede voornemens al naar de achtergrond verdwenen en kan ik alleen maar aan Daan denken, die ik de rest van de vakantie niet meer heb gezien. Wel hebben we veel contact via onze mobiele telefoons gehad.
‘Gelukkig nieuwjaar.’ Daan draait me naar zich toe en slaat zijn armen om me heen, terwijl hij een kus op mijn wang drukt.
Verrast maak ik me van hem los. ‘Jij ook een gelukkig nieuwjaar.’
‘Overviel ik je?’ Geamuseerd kijkt hij me aan.
Ik knik.
‘Moet ik mijn excuses aanbieden?’
Ik schud lachend mijn hoofd. ‘Dat is absoluut niet nodig.’
‘Wat vind je ervan om vanmiddag de brug in te ruilen voor mijn huis?’ Zonder mijn antwoord af te wachten, loopt Daan weg.
Hoe kan het dat deze jongen zo’n invloed op me heeft?

Wanhopig probeer ik door mijn buik adem te halen als ik met Daan mee fiets naar zijn huis.
‘Wat is er?’ Daan kijkt me onderzoekend aan.
‘Moet er iets zijn?’ Het is slechts tijd rekken, want we weten allebei dat Daan me niet zomaar ergens onderuit laat komen.
Hij grijnst. ‘Waarom ben je zenuwachtig?’
‘Omdat ik je familie ga ontmoeten en ik ooit tegen je heb gezegd dat ik niet zomaar je privéleven in wilde stappen, omdat ik dacht dat je daarop niet zat te wachten.’
‘Je zei dat je dat niet zonder mijn toestemming wilde doen en ik heb je nu zelf uitgenodigd.’ Daan slaat een zijweggetje in. ‘Volgens mij ben je bang voor de oordelen van mijn familie.’
‘Ik vind het lastig om nieuwe mensen te ontmoeten op wie ik graag een goede indruk wil maken,’ mompel ik.
‘Ze zullen je accepteren, dat weet ik zeker.’
‘Hoe kan het dat je daar zo zeker van bent?’ Mijn stem is zachter geworden, zoals altijd als ik nerveus ben.
‘Ze weten hoe belangrijk je voor me bent.’ Daan mindert vaart, waardoor ik terugkom in het hier en nu en me realiseer dat we bij zijn huis zijn.
Verrast kijk ik hem aan.
‘Ik ben thuis behoorlijk open, Jasmijn. Ik ben niet altijd de ongevoelige, ontspoorde puber.’
‘Zo bedoel…’
Daan legt zijn hand op mijn arm en legt me daarmee het zwijgen op. ‘Als jij blijft ademen, komt alles goed.’ Hij gaat me voor.
Ik bijt een los velletje van mijn nagel af en haal eens diep adem.
‘Hé mam.’
‘Hé…O ja.’ De redelijk kleine vrouw met hetzelfde donkere haar als Daan komt overeind en steekt haar hand naar me uit. ‘Ik ben Karin, de moeder van Daan.’
‘Hallo mevrouw, ik ben Jasmijn, een klas…’
‘Het zal vast heel onbeleefd zijn dat ik je onderbreek, maar ik weet wie je bent en ik krijg de kriebels van dat ge-mevrouw,’ zegt Karin. ‘Je bent de dochter van de makelaar toch?’
Ik glimlach. ‘Dat klopt.’
‘Doe je hem de hartelijke groeten van me? Daan, zet even de waterkoker aan, als je wilt. Het water zit er al in.’
‘Dat zal ik doen.’
‘Ga lekker zitten. Of schaamt Daan zich voor me? Nee toch?’ Karin glimlacht en in haar ogen zie ik dezelfde twinkeling als ik eerder heb gezien bij Daan.
‘Dat lijkt me niet.’ Ik ga aan de keukentafel zitten. ‘Hoe bevalt het jullie hier?’
‘Heel erg goed.’ Karin glimlacht warm. ‘Ik vind het leuk je eindelijk te ontmoeten, Jasmijn. Daan heeft al veel over je verteld.’
‘Echt?’ Verbaasd kijk ik van haar naar Daan en terug.
‘Mam, maak het niet te gênant voor me hè? Ze denkt nog dat ik een stoere jongen ben.’
Ik schiet in de lach doordat hij juist op dat moment theewater in glazen begint te schenken en ik kan me weinig voorstellen wat meer burgerlijk is dan na schooltijd thee drinken met je moeder.
‘Dat ben je ook.’ Karin wendt zich tot mij. ‘Hij vertelde dat er een enorm zachtaardig meisje vastberaden was om zijn muur te doorbreken.’
Blozend wend ik mijn blik af.
‘Wat is er?’ Daan grinnikt.
‘Het klinkt zo ongelooflijk naïef.’ Ik hef mijn handen.
‘Je gelooft in het goede, dat is iets heel anders.’ Karin kijkt kort haar zoon aan als die een theeglas voor haar neerzet en glimlacht naar hem.
Het voelt zo bijzonder om deel uit te mogen maken van het privéleven van Daan, omdat hij zo hard zijn best heeft gedaan om iedereen buiten zijn gevoel te houden.

Daan laat zich achterover op zijn bed vallen en sluit zijn ogen. ‘Hier lag ik dan, denkend aan hoe gemakkelijk ik je weer had kunnen manipuleren of in verlegenheid had kunnen brengen,’ vertelt hij.
Ik ga op zijn bureaustoel zitten en kijk naar hem. ‘Dacht je over onze gesprekken na?’ laat ik me verbaasd ontvallen.
Daan schiet in de lach en komt overeind. ‘Natuurlijk deed ik dat Jasmijn. Jij kon geen hoogte van mij krijgen, maar ik ook niet van jou. Ik vroeg me af waarom je telkens weer terugkwam. Ik gaf je niets. Plotseling realiseerde ik dat je een bijzonder meisje moest zijn. Iemand die zonder verwachtingen blijft geven, omdat ze zich daar goed bij voelt.’ Daan trommelt met zijn vingers op het bed. ‘Ik ben gestopt met roken.’
‘Echt? Wat goed! Sinds wanneer?’ Ik ga nog iets meer rechtop zitten.
‘Zoals het clichématig hoort: één januari.’
‘Een goed voornemen?’
Daan schudt zijn hoofd. ‘Een vaststaand besluit. Ik doe niet aan half werk. Al wil dat niet zeggen dat het gemakkelijk is.’
‘Ik vind het knap van je. Als je een preek nodig hebt, zeg je het maar.’ Ik glimlach.
‘Was dat een compliment?’ Daan grijnst breed.
Ik knik. ‘Waarom zou ik je geen compliment mogen geven?’ verdedig ik mezelf onmiddellijk.
‘Je bent ook zo gemakkelijk uit te dagen.’ Daan zucht diep en laat zich achterover vallen.

Reacties (9)

  • Danson

    Die moeder is leuk!

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Noo dat mag niet.. niet de laatste stukken:(
    Maar ze zijn idd best cute samen ^^

    1 jaar geleden
  • Sombre

    Wat lees ik dit verhaal toch altijd graag! jammer dat dit het laatste is voor nu:(

    Nog altijd mijn complimenten voor je prachtige schrijfstijl <3

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Dankjewel! Er komt wel weer een ander verhaal hoor (:

      1 jaar geleden
    • Sombre

      Een ander verhaal, yes! komen hier ook nog andere hoofdstukken van? (:

      1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Jazeker! Nog een paar

      1 jaar geleden
    • Sombre

      Ooooh gelukkig, ik schrok al hihi

      1 jaar geleden
  • Slughorn

    Als je een preek nodig hebt, moet je het maar zeggen. (':

    Die zin is geniaal (':

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Ik ben zo gevoelig voor motivational speeches (': niet dat ik rook haha wees niet bang

      1 jaar geleden
  • Frodo

    Ze zijn zo cute samen(bloos)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen