Foto bij 14.4

Lieve lezers,
Daar is het dan...Het laatste hoofdstuk, tijd om Jasmijn en Daan samen los te laten.
Voor mij ook altijd lastig, omdat ik steeds weer heb genoten van jullie enthousiaste en meelevende reacties. Juist door te zien dat mijn verhalen gelezen en gewaardeerd worden, krijg ik extra motivatie op van me te laten horen. Dus BEDANKT daarvoor.
Ik hoop jullie snel weer te 'zien' bij één van mijn andere verhalen, want mezelf kennende ga ik al snel weer door met een nieuwe haha.
Onwijs bedankt! ♥

Blijf alsjeblieft geabonneerd als je in de toekomst nog iets van me wil lezen, want ik zal dan hier een linkje posten!


Aarzelend haal ik mijn lippen van de zijne en ik verberg mijn gezicht in het kuiltje van zijn hals, alsof dat speciaal voor mij is gemaakt. Daan ruikt naar scherpe, maar niet te overheersende deodorant. Ik sluit mijn ogen en zucht eens diep.
‘Wat is er?’ Hij laat zijn vingers door mijn haar glijden en ik krimp ineen als hij op een knoop stuit. Zachtjes haalt hij het uit elkaar.
‘Het voelt zo goed.’ Ik maak me van hem los en klim op de brugleuning. Mijn wangen gloeien en ik heb het nog nooit eerder zo warm gehad middenin de winter terwijl ik buiten was.
Daan glimlacht en ik ben blij die kalme lach te zien. ‘Volgens mij ben je echt minder onschuldig dan iedereen denkt.’ Hij wrijft met zijn hand door zijn nek.
Ik staar naar de brug.
Daan schiet in de lach en pakt me bij mijn middel vast. ‘Ik weet niet hoe ik met je om moet gaan, Jasmijn.’ Hij schraapt zijn keel. ‘Ik wil je behandelen als een prinses, maar ik weet dat jij niet verlangt naar zoete woorden. Je wilt dat ik echt ben, toch? Dat ik je buitensluit als ik je veel beter binnen kan laten, omdat ik geen idee heb wat ik met mezelf aan moet. Jij wilt geen perfectie, of wel?’
Ik kijk hem aan en vraag me af hoe ik gisteren nog kon twijfelen of ik meer voor hem voelde dan vriendschap. ‘Ik wil jou.’ Mijn wangen worden nog roder. ‘Dat bedoel ik niet zo wanhopig als het klonk. Alhoewel, misschien ook wel.’ Ik lach kort.
Daan lacht geamuseerd. Plotseling grijnst hij breed en hij wendt zijn gezicht af.
‘Wat is er?’
‘Ik dacht ineens aan hoe Yvette zou reageren als ze weet van dit. Van ons.’ Daan lacht nu hardop.
Ik schiet in de lach. ‘Je bent gemeen.’
Zijn ogen twinkelen en ik ben blij om te zien dat de harde, donkere blik uit zijn ogen is verdwenen. ‘Mag ik haar bellen? Nu?’
‘Waarom?’
‘Alsjeblieft?’ Daan drukt een vluchtige kus op mijn lippen en automatisch beweeg ik naar hem toe.
Twijfelend haal ik mijn mobiel tevoorschijn en ik toets het nummer van Yvette in.
‘Hé! Wat leuk dat je belt, hoe is het met je?’
‘Goed. Daan wilde graag nog iets tegen je zeggen, is dat oké?’
‘Ja hoor.’
Daan neemt mijn mobiel over en pakt met zijn andere hand mijn hand vast, waar hij zachtjes over wrijft. ‘Hoi Yvette, ik wilde je zeggen dat ik net je zusje heb gezoend. Niet omdat ik arrogant genoeg ben om te weten dat ik dat voor elkaar kan krijgen, maar omdat ik om haar geef en gek op haar ben.’
Ik leun naar Daan toe, in de hoop dat ik de reactie van mijn zus kan horen.
‘Wees goed voor haar, alsjeblieft. Doe haar geen pijn.’
Moeizaam slik ik de brok in mijn keel weg en ik hoor Yvette ook slikken.
‘Maar Daan…Ik denk dat jullie elkaar verdienen. Nee, dat weet ik zeker. Het maakt me plaatsvervangend onzeker, maar ook blij. Als je bent hoe Jasmijn je omschrijft, dan ben je alles wat ze nodig heeft. Ik hoop jullie snel samen te zien.’
Automatisch glimlach ik. ‘Dank je,’ zeg ik, waarschijnlijk net hard genoeg.
‘Thanks Yvette. Dat was een prachtige reactie van je. Tot snel.’ Daan verbreekt de verbinding, stopt mijn mobiel in mijn jaszak en pakt ook mijn andere hand vast, zodat we tegenover elkaar staan. ‘Weet je wat ik zo mooi aan je vindt?’ Hij kijkt me recht aan. ‘Dat je zo naturel bent, zo echt. Zowel qua innerlijk als qua uiterlijk.’ Daan buigt naar me toe. ‘Je hebt een waanzinnig goed figuur. Ik heb in het zwembad vaker naar je gekeken dan je waarschijnlijk door hebt gehad. Prachtig.’ Daan gaat rechtop staan en kijkt langs me heen, alsof hij de woorden nooit heeft uitgesproken.
Hij test me, dat weet ik zeker. ‘Je bent niet de enige die blij was met het zwemmen. Ik kan bijna niet geloven dat het me al die tijd is gelukt om je geen complimenten te geven over je uiterlijk. Ik vind je stoppelbaardje enorm aantrekkelijk. Het geeft je dat randje dat je van nature in je karakter hebt zitten, net als het vuur in je ogen als je geëmotioneerd raakt, welke emotie dan ook.’ Ik bijt bijna ongemerkt op mijn lip en glimlach als Daan naar mijn mond kijkt.
‘Je hebt me goed bestudeerd.’
‘Je bent al die tijd mijn project geweest.’ Ik glimlach breed.
‘Bedankt.’
‘Waarvoor?’ Ik frons.
Daan legt zijn vingers op mijn voorhoofd, waardoor ik mijn spieren ontspan. ‘Dat je er voor me was. Dat je jezelf te vaak tekort hebt gedaan om mij te laten ontdooien. Dat je deed wat je zei en zei wat je deed. Dat je me jouw onvoorwaardelijke aandacht en liefdevolle vertrouwen gaf, terwijl ik niets voor je terugdeed.’
Onrustig haal ik adem, omdat ik de emotie door mijn lichaam voel razen. ‘Dat deed je wel. Je liet me mezelf zijn of nee…Je daagde me uit mezelf te worden. Om alles waar ik niet aan wilde denken, binnen te laten komen en een frisse start te maken. Je bent zoveel voor me gaan betekenen.’ Ik sla mijn armen om hem heen en leg mijn wang tegen zijn hals. ‘Ik voelde me zo vaak alleen, voordat jij er was. Vooral op school. Alsof niemand me begreep.’
‘Dat had ik gezegd kunnen hebben.’ Daan drukt een kus op mijn voorhoofd. ‘Wat vind je ervan om samen alleen te zijn?’
‘Dat klinkt geweldig.’ Ik glimlach en kijk recht in Daans donkere ogen, die toch de afgelopen tijd lichter lijken te zijn geworden. Zijn mondhoeken krullen omhoog. Het is inderdaad gek, zoals Elena vanmiddag nog jaloers zei, dat twee personen die op het eerste oog zoveel van elkaar lijken te verschillen, zo goed bij elkaar passen. Toen Daan voor het eerst onze klas in kwam lopen, maakte hij al een onvergetelijke indruk op me, maar ik had nooit verwacht dat die ogenschijnlijk norse jongen zoveel voor me zou gaan betekenen. Ik ben blij dat mijn verwachtingen compleet zijn overtroffen en ik ben benieuwd wat onze tijd samen ons verder gaat opleveren. Eindelijk heb ik naast vertrouwen ook weer zin in de toekomst.

Reacties (12)

  • Long

    Oh, dit is echt een perfect einde! Het laat me wel sad achter, en stiekem hoop ik op een vervolg zodat we hun geweldige relatie nog kunnen volgen, maar anders ben ik hier heel tevreden mee. Ik heb er van genoten. (:

    1 jaar geleden
  • IrisThePiris

    Enorm jammer dat het is afgelopen, maar het is wel een perfect einde! Ik heb genoten van dit verhaal, bedankt voor het schrijven. Ik ben benieuwd naar wat je hierna gaat bedenken;)

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    N'ah

    zullen we samen alleen zijn?
    En dit titel is me meer dan duidelijk geworden.
    Wat een heerlijk cute eind voor een geweldig verhaal! Heb genoten van begin tot eind. Ik hoop je andere verhalen snel tegemoet te zien
    Xx(flower)

    1 jaar geleden
  • Teal

    Wauwww mooi!

    1 jaar geleden
  • e_nnazus

    Ik heb heerlijk genoten van dit verhaal!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Ik ben blij om dat te horen!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen