Oh boy, what are you waiting for?

outfit
      Met een gerust hart en hervonden zelfvertrouwen wist Ivy Trevor weer te verlaten. Ze had het gevoel dat ze hem weer tot rust had weten te brengen en een vernieuwd gevoel van kracht en zelfverzekerheid had weten te geven, iets wat haar zeker goed deed.
      Bij het zien van Trevor's reactie toen ze hem vertelde dat ze naar Ryan toe moest, rolde er een zacht zuchtje over haar lippen. Het liefste wilde ze hier blijven, wilde ze bij Trevor blijven en haar tijd met hem doorbrengen, maar ze wist gewoon niet of dat de beste keuze was. Ze wilde naar haar hart luisteren, maar haar verstand vertelde haar dat ze zijn gelijke niet meer zou zijn als ze geen eigen bende had. Ze wilde alles met Trevor doornemen, maar wist dat dit daar niet het juiste moment voor was.
      Met tegenzin liep ze daarom ook naar Ryan toe, de blikken die haar richting op gingen nu ze geen shirt meer aan had negeerde ze volledig. Ze had er tenminste een openhangend vest overheen, dus het was niet alsof ze helemaal naakt was, en al zou ze haar vest niet aan hebben, dan was dat nog steeds niet het geval.
      Eenmaal bij Ryan aangekomen beet Ivy hard op haar lip bij het zien van de brede grijns die op zijn gezicht verscheen bij het zien van het feit dat ze geen shirt aan had. Ze had geen zin in hem, ze werd zelfs bijna misselijk bij de gedachte aan hem, maar wist simpelweg dat ze het nog even door moest zetten. In ieder geval tot ze regelingen met Trevor had getroffen en ze er zeker van kon zijn dat ze samen zouden werken.
      Ivy was dan ook blij toen ze Ryan mee kreeg naar haar cel, waar hij zich uit kleedde tot aan zijn boxer, iets wat Ivy nog misselijker maakte, terwijl ze zichzelf met tegenzin ook uit kleedde tot ze alleen in haar string en BH stond, waarna ze naast hem in het bed plaats nam. Hoewel hij zijn arm stevig om haar heen sloeg en zeker nog even met haar wilde blijven praten, lukte het haar om hem te overtuigen dat hij niks anders wilde doen.       Toen een lach ineens de ruimte vulde leek Ivy's hart stil te staan. Hoewel ze hem nog maar weinig gehoord had, was ze er nu al zeker van dat ze die lach uit duizenden zou herkennen. Het was de lach van Trevor, de enige die hier in de gevangenis echt iets voor haar begon te betekenen, die duidelijk haar celgenoot bleek te zijn. 'Ga lekker verder joh, let maar niet op mij' Hoewel het er plagend uit had gekomen, kwamen Trevor's woorden aan als een steek in haar hart. Ze wilde niks met Ryan, zeker niet als ze Trevor kon krijgen. 'We wilden net gaan slapen, toch Ryan?' Ivy antwoordde zo nonchalant mogelijk en zoals ze gehoopt had duurde het inderdaad niet lang voor Ryan in slaap viel.
      'Eindelijk' rolde er zuchtend over haar lippen, toen ze merkte dat Ryan diep genoeg sliep om voorlopig niet wakker te worden, ook niet wanneer ze met Trevor zou praten. Ivy werkte zich onder Ryan's armen vandaan, waarna ze op stond en haar armen op het bovenbed leunde, zodat ze Trevor goed aan kon kijken.
      'Wat doen we met hem?' Het was zeer lang geleden dan ze iemand, anders dan Lucas, om advies had gevraagd, maar op dit moment wilde ze daar heel graag verandering in brengen. Trevor was een Heartbreaker, zijn reactie zojuist had haar wel duidelijk gemaakt dat hij for real was, waardoor ze hem met liefde het voordeel van de twijfel wilde geven. Persoonlijk wilde ze het liefste met hem samen werken, zoals ze vond dat ze dat met iemand van haar bende hoorde te doen, maar ze was tegelijkertijd zeer benieuwd naar hoe hij erover dacht.
      Terwijl Ivy wachtte op het antwoord van Trevor, liet ze haar ogen langzaam over zijn heerlijke lichaam gaan, iets wat ervoor zorgde dat ze hard op haar lip beet. Want god, wat zag hij er lekker uit en wat wilde ze graag meer tijd met hem doorbrengen. 'Als je het wilt, is Ryan verleden tijd.' De woorden rolden over haar lippen voor ze het zelf echt goed en wel door had.


Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen