De zon schijnt fel op mijn gezivcht, het ouderwetse dorp is zichtbaar in de zonsopkomst. Dagen lijken saai, maar voor mij was dit de belangrijkste dag van mijn leven. Zelfs een normale dag kan je leven veranderen. De oogst waar we een jaar aan hadden gewerkt was helemaal gelukt. Bloedrode tomaten, knaloranje wortels en felgele citroenen waren geweldig gelukt. Ik was bezig ze te plukken voor Emily, mijn moeder. Ze is ernstig ziek en kan niet veel meer. Dus ik zorg voor haar nu. De oogt stopte ik in mijn zelfgemaakte mandjes en ik liep trots naar binnen. Emily zat daar, te wippen in haar wipstoel. Haar blauwe kraaloogjes keken vragend om zich heen. ''Hier mam, De oogt is gelukt!'' Ik legde de manden op tafel. Daar konden we maanden van eten. Want we hadden geen brood of pasta. Alleen rijke mensen hier konden dat kopen voor 50 euro per stuk! Ookal was het niet eerlijk hoe het in het leven ging, Ik probeerde er maar wat van te maken.

We gingen samen voor het kleine vierkantige tv-tje zitten dat we met een loterij hadden gewonnen. Altijd keken we daar het nieuws op. Net zoals nu. Ik zat naast Emily op een krukje te kijken naar het beeldscherm.Het nieuws begon. Er werd gesproken over de bosbranden duitsland, over het voedseltekort in Venuece en veel meer. '' Snel....Doe de televisie uit..'' Zei Emily opeens. ''Hoe bedoel je mama? We zijn in het midden van het nieuws?!'' Zei ik.''Snel, er gaat iets gebeuren.'' Gilde ze. Ik begreep het helemaal niet. Ik keek vragend om me heen om te kijken of er iets gebeurde, maar er gebeurde niets. ''er gebeurd echt niets Ems, dat beloof ik'' Toen wees Emily schokkend met haar wijsvinger naar de tv. Toen opeens werd het beeld wazig. stipjes vloekte over het scherm heen. ''Wat gebeurd er?'' Zei ik. Net toen ik achter de tv wou kijken, hoorde ik geluiden.

MORGENOCHTEND OM 6 UUR 'S OCHTENDS,
VERZAMELT IEDEREEN UIT DIT DORP BIJ HET KASTEEL VAN GERMEIJ.
EEN STRIJD ZULT BEGINNEN TUSSEN LEVEN EN DOOD.
IK NEEM WRAAK, VOOR MIJN DOCHTER.
MAAK JE KLAAR, EN ZEG GEDAG TEGEN JE LEVEN.


Allebei waren we stil. Was dit een grap? Moest iedereen naar het kasteel komen? Ook Emily? Gaan we allemaal dood? Schokkend keek ik met mijn rechterhand voor mijn mond Emily aan. Ik zag tranen in haar ogen ontstaan. Ze had gelijk, er ging echt iets gebeuren. Aan de ene kant vond ik het onzin, aan de andere kant een ramp. What's gonna happen?


TO BE CONTINUED..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen