To be trusted is a greater compliment than to be loved

Body
Gapend rekte Trevor zich uit terwijl hij een blik liet glijden over de nog slapende blondine naast hem. Ze zag er zo vredig uit waardoor hij zich zo stil mogelijk over de dame heen manoeuvreerde om haar niet wakker te maken. Hij deed wat schone kleding aan en besloot om richting de kantine te lopen om te kijken hoe de zaken ervoor stonden.
      Nadat Ryan wakker was geworden van Ivy haar gekreun had hij boos naast het stapelbed gestaan en had hij duidelijk een scène willen maken. Trevor had hier totaal geen behoefte aan en besloot hem de cel uit te trappen. Trevor wist dat Ryan het hier niet bij zou laten zitten en was erg benieuwd of de jongeman deze ochtend misschien al iets ondernomen had.
      Met een brede glimlach begroette hij Vincent en Jesper toen hij de kantine in liep en ging naast ze aan de tafel zitten. Hij pakte een appel van Jesper zijn bord af en nam er een paar grote happen uit. 'Kijk hem eens honger hebben na een wilde nacht in paradise' grapte Jesper terwijl hij met zijn lichaam Trevor een lichte por gaf. Trevor liet hoofdschuddend een lach zijn mond verlaten. 'Hmh, de muren hebben oren he?' mompelde Trevor met een grijns terwijl hij de appel verder opat waarna hij de appel in de vuilnisbak die wat verder weg stond gooide. Jesper lachte even en greep Trevor zijn hoofd onder zijn arm vast terwijl hij Trevor zijn haren door de war wreef. 'En? Hoe was ze?' vroeg hij nieuwsgierig. 'A gentleman never tells' ging Trevor verder terwijl hij zichzelf los maakte uit Jesper zijn greep.
      Trevor pakte een fles water die op de tafel voor Vincent stond en nam er een paar slokken uit terwijl hij geconcentreerd om zich heen keek. Hij was benieuwd of Ryan al aanwezig was, maar tot zover dus nog niet.
      Trevor werd echter uit zijn concentratie gehaald door de stem van Jesper. 'Dus wanner mag ik?' vroeg hij met een grijns maar Trevor kon het grapje niet echt waarderen. Hij seinde dan ook naar de rest van de jongens dat ze moesten luisteren en verhief zijn stem. 'Ivy hoort vanaf nu bij ons, als volwaardig lid. Ze is zelfs belangrijker voor ons dan sommige van jullie ooit zullen zijn, dus behandelen we haar met respect' meldde hij aan de groep jongens die hem stilletjes en verbaasd aankeek. 'Begrepen?!' vroeg hij met een tikkeltje agressiviteit die in zijn stem te voelen was. De rest van de jongens knikte en gingen weer verder met hun gesprek. Jesper verontschuldigde zich en ging nog wat te eten halen en Vincent besloot na een paar minuten verbaasd naar Trevor te staren de situatie ook maar te accepteren. Dat ging gemakkelijker dan Trevor had verwacht.
      Nadat Trevor Ryan de cel uit had geschopt besloten Ivy en hij na nog wat met elkaar gerommeld te hebben even het toekomstbeeld met elkaar door te nemen. Ryan deed er niet meer toe en ze besloten om Ivy co-leider van de bende te laten worden. Ze zouden de bende samen gaan besturen. Dit wilden ze alleen nog even geheim houden, ze zaten er niet op te wachten dat de bende leden zich achtergesteld zouden gaan voelen zodra ze zouden horen dat hun twee leiders loyaal waren aan een bende hierbuiten. De jongens zouden het snel te weten komen maar ze hadden besloten dat het het beste was als de jongens eerst aan Ivy gewend zouden raken.
      'Ik ga nog even wat eten halen' mompelde hij tegen de jongens terwijl hij opstond van de tafel en zich naar het zogenaamde ontbijtbuffet begaf. In realiteit was het ontbijt niet meer dan wat toast, eieren en yoghurt. Toch was het ontbijt altijd goed te eten en was het misschien wel de beste maaltijd van de dag.
      Terwijl Trevor wat eieren op zijn bord schepte voelde hij hoe twee armen hem vanachter omarmen waardoor zijn wenkbrauwen automatisch in een frons gaan staan. Hij draaide zich om en zag dat het Lizz was. Ze liet zijn middel los en ging naast hem staan. 'Ik heb gehoord dat je weer lekker bezig bent geweest gisternacht' zei ze speels terwijl ze hem uitdagend aan keek. 'Wanneer ben ik aan de beurt?' vroeg ze met een opgezet zielig gezicht. Trevor lachte even. 'Ik denk dat ik voor nu wel weer voorzien ben' antwoordde hij terwijl hij verder liep richting de yoghurt. Lizz liet het er echter niet zomaar bij zitten. 'Ah kom op, hoe kan een man zoals jij ooit genoeg hebben?' ging ze vastberaden verder. 'Hmh, nu echt even niet Lizz' antwoordde hij geïrriteerd terwijl hij van de dame wegliep en weer naast de jongens ging zitten.
      Hij had Lizz nog nooit zo afgewezen en wist dat ze het er niet bij zou laten zitten maar het boeide hem allemaal even niet. Hij had oprecht genoeg aan Ivy. Dit zou hij niet zo snel toegeven maar het was wel hoe hij zich op dit moment voelde.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen