Het ging echt gebeuren. Ze ging naar Mexico. Ze kon het nog steeds niet helemaal geloven. Om vier uur ’s ochtends waren ze alvast naar een safehouse in de bergen gebracht. Het afscheid bij het clubhuis was niet makkelijk geweest. Ze zag aan Cherry dat ze het allesbehalve makkelijk vond dat haar vriendin naar een ander land verhuisde, maar natuurlijk zag ze ook in dat het het beste was.
      ‘Ik wou dat ik mee kon gaan, Deen,’ had ze gezegd. ‘Een beetje chillen daar in de tropen klinkt niet verkeerd.’
      Dana had triest geglimlacht en haar daarna omhelsd. ‘De volgende keer gaan Kip en jij mee.’
      Diep vanbinnen had ze gewenst dat dat nu al had gekund, maar de club kon echt geen lid meer missen. Ze moest bekennen dat zij het ook spannend vond om met Juice weg te gaan. Straks waren ze alleen op elkaar aangewezen. Eindelijk konden ze het normale koppel zijn dat ze vroeger voor ogen had gehad, toen ze over een vriend fantaseerde. Toch wist ze dat het onvermijdelijk was dat ze kanten van elkaar leerden kennen die ze nog niet gezien hadden. Hopelijk konden ze daar goed mee omgaan. Ze had zich al eens in een relatie vergist, de angst dat het opnieuw zou gaan gebeuren had haar nooit volledig verlaten.
      Een kneepje in haar hand trok haar weg uit haar gedachten. ‘Alles oké?’
      Ze draaide haar hoofd naar Juice toe en glimlachte zo zelfverzekerd als kon. ‘Ja. Absoluut.’
      De grip om haar vingers werd nog iets steviger. Ze merkte dat ook hij een beetje nerveus was. Niet zo gek natuurlijk. Een aantal weken geleden had hij zich nooit kunnen voorstellen dat hij zich samen met een meisje dat hij toen nog niet kende in Mexico zou gaan verbergen.
      Een donkere SUV kwam een paar meter voor hen tot stilstand. Een man met een getinte huidskleur en sprekende ogen stapte uit en schudde eerst Kozik en Jax de hand, daarna Juice en ten slotte haar. Een beetje onzeker glimlachte ze naar de man. Ze stonden op het punt om hun levens in zijn hand te leggen en hoewel zijn gezicht vriendelijk was, nam dat niet al haar argwaan weg .
      ‘Dana,’ stelde ze zich voor voordat ze zijn hand weer losliet. Aan de anderen had de man zich al voorgesteld als Jose.
      Juice liet haar hand los om de twee koffers in de achterbak te zetten. Dana keerde zich alvast naar Jax om afscheid te nemen.
      ‘Doe voorzichtig, schat.’ Hij kuste haar op haar wang. ‘We zien je snel weer.’
      Dana knikte. Moeizaam knipperde ze haar tranen weg. Ze zocht naar woorden die aan haar dankbaarheid en schuldgevoelens uiting konden geven, maar behalve een bibberend ‘bedankt’ kwam er niets over haar lippen. Daarna zette ze twee stappen verder en liet zich door Kozik omhelzen. Ze haalde diep adem, snoof de mengeling van frisse aftershave, leer en sigarettenrook op.
      ‘Sorry,’ fluisterde ze, iets wat ze nog steeds niet had gezegd. Sinds hij haar samen met Juice achterna was gegaan, hadden ze geen fatsoenlijk gesprek meer gevoerd. ‘Ik ga je missen, Koz.’
      Hij boog zijn hoofd iets en drukte zijn voorhoofd tegen het hare. ‘Welnee, meis. Je gaat het daar hartstikke naar je zin hebben.’ Hij glimlachte, maar de blik in zijn ogen was triest. ‘Wees een beetje lief voor die jongen. Ik denk dat hij een hartaanval krijgt als je weer de benen neemt.’
      ‘Dat zal ik niet doen.’ Na die woorden boog ze haar hoofd. ‘Deze keer echt niet.’
      Ze kon de verleiding niet weerstaan om hem nogmaals heel stevig te omhelzen. ‘Pas alsjeblieft goed op jezelf, Koz. Als we een telefoontje krijgen dat je er niet meer bent… ik weet niet of ik me dan aan mijn belofte kan houden.’
      Hij drukte zijn lippen tegen haar voorhoofd. ‘Dat gaat niet gebeuren.’
      Of hij daarmee bedoelde dat hij niet dood zou gaan of dat ze er nooit een telefoontje over zou krijgen, was haar niet duidelijk. Ze slikte de brok in haar keel weg, veegde langs haar ogen en ging achter in de auto zitten. Niet veel later ging de andere portier open en schoof Juice naast haar op de bank. Hij legde zijn hand op haar bovenbeen en gaf een kneepje.
      Dana’s vingers trilden toen ze die eroverheen legde.
      De motor werd gestart en de auto kwam in beweging. Ook de laatste twee Sons lieten ze achter zich.

Reacties (4)

  • Trager

    Meh, ik vertrouw het helemaal niet :/

    2 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Ik heb stiekem het gevoel dat ze veraden worden..

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    oww ik voel haar spanning in mijn lichaam! snel verder!!
    xx

    2 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Kozik is op zijn eigen manier wel een van de mensen die het meest om haar geeft.

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen