Ik werd gewekt uit mijn gedachten toen ik geschreeuw hoorde in een andere taal dan Spaans, vast jongeren die hun examen hadden gehaald en hier nu de beest uit gingen hangen. Toen ik me concentreerde op de taal hoorde ik mijn moeder taal uit hun monden komen. Grappig dat ik zelf nu moeite heb met Nederlands. Maar wat wil je ook, ik spreek ondertussen ongeveer elf talen. Daarnaast is Engels bijna overal de voertaal. Ik luisterde even naar de jongens en keek of ik ze ergens kon zien.
Niet dat ik aan gezelschap dacht op dit moment maar ik luister graag naar hun kijk op het leven. Sommige zijn zulke simpele zielen, toen ik ze een paar straten van mijn appartement zag opduiken keek ik verschrikt op. Mijn stille hart maakte plotseling een duikeling en ik ademde even diep in. Tussen de herriemakers liep die ene jongen die me al een aantal dagen in mijn gedachte bezighield . Bruin haar, gebruind en een gespierd lichaam. Hij zei niks, maar glimlachte af en toe naar de jongens om zich heen. Hij had iets om zich heen wat me tot hem aantrok. En in al die jaren is dat pas twee keer gebeurt en dat was niet in mijn vampier tijd. Misschien komt het door de zomerse sferen of door de hitte dat ik me opeens zo druk maak om een jongen.
Hij loopt hier al meer dan een week rond. Aangezien ik hem al een paar keer op een afstandje heb bekeken. Ik durf niet dichterbij te komen. Ik ben bang voor zijn geur, dat die me net zo tot hem aantrekt als zijn uiterlijk vertoon. Het zou zonde zijn als ik hem beet , of nog erger als ik hem zou vermoorden. Dat laatste is niet iets wat ik ooit expres zou doen, maar ik blijf een vampier en een vampier blijft bloed nodig hebben om te leven.
Ik zuchtte iets wat geïrriteerd toen de jongens ook naar het strand liepen en ze uit het zicht verdwenen. Maar goed, de stranden van Spanje waren groot genoeg om ze te ontlopen, het hield alleen in dat ik wat oplettender moest zijn. Iets wat ik altijd wel moest zijn, mocht ik een geur tegen komen die ik niet kon weerstaan. Het was niet iets wat vaak gebeurde maar toch heb ik mezelf daardoor wel eens in lastige situaties gebracht. En naarmate je ouder wordt kan je er beter mee omgaan. Al blijf ik diep van binnen altijd nog een beetje negentien.
Ik keek even naar de zon die nu meer dan drie vierde in zee was verdwenen. Het werd tijd me te verkleden en ik liep rustig mijn appartement binnen.

Na een half uurtje getut liep ik richting het strand. Ik hou van tutten, ik ben en blijf een meisje. Het voordeel van een vampier zijn is dat je gelaat verfijnder wordt, het nadeel is echter dat je nooit bruin zult worden. Maar met de juiste make-up worden ook die problemen een beetje opgelost. Daarbij waar zou ik me tenslotte druk om maken. Ik ben nogal tegenstrijdig ja.
Ik weet het. Ik keek even om me heen het was nog druk op straat. Ik zag soms Spanjaarden die ik al eerder had gezien en lachte naar ze. Ik zou nooit zo kunnen worden als de andere vampiers die ik ben tegen gekomen, zo onbeleefd en op mezelf ben ik nooit geweest. Dus ik maak soms zelfs een praatje met mensen die ik eerder ben tegengekomen. Het is natuurlijk logisch aangezien ik nooit volwassen zou worden. Maar ik denk niet dat de mensen die mij hier kennen ooit zouden vermoedde van wat ik ben. Het is eigenlijk te onwerkelijk, er zijn zoveel boeken over geschreven. Met best veel details die kloppen maar toch zal niemand geloven dat ze echt bestaan.
Op de hopeloze fans na dan, die nog eeuwig zullen dromen van hun vampier prins. Jammer voor hun de mannelijke vampiers die ik ken lijken niet op Edward, Stefan of Damon. Anders had ik nu niet zo eenzaam geweest en had ik me lekker gesetteld met een hunk En me heerlijk hebben laten vertroetelen.
Ik liep langzaam het strand op en schopte mijn slippers uit. Het zomerjurkje wat ik aanhad waaide zachtjes mee met het briesje. En ik genoot enkele seconde van het zand onder mijn voeten. Het zand voelde nog warm aan ik liep langs wat jongeren die een kampvuurtje gemaakt hadden. Daarbij negeerde ik de opmerkingen van de meisjes die voor mij bedoelt waren. Soms vraag ik me echt af waar ze zich druk om maken. De hedendaagse tijd is zoveel eisend, qua sociaal media, uiterlijk vertoon en het laten zien wat je leven inhoudt. Het maakt het echt niet beter voor de jeugd van tegenwoordig. Wanneer besluiten de mensen wee te genieten van alle dingen en hun leven weer echt te leiden?
Ik liep verder richting het water, de avond was nog jong, wat het voor mij gevaarlijker maakte.
Het strand was echter al leger dan normaal. Het festival een stadje verder op zou over een half uurtje beginnen en ik vermoede ook dat dat de reden was.
Voor mij een reden om nog meer te gaan genieten van het strand en ik liep langzaam richting mijn favoriete plekje. Ik kwam hier nu alweer drie jaar achtereen volgend. En vroeger kwam ik hier ook al vaak het feit dat ik een vampier ben maakt het alleen een beetje moeilijk om terug te komen. Op een zekere hoogte wordt het verdacht als je te vaak terug komt. En je niet verandert bent, niet ouder bent geworden. Dus ik ben hier met een tussen pauze van ruim 50 jaar niet geweest. Ik was zo opgewekt toen ik hier drie jaar geleden weer terug kwam. Ik heb hier zulke fijne tijden meegemaakt. Ook toen ik nog geen vampier was. Maar herinneringen vervagen met de tijden, de gevoelens heb ik daarin tegen altijd vast gehouden. Iets wat niet veel vampiers lukt. Maar ik ken er toch een paar die een poging wagen. Voelen is voor een vampier geen pretje, maar ik kan me gewoon niet voorstellen dat je heel je leven doorgaat zonder gevoelens. Tuurlijk zijn er dingen die ook de andere voelen, genot bijvoorbeeld. Maar ik weet zeker dat ik ze bewuster meemaak en er meer van kan genieten dan vampiers die besluiten hun gevoel uit te schakelen.

Reacties (1)

  • Slughorn

    Nice. Soms een beetje lastig te lezen, ik mis wat interpunctie.
    Maar ik vind je verhaallijn best grappig (:

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen