Hoe ik de middag doorbracht was niet heel bijzonder. En dat dankzij een iets te hitsige puber die me niet met rust kon laten. In de tijd dat ik opgesloten had gezeten had ik een haatlijstje gemaakt tegen de jongen die mijn opsluiting van vanmorgen had geregeld. Ik begon er serieus in te geloven dat ik zijn slagader de volgende keer maar gewoon moest doorbijten.
Hij had tot nu toe alleen problemen veroorzaakt, echter was mijn geweten te sterk om alle hatelijke dingen die ik had bedacht tegen te spreken.
En zo zorgde de heldere kant van mijn geest mijn totale lijstje tegen waardoor beide kanten nutteloos leken en ik maar van het lot uitging.
Het lot! Iets wat al die tijd al centraal stond in mijn 426 jarige bestaan. Ik ben verdomme al 4 eeuwen oud en nog kon een jongen van ongeveer 18 jaar mijn hele leven op stelten zetten. Wat een belachelijk idee!
Maar het lot was een duidelijk aanknopingspunt, mocht ik mezelf niet kunnen tegenhouden de volgende keer, was het niet mijn persoonlijke fout maar was het zijn lot. Maar, ik zou hem ook niet gaan opzoeken.
Ik had me ondertussen opgemaakt voor het nachtleven. Vanavond zou één van mijn favoriete dj’s van dit moment draaien, in het dorp hiernaast. En aangezien ik mijn hele bloedvoorraad had leeggedronken. Zou ik vanavond wel in staat zijn om me tussen de mensen te begeven zonder problemen. Ik dronk namelijk nooit zoveel bloed ik zag het als mijn persoonlijke doelstelling om me in te houden. Om mensen te respecteren en slechts de bloedbank zo nu en dan te belagen en als het niet anders kon me te doen aan een kloppend hart.

Nadat ik eindelijk had besloten toch maar geen handtas en geld mee te nemen. Trok ik de deur van mijn appartement achter me dicht. De sleutels lagen nog binnen maar ik had bedacht dat ik met dit jurkje wat in aanhad beter niks extra’s kon dragen dus ik zou mezelf vanochtend wel via het balkon binnen laten .
Mijn hakken tikte op de vloer en gaven een rustgevend ritme, toen ik echter buiten het complex was kwam de herrie je tegemoet. Jongere die hun eindexamen gehaald hadden en hier waren om feest te vieren. Of gewoon jongeren die hier waren om te feesten, hun studenten leven even te vergeten. Of wat voor leven dan ook. Mijn blonde haren waaide een beetje mee in de wind en mijn blauwe ogen keken een tikje oplettend de straten rond.
Ik passeerde al snel een groepje jongens die verschillende opmerkingen over mijn jurkje tegen elkaar fluisteren. Ik had geen zin in gedoe dus negeerde ze. Het jammeren van zo’n goed gehoor is dat je soms een tikje geïrriteerd wordt door alle opmerkingen.
Aangezien ik echter al een tijdje doorging als vampier was ik wel gewend aan gesprekjes over mezelf die ik niet hoorde te horen. Ik stapte alleen flink door want ik had zin in alcohol, dansen en onbezonnen flirten. Om deze afschuwelijke dag goed af te sluiten. Dat was alles wat ik van het lot vroeg !
Toen ik eindelijk na een onmogelijk stuk lopen op te hoge hakken - zelfs voor een vampier - de straat van Good Luck, de discotheek, in liep keek ik bijna verschrikt op.
De rij was immens. Ik wist dat de vakanties in heel europa begonnen waren, maar toch. Dit was te lang. Ik liep op mijn zwarte stiletto’s richting de portier. Ik was hier wel eens vaker geweest. Maar zonder hulp zouden ze me vast niet binnen laten. Gelukkig hebben vampiers zo ook hun gaven.
De portier was maatje XL zijn zwarte blouse zat strak om zijn spieren heen en zijn kaal geschoren hoofd was flink gebruind door continue zon. Ik vroeg me af wat hij deed als hij overdag vrij was. Naast hem stonden nog twee kopieën van hem. Ik liep met mijn blik strak op de portier gericht langs de rij van zeker 25 meter aan jonge mensen. Deze werden met een koord in de goede richting geleid. Echter zouden ze nooit allemaal binnen komen.
Good Luck stond bekend op zijn strenge regels en daarnaast het was gewoon te druk, te veel tegenover te weinig plek.
Toen ik eenmaal vooraan stond keek de portier me chagrijnig en dodelijk aan. Ik had geen zin in spelletjes dus ik liep recht op mijn doel af. Ik keek hem aan in zijn bruine ogen hij had wat spikkeltjes grijs.
“Je laat me nu als eerst volgende naar binnen zonder te protesteren.” Mijn stem klonk monotoon.
Maar ik wist dat het werkte. Hij opende het zwarte koord wat de rij vorm gaf en gaf een knipoog aan de andere portiers.
“Dit meisje gaat eerst” zei de diepe mannenstem tegen de andere.
Ik liep rechtstreeks naar de ingang zonder me echt aan het rumoer achter me te storen.
Wat fijn om een vampier te zijn! Soms had je gewoon even een beetje eigen input in je geluk en het lot nodig.
Echter geloof ik naast het lot ook in Karma, maar genoeg daarover.
Ik had geen jas bij me dus ik was rechtstreeks de moderne discotheek ingelopen. Recht op de glazen bar af die dichtbij de ingang van de dansvloer stond. Ik had behoefte om deze dag goed af te sluiten, hier hoort natuurlijk alcohol bij. Malibu wel te verstaan. Aangezien ik hier al sinds het uitgevonden is verslaafd aan ben geraakt. Die heerlijke kokos smaak op de achtergrond was iets wat ik dagelijks in mijn routine toevoegde. Mijn drankje verkreeg ik op dezelfde manier als dat ik binnen was gekomen. Eenmaal met een malibu in mijn handen zochten mijn ogen de dansvloer af naar mijn eerste slachtoffer voor vanavond. Het was al druk terwijl het nog maar vroeg was voor de normale stap tijden.
Al snel zag ik een leuke Spaanse jongen met goed gevormde biceps en iets te glad kapsel in het midden van de zaal dansen. Hij had geweldige bewegingen. Voor een jongen. En zijn ritme gevoel was bijna perfect. Ik sloeg mijn malibu achterover en liep recht de dansvloer op. Recht op mijn prooi af.
Ik hou van mooie jongens!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen