Foto bij 056 • Afstand



Sneeuw dwarrelde langs de ramen. IJskristallen waren op de waren verschenen en het was nog even koud als de dagen ervoor. Eleanor keek uit het raam, naar het erfgoed van de Malfoys. Ze stond daar al lang, maar tijd leek onbelangrijk voor haar. Achter zich hoorde ze voetstappen en glimlachte. 'Sneeuw is een poging van de natuur om een vuile wereld er schoon uit te laten zien, vind je niet?.'
      Het bleef even stil. 'Wat bedoel je?'
      Ze draaide zich om en keek naar de blonde jongen die haar met zorgelijke ogen aankeek. Verwonderd plaatste ze haar hand tegen zijn wang. 'Zo jong. En dan al verwikkeld in een strijd die niet hun eigen is.' Zachtjes kuste ze zijn lippen, maar dat van hem bewogen zich niet.
      'Eleanor, wat is er gebeurd toen ik weg was?'
      Ze trok zich terug en keek hem aan. 'Ik omarmde wie ik oorspronkelijk zou moeten zijn.' Ze glimlachte, maar de jongen bleef haar bedenkelijk aankijken. 'Niet zo sikkeneurig, mijn lief.'
      'Stop daarmee.'
      'Waarmee?'
      'Je weet waar ik het over heb,' zei hij plots een stuk feller. 'Dit ben jij niet. Wat er ook is gebeurd in die tijd bij Bellatrix, het heeft je veranderd. Ik kan er al mijn gallions op zetten dat het met die vervloekte ketting te maken heeft!'
      'Maakt het je bang?'
      'Ja,' gaf hij toe, 'ik ben bang dat ik mijn vriendin kwijtraak. Daar ben ik al het hele jaar bang voor. Ben ik te laat, Eleanor?'
      'Draco, ik ben nog steeds hier,' antwoordde ze, 'voor jou ben ik hier. Ik ben gegroeid, ben sterker geworden dan ooit te voren en ik heb jou nodig om een taak te volbrengen.'
      Draco fronste. 'Een taak? Wat voor taak?'
      Ze legde een vinger tegen haar lippen. 'Dat is een vraag voor een andere keer. Voor nu dacht ik dat we ons even terugtrekken in de zolder, om onze laatste dag van de vakantie te vieren.' Ze pakte voorzichtig zijn hand en trok hem mee door de gang. Echter voordat ze de trap bereikten, werden ze door Lucius Malfoy onderschept.
      'Eleanor. De heer vraagt om je aanwezigheid.'
      Ze keek Draco aan. 'Dat is goed,' antwoordde ze Lucius en kneep zachtjes in Draco's hand. 'Wacht op me,' fluisterde ze hem toe. Ze liep met Lucius mee de gang door, wetende dat ze een verdwaasde Draco had achtergelaten.
      Lucius leidde haar door de gangen, maar niet naar de tekenkamer waar ze meestal naartoe werd gebracht wanneer Voldemort haar wilde spreken. Ze liepen richting Lucius' studiekamer. Ze merkte aan Lucius dat hij iets wilde vragen, maar hij hield zichzelf elke keer tegen het moment dat zijn lippen zich van elkaar scheidden.
      'Wat zit u dwars, meneer Malfoy?'
      De man keek haar aan, twijfelde even of hij zijn mond open zou doen en liep toen door. Eleanor rolde glimlachend met haar ogen en volgde hem naar zijn studiekamer. De deur ging open en achter het grote bureau zat Voldemort, wiens slang zich rond de stoel had gedraaid. Achter hem stond Bellatrix, met een parmante glimlach rond haar lippen.
      'Ailionora.'
      Hoewel er normaal een rilling over haar rug zou gaan wanneer de duistere tovenaar haar naam noemde, bleef ze ditmaal kalm. Ze ging recht voor het bureau staan en keek hem aan. 'Ja, mijn heer?'
      'Hoe gaat het met je?' vroeg hij, 'Bellatrix heeft me verteld over je daden vanochtend. Ik ben onder de indruk.'
      'Dank u wel, mijn heer.'
      Met zijn ranke vingers drukte hij zichzelf omhoog uit zijn stoel, waardoor hij nu op ooghoogte met haar was. 'Ik beproefde een kracht diep in jou het moment dat je het huis binnen werd gebracht. Ik had mijn twijfels, maar nu weet ik het zeker. Ik wil je een kans bieden om de fouten van je verraderlijke vader recht te zetten. Ik verwacht hiervoor volledige overgaven aan mijn eisen.'
      'Wat had u in gedachten?' vroeg ze. Even leek er een tevreden grijns op zijn gezicht te verschijnen. 'Je keert terug naar school, zonder Draco. De Carrows hebben mij medegedeeld dat er een protestgroep is ontstaan. Ik wil dat jij eigenhandig de leider opspoort en hem aangeeft. Niet alleen de leider, ook zijn volgers. Op deze manier kunnen Amycus en Alecto zich concentreren op belangrijkere zaken. Je hoeft geen lessen te volgen en zal voor spijbelen niet in de problemen komen.'
      'Als ik zo vrij mag zijn, mijn heer, vanwaar deze opsplitsing tussen mij en Draco?'
      'Jij verricht beter werk zonder een blok aan je been. Draco heeft geen wilskracht noch lef,' zei hij met een neerbuigende blik op Lucius, 'Nee, jij gaat alleen te werk.'
      'Zoals u wilt. Ik zal u niet teleurstellen.'
      De man hield zijn hand op naar de deur en ze verliet de kamer. Op de gang haalde ze een keer diep adem en glimlachte. Alles ging volgens plan. Ze had een belangrijke taak en als ze deze volbracht zou Voldemort geen twijfels meer over haar hebben. Dat hoopte ze tenminste. Voor nu moest ze het uitleggen aan Draco. Hij moest het belang van deze taak inzien.
      Snel begaf ze zich naar de zolder, waar ze Draco ijsberend aantrof. Hij keek op toen hij de deur open hoorde gaan en liep naar haar toe. 'Wat wil hij van je?'
      'Ik moet terugkeren naar school, zonder jou. En ik moet Dumbledore's Army aangeven.'
      'Zonder mij? Waarom zonder mij? Ik laat jou niet zonder mij terug gaan.'
      'Je moet,' zei ze streng, 'ik overleef het wel. Zorg jij voor je moeder. Zij heeft je nodig.'
      'Nee, nee ik ga met je mee. Vorige keer grepen ze je, Ella.'
      'Blaise is er ook nog. Hij heeft zijn belofte gemaakt, weet je nog. Hij kan nuttig zijn. Maar ik moet dit doen.'
      Draco keek haar aan. Hij fronste lichtjes. 'Hij vind me en last. Is het niet? Je wil me niet mee hebben, want je bent het met me eens.'
      Ze keek hem in stilte aan. Plotseling schelde de jongen en trapte tegen de fauteuil aan. 'Verdomme!' riep hij gepijnigd en zette voorzichtig zijn voet weer op de grond. 'Je vind me een lafaard. Net als alle andere.'
      'De anderen hebben niet gezien wat ik in jou heb gezien, Draco. Ik weet dat jij dapper bent wanneer het er op aankomt. Wanneer ik of je moeder in gevaar is. Dat zien zij niet. Maar ik wel. Maar dit moet ik alleen doen. Ik zal je elke dag een uil sturen, dat beloof ik.'
      'Waarom geloof ik je niet?' mompelde hij. 'Je verzwijgt iets voor me. Ik voel het. Maar daar ga ik niet achter komen, of wel?'
      Eleanor legde een hand tegen zijn wang en glimlachte. 'Je hebt me zo vaak vertrouwd. Hou dat nog even vol.'
      Hij keek haar een lange tijd aan. Zijn ogen zochten over haar gezicht, maar vooral in haar ogen. En toen zuchtte hij. 'Waarom ben je zo moeilijk te begrijpen?' Hij overbrugde de afstand tussen hen en kuste haar lippen. Zijn warmte ontspande haar. Hij was ineens dichterbij dan hij in een lange tijd was geweest. Toen hij de kus verbrak, veegde hij met zijn hand langs zijn wang. 'Wees voorzichtig.'

Elloo! Oke dus ik heb nu geen voorraad hoofdstukjes meer :'( dus ik hoop dat het me aankomende weken gaat lukken om op zaterdag te blijven activeren en anders word het een beetje random haha.






Reacties (4)

  • GossipGirl21

    moooiii

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    WTF IS ER MIS MET JE ELLA

    sorry moest ff

    2 jaar geleden
  • Teal

    Ohhh noo Ella what u done to urself

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Oww zo mooi!!! Dit is wel een plottwist op een plottwist haha. Snel verder!! (althans als dat lukt met schrijcen en anders zodra je weer een hoofdstukje hebt want ik hou van dit verhaal!)
    X

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Ik vind het zo heerlijk als ik het idee heb dat een hoofdstuk vet slecht is en dan komen jullie met al die complimenten en vergeet ik die negatieve gedachten direct haha! (heart2)

      2 jaar geleden
    • VampireMouse

      Hahaha gelukkig! Ik vind em erg doen
      Xx

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen