||Yinxy's Suite||



Uren en uren achterelkaar had ik mij weten te vermaken in mijn nieuwe suite, overal lag nu wel rondslingerend speelgoed. Siguard was al meer dan een uur geleden gestopt met klagen over de troep die ik maakte. Ik had hem zo'n drie keer boos aangekeken waarop de man zijn lippen maar op elkaar plakte en er niet meer over begon.
Olivia, mijn vaste wachter kon niets anders dan giechelen, giebelen en grinniken. Ze vond mijn insteek geweldig, ik had niet voor niets een levend zak bloed gekregen van mijn masters. Als ze haar leven wilde behouden, koesterde zou ze vast wel er iets voor terug gaan doen. En in mijn ogen was dat de huishouding, verzorging die mijn suite nodig had.
"Heb genoeg gespeeld, nu heb ik honger" grinnikte ik het potlood van mij af smijtend.
"Cindy kan beginnen met mijn lunch" knikte ik naar Olivia.
De vrouw dat eerst als een standbeeld naast mijn voordeur had gestaan was in een oogwenk door de boekenkastdeur verdwenen. Beneden het hok was geschreeuw, gegil en gehuil te horen, waarop Olivia met een spartelende zak bloed terug in de woonkamer kwam.
"Kop dicht" riep ik bevelend, waarop het meisje alleen maar harder begon te sniffen.
Ik zond Olivia een blik waarop ze het meisje een klap gaf, "nu heb je een reden te jammeren, lippen op elkaar en luisteren" sprak ik fronsend. Het meisje probeerde bij man en macht haar angst onder controle te krijgen, haar onderlip bleef trillen en haar ogen bleven waterig.
"Laat haar maar los" sprak ik wat vriendelijker.
Het meisje begon nog meer te trillen nadat Olivia haar handen van haar lichaam had.
Bevende knieën een schokkend lichaam probeerde ze zich te vermannen.
"Goed als je uit gesnotterd ben mag je beginnen met mijn lunch klaar te maken, ik wil tosti, goudbruin gebakken met ketjap en mayonaise, een beker bloed en een kop thee" sprak ik wijzend naar waar ze het kon gaan klaarmaken. "Ben je daarmee klaar, heb je het aan mij opgediend mag je beginnen met schoonmaken, opruimen van de vertrekken die ik overhoop getrokken heb" sprak ik bedenkelijk.
Mijn vinger tikte een aantal keer tegen mijn wang.
Het meisje genaamd Cindy keek mij ontgoocheld, verrast aan waarop ze haar hoofd begon te schudden.
"Wat" stamelde het meisje, "ik ben geen slaaf, geen Alie" sprak ze haar hoofdschuddend.
"Als je leven je lief is" mompelde ik binnenmond's.
Verbaasd rees mijn bloeddonor haar wenkbrauwen, "dat is mij zeer lief" verwoorde ze brutaal, "als uw leven uw zo zeer lief is, waarom volg je dan mijn bevelen niet op, speel je met je leven" vroeg ik het meisje, mijn armen over elkaar heen slaand. "Omdat ik geen bediende ben, geen slaaf, ben een mens met gevoel en eer en ik ga niet jouw turk, sloof spelen om je te plezieren" sprak ze met een aardig vervormde volume.
Haar brutaliteit maakte mij chagrijnig, ik stond nu te bekvechten met mijn zak bloed, en dat is iets wat ik niet wilde. Ze moest gewoon doen wat haar gevraagd werd, dat is wat Marcus, Aro van mij wilde, ik ze zou gebruiken.
Mijn ogen gleden naar Olivia die het meisje een aantal klappen verkocht.
Van schrik greep het kind naar haar gezicht waar Olivia haar een paar klappen gegeven had.
De rode gloed op haar wangen vertelde dat Olivia niet zo zachtjes getikt had, het volgende moment wilde mijn zak bloed uithalen naar de vampier vrouw. Olivia greep de hand zo snel beet dat het meisje er van schrok.
Uit het niets gaf ik het meisje zo'n harde schop dat ze tegen de muur van het rechthoekige hok aan knalde.
Kreunen van pijn verlieten haar mond en stuntelig probeerde ze zich recht te drukken.
"Je hebt drie seconden de tijd in actie te komen, aan het werk te gaan of ik begin vervroegd met mijn lunch" sprak ik dreigend, mijn maag begon al meer te knorren en mijn mond begon al voller te lopen van de geuren die vrij waren gekomen doordat Cindy zich had open gehaald.
Schichtig keek ze van Siguard naar Olivia en van Olivia door naar mij.
"Ja baas" mopperde, een hand over haar gezicht halend.
"Het is Ja Master" sprak ik bot een stap naar haar toe makend. Begon ze te piepen en stapte ze enkele passen naar achter dat ze zich tegen de muur aan drukte. "NU" riep ik, in een versnelling begon mijn zak bloed bij ons vandaan te rennen richting de keuken.
Een grinnik verliet mijn mond waarna ik mijn hoofd draaide naar Olivia die zich verplaatste naar de keuken om mijn zak bloed in het oog te houden. "Je weet dat je haar harder moet gaan aanpakken" was daar de vertrouwde stem van Siguard, op de een of andere manier begon ik al meer aan de man gehecht te raken.
"Ja, ja dat weet ik" stamelde ik onzeker.
"Om te beginnen kan je een schema maken met haar taken voor de dag" sprak Siguard knipogend.
"Ja, ja misschien moest ik dat maar is doen" grinnikte ik een papier en pen uit de kast pakkend. Liet ik mij aan een van de vele tafels in mijn suite plaats nemen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen