||Yinxy's Suite||
Enkele dagen later.....





Met veel interesse zat ik naar de televisie te staren een of ander vreemd programma had mijn aandacht getrokken. Op de achtergrond waren de rommelige geluiden te horen van Cindy. Gemopper vulde mijn trommelvliezen waardoor ik met tegenzin mijn blik los trok van het televisiescherm.
"Cindy" riep ik dan ook wat luider.
Enkele seconden later waren daar de trage voetstappen van het meisje te horen.
"Je kan opruimen en schoonmaken in stilte, hoor ik nog één opmerking, gemopper of iets met tegenzin ben je van mij" sprak ik een wenkbrauw optrekkend. Mijn twinkelende heldere ogen kruiste die van haar waarop ze met een vreemd soort grimas op haar gezicht wegliep. "En had ik al gezegd dat je mocht vertrekken" riep ik erachteraan op een toon dat ze wel heel erg snel terug mocht komen.
"N-nee" stotterde ze, enkele passen makend.
Op het volgende moment stond ik ineens abrupt voor haar neus, een ijselijke gil verliet haar lippen.
Dorstig, kwaad liet ik mijn ogen over haar gelaat glijden, mijn ogen bleven steken op haar pols, het stromende verse bloed dat door haar aderen stroomde leek me meer en meer te roepen. Kort likte ik met mijn tong over mijn lippen waarop ik aandachtig naar de kloppende ader bleef kijken.
"Weet je dat je een erg brutaal, vervelend, irritant meisje bent" snoof ik knarsen tandend.
"Dat menig vampier zich al aan je vergrepen zou hebben" vervolgde ik, mijn ogen niet van haar kloppende ader halend.
"Als ik jouw was je maar is zou gedragen en doen wat je bevolen wordt" kwam er als een fluistering over mijn lippen. Het werd steeds moeilijker mezelf in te houden. Nu ik zo dicht bij haar stond.
"I-ik" stamelde het meisje, nog voor ze iets anders kon zeggen had ik mijn tanden al in haar pols gegraveerd en proefde ik al snel de heerlijke aroma's van haar bloed. De stekende pijn die ik eerder leek te hebben leek te worden geblust. Ruw bleef haar hart kloppen op het moment dat ik merkte dat ze haar kracht begon te verliezen liet ik haar pols los. Likte vervolgens de overige restjes van mijn lippen en gaf haar vervolgens een ruwe duw.
"Je krijgt drie hele seconden om het te hechten en te verbinden en terug aan het werk te gaan, laat dit een waarschuwing voor je zijn" sprak ik giftig.
Olivia die net als Siguard het hele tafereel heeft mogen bewonderen greep Cindy bij haar schouder en begeleidde mijn zak bloed naar haar domein. Siguard leek te wachten tot Olivia met Cindy daadwerkelijk vertrokken was, "goed gedaan, dat heet aanpakken" grijnsde de man.
Zijn lippen lekte hij kort af met zijn tong, "sorry, het zal u wel dorstig maken" stamelde ik stilletjes.
"Uiteraard, bloed ruikt gewoon heerlijk, maakt u geen zorgen miss, vanavond als u licht te slapen kan ik wel even gaan jagen als u dat goed keurt" grijnsde de man. Ik begon te knikken en te grijnzen, "uiteraard wel als mormel is opgesloten" lachte ik wijzend naar het domme wicht dat opnieuw door Olivia de ruimte in werd gedrukt.
"Dit kan u niet maken, u bent een heks" snauwde Cindy mij passerend naar een ruimte dat nog schoongemaakt moest worden. "Ik zal je eens laten zien wat voor soort heks ik ben" antwoordde ik, mijn blik kruiste die van Olivia die er als gelijk op afvloog en het volgende moment waren daar weer de jammerende geluiden te horen.
"Ze heeft te weinig voor handen, miss" lachte Siguard smalend.
"Dat blijkt, ik zal is zien wat ze nog meer kan doen" knipoogde ik naar de man.
"Maar, ik heb al zoveel te doen, ik ga dat echt niet doen" was het weerwoord vanuit de keuken.
"Dat zullen we nog wel is zien, Cindy" sprak ik mysterieus.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen