||Volturi Castle||



||Marcus Volturi.

Het duurde niet lang voor ik begreep wat Siguard de persoonlijke bewaker van Yinxy in de troonzaal kwam doen, zijn gezicht stond vertrokken en hij leek duidelijk in een tweestrijd te verkeren. Aro, Caius als ik lieten de man zijn woordje doen waarna Caius zich al met de seconden meer begon op te vreten.
Hij was al niet zo happerig op het half mens half vampier meisje, laat staan op het idee van Aro door het mens levend te houden. Om niet gewoon iedere keer wanneer ze bloed moest hebben gewoon lieten jagen.
"Het is gewoon ondragelijk voor het jonge meisje, ze vecht gemiddeld 8 uur per dag met haar zakbloed dat weigert mee te werken, bevelen op te volgen en of haar mond kan houden. Ze heeft zelfs Olivia proberen te slaan, die zich wist in te houden, jammer en helaas niet haar arm gebroken heeft" ratelde de man.
"Ik heb al twee keer met Olivia tussen beide moeten komen om het menselijke zakbloed te redden van de dood" eindigde de man, op een verveelde toon.
"Breng het menselijke hier" was Caius die zijn lippen al van elkaar getrokken had.
De man knikte, boog en vertrok als een speer naar de suite van zijn pupil.
Rustig liet ik mij terug onderuit zakken, wat zouden we met het meisje moeten beginnen als ze al weigerde dat Yinxy van haar dronk, en weigerde de suite van haar meesteres schoon te houden zat er niet meer op dan haar leven te nemen. Ze was een gevaar voor ons kleine prinses.



||Subject V2: Yinxy Minxy Laine.

Ineens stond Siguard die ik nog niet verwacht had, naast me. Zijn gezicht stond treurig en afwachtend keek ik de man aan, kort krabde hij in zijn nek "Master Caius wilt uw sloof zien" sprak hij bitter, maar hard zodat Cindy het zou horen. "Zien of nuttigen" vroeg ik extra luid, "zien, maar als je het mij vraagt eindigt haar leven" grijnsde de man.
"Dus ze heeft gespeeld met haar leven en die raakt ze nu kwijt, oké, neem haar maar mee" grijnsde ik knipogend. Wetende dat er veel meer achter zit maar de man mij niet kon vertellen. Doordat slaaf probeerde mee te luisteren. "Begint u maar te verheugen op uw volgende donor, ze zit nog altijd in de cellen op u te wachten. Ik denk persoonlijk dat u veel meer aan Melissa heeft dan aan dat oude Cindy geval" knikte de man.
Cindy ineens uit niets beet grijpend begon ze te gillen, te schreeuwen en te huilen.
"En nu moet het huilen" grinnikte ik, "bang voor de meest vriendelijkste vampier" sprak ik knikkend.
Siguard wilde al met haar gaan lopen, stak mijn hand op waarna de man zich naar mij toe drukte, "als afscheid" glimlachte ik, boog mij dichter naar Cindy haar nek en beet. Dit keer niet zo vriendelijk als de afgelopen week, nee ik sneed dwars door haar huid, had al snel het stromende warme bloed op mijn tong. Nam nog een paar gulzige grote slokken voordat Siguard haar ruw van mijn lippen scheurde en zo een deel van haar schouder nog meer beschadigde.
"Genoeg" sprak Siguard, met Cindy in zijn arm als handtas onder zijn oksel met zich meedragend. Bloedspetters lagen op de grond, sommige spetters hadden enkele meubels geraakt. Stilletjes begon ik te zuchten, "daar gaat mijn maaltje" mompelde ik, treurig naar Olivia starend.
"Dat viel te verwachten, haar na een week nog niet onder controle is ze voor de masters" knikte ze.
"Ik weet het, maar ze smaakte toch het lekkerste van de drie, en nu heb ik geen reserve speler meer voor mocht het opnieuw mis gaan. Nu zal ik extra zuinig moeten zijn, heb ik geen speling meer als de smaak mij mijn neus uit komt" vervolgde ik mijn zinnen.
"Wie weet prinses, wie weet" antwoordde Olivia knipogend.
"Zal ik anders die heerlijke tosti voor je in elkaar flansen" vroeg de vrouw bedachtzaam.
"Kan u dat dan" vroeg ik verbaasd. "Koken, als ik het niet verleerd ben" lachte ze knipogend. "Ik wil proeven" grijnsde ik uitdagend, dat aanbod liet ik niet snel voorbij schieten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen