||Volterra, Volturi Castle||
Zo'n 10 weken later....



Het gekke was Melissa, mijn vervangende bloeddonor was erg vriendelijk, erg rustig, niet erg spraakzaam zoals Cindy was. Ze had nog geen één keer een grote mond naar mij uit gehaald, nog geen één keer naar me uitgehaald om me te willen slaan of te pijnigen. Nee ze liet me toe, leek me te mogen, alsof ik haar vriendin was.
Ergens voelde het heel erg goed Melissa rond mij te hebben, mij sloof dat alles achter mijn kont opruimde zonder te morren, mokken, vloeken of vreemde verwensingen naar mijn hoofd smeet.
"Kan ik nog iets voor u betekenen meesteres" was de vriendelijke kinderlijke stem van Melissa.
"De boeken afstoffen en zijn planken, ze zijn wat stoffig" mompelde ik opkijkend van mijn huiswerk dat Alec mij had opgegeven. Een zucht rolde over mijn lippen, hoeveel wiskunde boeken moest ik wel niet uit mijn hoofd leren van de man. Het was saai, vervelend en idioot, wat had ik aan al die cijfers, nummers, getallen, berekeningen als ik er toch niets mee zou gaan doen.
Naar school gaan gebeurde niet, kon niet want dan zou het betekenen dat mijn lijfwacht met mij mee moest, de zon in, op dat zou hij gaan glinsteren als een discobal en ik de attractie van de stad wezen. Nee, dat werd hem niet, van in plaats dat ik naar een school ging, kwam de school bij mij.
Alec gaf mij Engels, Wiskunde, Economie en het meest saaiste vak Aardrijkskunde, Felix gaf mij Duits, Frans, Literatuur en Rekenen. De eerste vakken waarmee ik mij voorlopig moest bezighouden. Marcus zou nog proberen een vrouwelijke vampier te zoeken om mij de overige vakken te geven. Ik kon het niet zo goed vinden met Jane, de reden hiervoor was is dat zij de oorzaak was dat mijn zuster ineens poef weg was.
Marcus had het mij al een paar keer proberen uit te leggen als Jane mijn zus niet verbrand had ik er niet meer was.
Aro had het mij proberen uit te leggen dat het gevaarlijk was zo jong een kind te veranderen. Terwijl Caius mij al vanaf het begin dood wenste, net zoals gebeurt is met mijn zus.
"Komt u uit de sommen" was daar de kinderlijk vriendelijke stem van Melissa mijn lopende zak bloed.
"Nee, Alec met zijn stomme huiswerk" snoof ik het boek van mij afdrukkend.
Ik was nu al een kwartier bezig met één en dezelfde formule, maar keer op keer kwam ik maar niet op het juiste antwoord of de juiste berekening waardoor het dus nog altijd niet klopte.
"Waarom legt u het niet voor even op zij en gaat u iets anders doen, u leert voldoende misschien hebben ze een korte pauze nodig" was de verklarende kinderlijke stem van Melissa. Onbedoeld begon ik te grinniken en lachen, ze kwam altijd met de vreemdste woorden uit de hoek. Vaak ook de meest logische verklaringen of verwoordingen. Ze leek me echt een heel erg slim meisje, verlegen, terug getrokken en erg terughoudend, maar ook zo behulpzaam.
"Hmm, misschien heb je gelijk, zo stom klinkt dat nog niet eens" grinnikte ik, mij van de stoel af laten glijden, hupste ik gelijk in het rond. Mijn studeerkamer was opgeruimd, schoon en rook overheerlijk. Melissa had haar werk weer is voortreffelijk gedaan.
"Olivia" gilde ik dan ook uitermate vrolijk.
De vampier kwam op topsnelheid aanzetten en stond abrupt stil voor mijn neus.
"Kan u de masters niet vragen of ik voor even gebruik kan maken van een van de lege zalen" mijn wenkbrauwen gefronst.
Ze knikte en het volgende moment was ze verdwenen, "wat gaat zij nu doen" was de verbaasde stem van Melissa. Ik begon te grinniken en te grijnzen, "iets vragen voor mij, hoe lang denk je daar nog mee bezig te zijn" vroeg ik fronsend. Melissa keek naar de stofdoek in haar handen en daarna door naar de boekenplank waarmee ze bezig was.
"Een uur, hooguit twee" fronste het meisje bedenkelijk.
"Hmm, als ik toestemming heb zou je het dan leuk vinden om met mij mee te gaan schaatsen al is het maar voor een uurtje" vroeg ik het meisje bedenkelijk. Ze had wel een klein uitje verdient, ze maakte al weken schoon, ruimde mijn spullen op, maakte mijn bed op, haalde het af, deed eigenlijk gewoon het complete huishouden. Zonder ook maar een enkele keer te klagen, ja op z'n tijd was ze bang voor een van de vampieren, maar dat was met reden.
Zodra ze gewond was, rook haar bloed sterker, lekkerder.
"Als u dat wilt" glimlachte Melissa met een lichte blos op haar wangen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen