My god sorry dat ik niet meer schreef, nu komt ie vaker!

Emma rende op haar vriendin af. ''Hey Ben!'' ''Hoi Em,'' Benthe glimlachte naar Emma's ouders. ''Mam?'' Vroeg Emma voorzichtig. ''Ja?'' Emma keek naar haar vriendin en toen naar haar moeder. ''Heb je het?'' Emma deed geheimzinnig, waardoor Benthe haar nieuwsgierig aan keek. ''Ja Em, je denkt toch niet dat ik hem vergeet?'' Mike, Emma vader, Gaf haar een kleine, bruine uil. ''Nog een?'' Floepte Benthe eruit. Ze wist dat Emma al een uil had, Een beetje een kleine, genaamd Essie. ''Nee!'' lachte Em. ''Voor jou, omdat je m'n aller beste vriendin bent,'' Emma grijnsde en voor ze het wist bestook Benthe haar met een knuffel. ''Had echt niet gehoeven hoor! Maar ik wil hem wel!'' Lily glimlachte en Emma gaf haar de uil. *Het is 5 voor 11* dacht ze. ''Bye mam, doeg pap!'' Weg waren de meiden. De trein in. Floep.

Ben & Em liepen langs de couppees. Alles was vol, maar gelukkig konden ze nog een plaatsje bij hun vrienden Sasha en Tomas krijgen. Sasha was een stoer meisje en zat bij Emma in Griffoendor. Tomas, een jongen, zat in Zwadderich. Maar hij was kapot aardig, en sluw. Even later kwamen Jonas en Lola uit Ravenklauw en Vincent uit Huffelpuf. De 7 waren net zulke goede vrienden als Ron, Hermelien en Harry. Ze waren druk in gesprek. Iedereen wist dat Jonas een oogje op Emma had, maar Em bleef liever single. Of eigenlijk, ze was wel een beetje verliefd op een ander, maar die zat niet in de vriendengroep. En liefde was onzin, ze waren pas 15... AL 15... en Emma werd al 16 in januari. *Time flys* dacht ze. Opeens boog Tomas naar voren. ''Kijk naar dat stelletje uit het tweede jaar naast onze coupe. Mijn hemel, die gaan wel echt tekeer voor 12 jarigen.'' Emma keek snel naast zich. Een of ander meisje zat op een jongens schoot, wild te zoenen alsof hun leven er van af hing. Uiteindelijk ging het te ver, niemand wilde natuurlijk opeens een zwager iemand op zweinstein, dus toen de jongen bij haar borsten kwam riepen Lola en Vincent tegelijk: ''HE!!'' Ze keken geschrokken op en zij ging snel van zijn schoot af. Lola liep er naar toe en begon als een strenge juf te klagen over hoe fout het was. Het stelletje werd zo rood als een tomaat, maar dat werd Tomas ook. Hij kon elk moment gaan streven van het lachen. De tweedejaars liepen, of renden snel naar een andere coupe. Toen ze weg waren schoten Tomas en gek genoeg ook Sasha in de lach. Benthe en Emma aten zich vol, Lola en Jonas praatten lekker tegen elkaar en Vincent, Sasha en Tomas zaten te roddelen. Em zat bij het raam te glimlachen. Benthe vertelde moppen waar ze in een deuk om lag, en Sasha gooide tuurlijk weer eens een slagroom soesje in haar gezicht. Verder oefende ze allemaal met hun spreuken. Het was best krap, maar iedereen had ruimte. Emma glimlachte weer in de ruit. *Mijn leven is perfect, ik heb 6 heeele goede vrienden die niet alleen geïnteresseerd zijn in m'n opa, ook in mij. Ik zit al in mijn vijfde jaar en heb nog lang niet zoveel problemen gehad als mijn grootouders. Ik ben jager in Zwerbal, en heb zo veel lieve mensen om me heen* Emma werd er bijna emotioneel van.

Snel werd ze uit haar gedachte getrokken. Ginanulus Krekel stond in de duuropening. Iedereen schrok, Krekel was de beste en slimste Hoofmonitor ooit. Aardig was ze ook wel. ''Wat is er mis Gin?'' vroeg Sasha. ''Nou... Het is deze krant. Misschien kan Emma hem eerst alleen lezen.'' Em schrok. Watte?! Wat nu weer? ''Kan je even komen Em?'' Emma stond op en liep naar Krekel.Ze had een rood hoofd, met nog een beetje bruin van haar huidskleur. Ze wees met twee couppees verderop aan waar ze de krant kon lezen. Emma was zo benieuwd wat er was. Ze pakte profeet en begon te lezen. In de coupe zaten twee klassenoudste. Emma's ogen gleden over de regels. Wat ze las, was onverdraaglijk. Ze rende de coupe uit en gaf Krekel de krant. Ze ging, ook met een bleek hoofd, in haar coupe zitten. Tomas vroeg ernaar, maar toen ik stil bleef was het ook de hele tijd stil. Ze moest het vertellen, maar eerst aan Benthe. Dan misschien aan haar kamergenoot Sasha en daarna konden ze het bespreken in de Kamer van Hoge Nood. Ja, dat was het. ''Kom morgen om zes uur in de avond naar de KvNH. Dan vertel ik het.'' De enige die wat erna zei was Jonas. ''Vertel het dan eerst aan mij,''Jones keek Em verliefd aan. Emma stond op en sloeg hem op zijn wang. Slaan deed ze alleen als ze heel verdrietig en boos was. Er was sowieso iets mis.

Bij de sorteerceremonie vroeg Sasha het een keer. Daarna boog Krekel van Ravenklauw naar Emma en zei: ''Je gaat het ze wel vertellen toch?'' Emma knikte en vergat zelfs te klappen voor een nieuwe leeuwin.



TAM TAM TAM TAM!:O

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen