Hij stond voor de spiegel zijn bruine haar in model te doen toen steeds opnieuw de beelden van gisteravond door zijn hoofd schoten. Het blonde meisje wat hij al een paar keer tegen was gekomen was iets wat hij het diepste haatte. Maar toch zonder dat hij het wilde voelde hij zich aangetrokken tot haar. Hij was haar steeds opnieuw tegen gekomen. En toen hij haar daar zag zitten in de steeg wist hij meteen dat zij het was. Hij snapte niet dat ze alleen rond dwaalde, had haar vriendin haar misschien laten zitten. Maar toen hij haar gezicht had gezien, de rode ogen, de hoektanden.
Hij was geschokt geweest. Normaal kreeg hij een vreemd gevoel als er een vampier in de buurt was. Een soort instinkt dat hem beschermde. Bijna alle jagers hadden dit, maar bij haar had hij het niet gehad.
Hij was niet de enige jager die het meisje ontmoet had, zijn beste vriend, maatje voor het leven. Mike had ook niks vreemds opgemerkt bij het jonge meisje. Tenminste hij wist niet zeker hoe oud ze was, hij had tenslotte niet gevraagd hoelang ze al vampier was.
Maar hij had ook niet precies aan Mike vertelt wat er gebeurt was, alleen dat hij aangevallen was door een vampier en hij had er niet eens bij vertelt dat ze beide haar wel eens ontmoet hadden.
Hij kon er echt niet bij dat zij juist een vampier moest zijn. Hij had haar zonder na te denken aangevallen, ze was niet dodelijk gewond geweest, maar ze was zeker wel geschrokken. Ze had zo verbaast gekeken dat hij bijna zeker wist dat ze nog nooit oog in oog me een jager had gestaan.
Dit alles maakte hun vakantie wel weer lastig. Ze hadden geen teken gehad dat hier een vampier woonde. Dus ze waren onvoorzichtig geweest. Mike was niet eens bewapend en hij had alleen een kleine staak bij zich gehad. Maar, nu hij wist dat het meisje wat per slot van rekening in hun appartementen complex zat een vampier was. Die hij had aangevallen moesten ze zeker op hun teller gaan passen.
Ze zou het niet met dank afnemen dat hij haar had aangevallen. En meestal hadden deze wezens nogal zin in een wraak actie. Ze waren per slot van rekening het kwaad zelf. Dus wraak stond hoog op hun lijstje aangeschreven. Maar dit meisje was voorzichtig geweest. Ze had haar naam niet genoemd. En het zou lastig worden om haar op te sporen.
Zijn hand ging opnieuw naar zijn bruine haar. Hoe kon hij in godsnaam in zo’n belabberde situatie terecht komen. En dat nog wel op vakantie.

Ik had de mail van Kai bekeken maar ik had echter geen idee tot welke clan de vampier jager behoorde die me al zo’n lange tijd op verschillende manieren lastig viel. Ik had alleen zijn ring over mijn huid gevoeld en niet het embleem kunnen zien. Tenminste, ik ging er vanuit dat de ring zijn wapenschild was. Uit de mail van Kai bleek namelijk dat de jagers wel vaker een ring of ketting droegen. Wat ik echter wel interessant vond aan Kai zijn mail was dat er veel verschillende soorten clans waren die op vampiers jaagde.
Dat deze gaven echter alleen doorgeven werd aan het mannelijke geslacht leek me volkomen onlogisch. Maar goed, ik had het jager gebeuren niet bedacht en de heks die dit volgens de informatie die Kai stuurde vond het blijkbaar nodig dat die krachten alleen moesten worden door gegeven aan het zwakste geslacht zodat ze zich in ieder geval konden verdedigen of zo. Ik klapte mijn laptop dicht en haalde de klamme handdoek van mijn hoofd.
Het was bijna avond en ik moest nodig mijn bloedvoorraad bij vullen dus ik moest maken dat ik naar de grote stad kon. Bloedbanken waren nou niet iets wat je in het dorpje naast het gemeentehuis kon vinden. Ik had echter wel even behoefte om dit miezerige dorpje te verlaten. Niet dat ik het dorp verafschuwende maar als er vampierjagers opzoek waren naar me dan kon ik toch maar beter even een bezoekje afleggen aan de stad.
Ik had besloten de heen weg met de bus te gaan dus toen ik me eenmaal aangekleed had in een short en een T-shirt. En mijn make-up had bijgewerkt. Was ik er klaar voor. Ik slingerde mijn handtas over mijn schouder stopte de sleutels in de tas en gooide mijn voordeur dicht.
Toen ik de trap naar beneden nam letten ik erop dat ik geen Nederlandse gesprekken hoorde en maakte ik dat ik weg kwam. Eenmaal op straat was het druk. De feestgangers waren opzoek naar een kroeg om te eten of om al een drankje te nuttige.
Ik liep op mijn pumps de kleine straatjes door en liep richting het kleine busstation. Het busstation was ook al overstroomd door mensen, dit was op dit moment in mijn voordeel. Aangezien ik geen zin had om een vampierjager tegen te komen die me ter plekke zou spiesen.
Toen ik eenmaal mijn kaartje had gekocht en ik in de wat verouderde muffe bus zat was ik een en al de rust zelve. Ik zat te genieten van de muziek op mijn roze ipod. De talen in de bus waren zo gevarieerd dat ik mijn ipod op een achterlijk hard volume had gezet zodat ik in alle rust van Tom Odell kon genieten.

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh boy

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen