Ze begon willekeurig haar kleding uit te trekken eerst haar zwarte vestje, toen haar witte hemdje. Ze stond al in haar bh toen Dante het struikgewas door stapte.
Hij floot zachtjes tussen zijn tanden en stapte haar kant op. Ze gaf hem een dodelijke blik en ontblote haar tanden. Hij glimlachte enkel en ving haar in zijn armen, hij was daar handig in. Afleiden en toeslaan. Hij had zijn handen op haar heupen en stond nog geen vijftien cm van haar af.
Ze probeerde hem weer van haar af te krijgen maar het lukte haar niet en zijn armen hielden haar in een ijzeren greep tegen zijn borstkas.
“Wil je nou opeens toch rennen, of ben je vast aan het uitkleden voor openlucht seks.” Hij fluisterde het en zijn hand verplaatste zich naar haar billen en hij trok haar met een ruk tegen zijn heupen.
“Dante.” Ze gromde zijn naam terwijl ze haar handen op zijn borstkas had gezet en nu helemaal klem stond.
Hij nam haar boosheid niet serieus waardoor die alleen maar nog meer oplaaide.
“Ik meen het laat me los.” Ze probeerde zich los te wrikken hij was gewoon te sterk. Wat wilde je als je vijf dagen per week trainde en daar tegenover zet dat je een weerwolf bent en ook nog eens een jongen.
“Ik laat je pas los als je kalmeert of seks met me hebt.” Zijn stem klonk kalm, zacht en een tikje ondeugend hij keek haar recht aan en priemde zijn blauwe ogen in die van haar.
Ze gromde nu, hij gaf haar twee keuzes waar ze er geen van wilde kiezen. Maar hij zou haar echt pas loslaten als ze er wel één had gekozen.
“Ik kalmeer wel.” Gromde ze probeerde rustig adem te halen en zich zelf weer in de hand te krijgen. Dit hoorde ook bij het wolven gedoe, agressie en opvliegerig zijn. En het hoorde gewoon bij haar karakter. Ze ademde langzaam in en uit door haar mond en probeerde al de manieren om te kalmeren tot zich te laten doordringen en ze sloot uiteindelijk haar ogen om aan zijn blik te ontsnappen. Hij was zo onuitstaanbaar soms, maar ze was kribbig geweest, het was niet allemaal zijn schuld herhaalde ze maar vaak genoeg door haar hoofd.
Hij was zo geboren, hij had het lot al geaccepteerd, zij was zich nog aan het verzetten. Zij kwam van buiten af.
Ze probeerde langzaam de mantra die ze hiervoor gebruikte te herhalen in haar hoofd. In ademen via je neus en uitademen via je mond. Ze herhaalde de zin een aantal keer tot ze langzaam kalmeerde.

Ze voelde zijn adem langs haar wang en hij drukte zijn lippen zachtjes op de haren. Hij liet zijn tanden even in haar onderlip gaan, ze opende automatisch haar mond. Zijn tong ging op verkenningstocht uit en hij vond al snel die van haar waarna ze in een speelse worsteling belanden.
Hij stopte echter toen ze zich tegen hem aan nestelde en haar armen terug kreeg die ze in zijn nek had gelegd.
“ Alles oké tussen ons?” Dante zijn blauwe ogen zochten die van haar. Ze haalde even voorzichtig adem de ruimte tussen hun in was minimaal. En normaal functioneren werd altijd wat lastiger als de blonde spierbundel zo dicht bij was.
“Ja, alles oké. Maar ik wil nu wel gaan rennen.” Haar stem haperde, toen ze even zijn ogen zag versmallen. Ze wilde geen ruzie maken met haar verplichte soul mate, hij was dan opgedrongen door de roedel aan haar, maar ze hield wel van hem. Ze hadden ergens wel een band, al was het anders dan met hem.
Oké, niet aan denken Fay.
Hij liet haar met enige tegenzin los. Hij drukte vluchtig zijn lippen op die van haar en keek haar toen kalm aan.
“Ik zie je zo.” Mompelde de blonde jongen.
Veranderen is niet iets wat je met meerdere personen doet, het is gewoon geen leuk aanzicht om te zien dat een mensen lichaam verandert in die van een wolf. Het is ook niet het meest makkelijke klusje.
Fay schopte haar schoenen uit en knoopte toen haar spijkerbroek los. Eerst ging haar bh uit en toen ook haar string. Ze ging op handen en knieën zitten om het veranderen te makkelijker en concentreerde zich. Ze ging alle veranderingen voor in haar hoofd. Ze had het veranderen zich zelf aangeleerd maar het was nog steeds geen makkelijke klus. Toen ze haar botten voelde veranderen beet ze even op haar tong. Het was alles behalve een makkelijk klusje veranderen.
Toen haar handen vliesjes tussen haar vingers kregen en haar vingers korter werden concentreerde zich enkel en liet al haar gedachten uit haar hoofd verdwijnen.

Toen ze eenmaal verandert was bleef ze even op de grond liggen na hijgen, ze haten het veranderen als je overstuur was maakte het alleen maar erger. Echter was het ook één van de manieren om alles te vergeten.
Een kort jankje achter de struikjes maakte haar duidelijk dat Dante ook verandert was. Ze gromde zachtjes terug toen de grote grijze wolf uit de struiken stapte . Hij liep op haar af en ze stond op. Hij likte eerst haar snuit en beet haar toen vlak achter haar nek in haar vel, haar witte haren kwamen even overeind. Zachtjes grommend hield hij haar even vast.
Even duidelijk maken wie de baas was. Ze gromde terug maar liet het toe.
Alfa! Gromde Dante zijn lichaamstaal. En ze kon niks anders doen dan toegeven. Hij was de alfa. Toen het hele ritueel van likken, bijten en grommen over was keek ze in de blauwe ogen van de wolf. Ze wilde rennen.
Dante gooide zijn kop om laag en stapte bij haar weg. Dit gaf aan dat ze weg kon. Rennen tot het einde van de wereld in zicht was. Rennen zodat ze niet voelde hoe haar ziel verwant zich voelde, ook al was hij in haar dierlijke vorm nog dichterbij dan normaal.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen