Washington D.C


In stilte liep ik in mijn gloednieuw gewaad dat ik van mijn vader had gekregen achter Alec en Jane aan, met aan mijn zijde Siguard mijn persoonlijke lijfwacht. Ze hadden het tempo er aardig in zitten we waren nu al zo'n twee en een halve dag onderweg. Moest van tijd tot tijd stoppen anders dat we te veel aandacht op ons zouden vestigen.
"Waar gaan we naar toe" vroeg ik fluisterend aan Siguard die zijn schouders op trok en zijn omgeving in het oog hield.
"Dat zie je zo" mompelde Jane verveeld, haar kap wat verder over haar hoofd trekkend haar pas versnellend. Een zucht rolde over mijn lippen, nu was ik een keer nieuwsgierig en leek het hen niet uit te komen.
"Het is je eerste missie," was Alec die zich had omgedraaid, "zodra de tijd er is zal je begrijpen waarvoor we hier zijn" knikte de jongen zich terug draaiend. Kort wisselde de jongen een enkele blik met zijn tweelingzus. Waarna ik mijn blik opzij kantelde naar Siguard die net zo verward keek als dat ik naar hem keek.
"We schuilen hier voor een aantal uur" was Jane haar verveelde kinderlijke stem.
Ze kantelde haar kap af liet zich in de schaduw van de grot zich op een uitgestoken steen zakken.
Alec haar tweelingbroer deed het zelfde door zich op een van de uitgestoken stenen te laten zakken.
De grot was donker maar licht genoeg door de zon dat zich tussen de wolken had doorgedrukt, nu snapte ik waarom Jane zo snel hier wilde schuilen, wilde pauzeren. De zon begon feller te schijnen en zodra we tussen de bomen vandaan zouden komen zouden hun nog erger dan een discobal gaan schitteren.
De mens zou zowat verblindt zijn door de schitterende diamantenhuid van mijn metgezellen.
"Zodra de zon ondergaat gaan we eerst jagen, we komen via Seattle binnen en kunnen dan zo door reizen naar Forks" sprak Alec fronsend, zijn blik gleed naar zijn tweelingzus. Jane begon goedkeurend te knikken en wisselde een korte blik met Siguard mijn lijfwacht. Ik had nog nooit op een mens gejaagd, hoefde niet te jagen want ik had mijn lopende zak bloed: Melissa en haar zoon: Malieson.
Erg dorstig was ik niet en mijn maag zou voor de komende uren toch nog niet beginnen te grommen. Daarvoor had ik voldoende menselijk voedsel naar binnen gewerkt. Siguard gaf me een korte blik waarna ik zenuwachtig begon te glimlachen. Ik wilde geen random persoon doden, om mijn dorst te lessen.
En op dieren jagen verafschuwde de Volturi, het zou niet voldoende voeding geven je niet voldoende verzadigen.
"Wat gaan we in Forks doen" vroeg ik stilletjes, mijn gedachtegang op wat anders brengend.
"We moeten horen of daar ook geruchten gaan over een vampier dat geholpen heeft met het scheppen van immortal children. Het is verboden, illegaal en kan ons verraden, ontmaskeren, je wilt niet weten wat dat te weeg kan brengen" begon Alec aan zijn uitleg aan mij. "Oké, we moeten dus mensen/vampieren gaan verhoren" mompelde ik kort samengevat.
"Ja, zoiets" mompelde Jane, knikkend.
"Het kind weet voldoende voor nu" sprak ze blikken van Alec naar Siguard die beide hen schouders optrokken. "Probeer wat te slapen, als het donker wordt vertrekken we" mompelde ze verveeld. "Slapen, ik ben niet zo moe dat ik kan slapen, en waarom vind u dat ik genoeg weet" mijn wenkbrauwen in een frons gedrukt.
"Zodra we weten wie de persoon is, weet je het gauw genoeg, mag je volgen zodra wij je het teken geven" sprak Jane, arrogant, "we weten niet of de geruchten waar zijn, of hij zich wel in Washington schuilhoud, daarom zijn we als twee groepen weg gezonden" mopperde ze.
"Dus stop met vragen te stellen, en houd de omgeving in het oog" bromde ze, geirriteerd.
"Nou sorry hoor, zal nog is interesse tonen" mompelde ik beledigd.
Niet heel veel later zat Jane met Alec in gesprek en ze spraken zo zacht dat ik enkel fluisteringen op kon vangen. Met gebolde wangen draaide ik mijn hoofd, ze deden dat vaker wanneer ze niet wilde dat ik alles zou horen. Dat niet voor kinder oren bestemd zou zijn.
"En hoe zit dat nou tussen jouw en Dimitri" Siguard fronst een van zijn wenkbrauwen op en met zijn andere wenkbrauw begon hij speels op en neer te halen. Een grinnik rolde over mijn lippen, "de relatie is goedgekeurd door Aro en Marcus, we zijn al op zo'n vijf date's geweest en het was reuze gezellig" grijnsde ik, mysterieus.
De eerste date was Siguard erbij, bij de tweede date was Olivia toeschouwer en de bij de derde en het vierde date had Marcus ons gespot, waardoor wij alsnog een chaperon hadden op onze date. En de laatste date van enkele dagen terug, had Dimitri mij het kasteel uit weten te nemen naar het veld achter de grote binnentuinen van het kasteel. Het was prachtig de sterrenhemel, de suizende wind, de boomtoppen die leken te dansen met hun prachtige groen getinte bladerdeken. Niemand had ons gespot, niemand was ons gevolgd, we waren voor het eerst alleen.
"Dus het begint serieus te worden" fronste de man zijn wenkbrauwen.
"Voor mij is het serieus, ik vind hem echt heel erg leuk" mompelde ik gesmoord, met knalrode wangen.
Wetende dat Siguard hierdoor alleen mij nog meer zou gaan beschermen dan dat hij al deed. Instinkt, gevoelsmatig wist ik hoe de man in elkaar stak door de jaren heen. We hadden gevoelens voor elkaar, vriendschappelijk. En nu hij wist dat ik nog meer voor Dimitri ben gaan voelen zou dat hem op extra scherp zetten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen