Oh boy, what are you waiting for?

outfit
            Ivy was zich er maar al te goed van bewust dat Trevor het niet leuk vond dat ze informatie voor hem achterhield. Zijn samengeknepen ogen, zachte gebrom en geïrriteerde blik vertelden haar genoeg. Het was echter niet zo dat ze het hem niet wilde vertellen, ze wilde alles met hem delen, ze hadden afgesproken dit samen te doen en dat was ze ook echt van plan. Iets waar ze het echter niet mee eens was, was om alle plannen te discussiëren waar zijn hele bende het kon horen.

      'Fuck Ryan' Trevor's woorden die door de gang galmden zorgden ervoor dat Ivy zo erg schrok dat ze voor even stopte met tegenstribbelen. Tegen de tijd dat ze zich hersteld had, voelde ze hoe Ryan van haar af werd getrokken en zag ze hoe hij op de grond werd gegooid. 'Weet je dan echt niet van focking ophouden?!' Waar Trevor's woorden haar nog geen minuut geleden enorm hadden laten schrikken, zorgde ze er nu voor dat ze langzaam weer tot rust wist te komen. Terwijl ze toe keek hoe Trevor Ryan ten lijf ging, merkte dat haar lichaam langzaam weer kalmeerde en wist ze de zojuiste gebeurtenis langzaam uit haar hoofd te zetten. Zo kwam het ook dat er, terwijl ze zag hoe Trevor Ryan bijna bewusteloos sloeg, langzaam weer een kleine grijns op haar gezicht verscheen. Dit had die eikel zeker verdiend en daarnaast moest het duidelijk worden wie er hier de dienst uitmaakten.
      Ivy wilde echter net ingrijpen, ze wilden niet dat ze nu al in de problemen zouden komen, toen twee agenten hun kant op kwamen lopen en Trevor van Ryan af trokken. Ze wilde protesteren, maar wist dat ze op dit moment beter kon wachten tot Trevor naar de directie werd gebracht. Vandaar ook dat ze wijselijk haar mond hield, maar wel achter de twee agenten aan liep die Trevor naar het kantoor van de directie sleepten.
      Zonder aankondiging liep Ivy het kantoortje binnen, waar ze zag dat de twee agenten Trevor nog altijd vast hielden, wachtend op de straf die de directie hem op zou leggen.
      'Laat hem nu onmiddellijk los' beveelde ze de agenten, waarna ze zich op de directie richtte en haar liefste glimlach opzette. 'Alstublieft...' begon ze 'ik heb deze jongen nodig. U heeft deze jongen nodig, zonder hem kan alles wat ik u vanochtend beloofd heb niet uitgevoerd worden.'
      De blikken van de directie, die duidelijk aan het twijfelen waren, gingen van Ivy naar Trevor naar Ivy naar Trevor en uiteindelijk weer terug naar Ivy. 'Oké' was het uiteindelijke besluit, terwijl ze de agenten met een simpel handgebaar verplichtten Trevor los te laten 'als deze jongen zo belangrijk voor jou is, dan weten we het goed gemaakt. We willen hem de komende uren niet tussen de rest van de gevangenen hebben, we willen niet dat hij vandaag voor nog meer problemen gaat zorgen, dus jullie vertrekken onmiddellijk naar het oude kuuroord. Daar zal niemand meer last van hem hebben, hebben jullie last van niemand en kunnen jullie mooi bespreken hoe jullie ons gaan helpen. Daarnaast kan hij zo te zien wel een opknapbeurt gebruiken, die ander heeft hem ook vrij goed toegetakeld.'
      Ivy beet hard op haar lippen om een lach te onderdrukken, wachtend op het moment dat de leiding hen zou vertellen dat ze een grapje maakten en ook zij kon beginnen met lachen. Echter vertelden de blikken die serieus bleven dat ze helemaal geen grap aan het maken waren, iets wat alleen nog maar meer bevestigd werd toen Ivy voelde hoe haar armen achter haar rug in de boeien werden geslagen, ze geblinddoekt werd en ze voelde hoe ze naar een busje werd gebracht.
      Onderweg zei Ivy niks, maar zodra ze in de grot stond, haar blinddoek en boeien verwijderd werden en de mannen hen vertelden dat ze over vijf uur weer opgehaald zouden worden, waarna ze weg liepen en ze hoorden hoe een ijzeren deur gesloten werd, durfde Ivy haar mond eindelijk weer te openen. 'Ze waren serieus...' rolde er verbaasd over haar lippen, terwijl ze keek naar de prachtige grot en het heerlijke water. 'Zo wil ik wel vaker samen met jou gestraft worden' vervolgde ze plagend, terwijl ze langzaam weer tot zichzelf kwam.
      'Mmm... vijf uur...' rolde er over Ivy's lippen, terwijl ze ondertussen haar vest, shirt, broek, string en schoenen uit trok, iets wat ervoor zorgde dat ze naakt voor Trevor kwam te staan. 'Ik weet wel hoe ik die vijf uur door wil brengen' vervolgde ze uitdagend, terwijl ze haar handen aan de rand van Trevor's shirt zette en deze vervolgens uit trok. Ze drukte haar lippen voor een seconde op die van hem, waarna ze zijn schoenen, broek en boxer bij hem uit trok. 'Samen met jou' antwoordde ze plagend, waarna ze zijn hand vast pakte en hem met haar mee het water in trok. 'We hebben namelijk nog heel veel te bespreken.'
      Ivy trok hem mee naar een soort verhoging in het water, waar ze hem plagend op duwde om vervolgens wijdbeens op zijn schoot plaats te nemen, met haar gezicht naar het zijne toe.
      'Lieve, lieve Trevor...' begon ze, alsof zijn lichaam tegen het hare haar helemaal niet gek maakte van verlangen 'ik wil alles met je delen, echt alles, en helemaal niks zonder je doen. Maar dat ik alles met jou wil doen, betekent niet dat ik je hele bende erbij hoef te hebben.' Ivy drukte haar lippen voor een seconde op de zijne, waarna ze hem alles begon te vertellen over wat er die ochtend in het kantoor van de directie was gebeurd.




Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen