Hand in hand liepen ze door de winkel en laadden ze het mandje vol dat Juice in zijn hand hield. Twee dagen geleden waren ze op hun bestemming aangekomen, en het was nog steeds heel erg onwerkelijk. Hun reis naar het zuiden van Mexico had vier dagen geduurd waarbij ze een groot deel van de tijd verstopt achter in een vrachtwagen hadden gezeten. Uiteindelijk waren ze aan de grens van een dorpje achtergelaten, waar een kennis van een van de Mayans een vakantiewoning had die ze aan buitenlanders verhuurden. Juice en Dana hadden contant voor de komende maand vooruitbetaald.
      Dana boog zich over het schap groenten. Er waren een hoop waren die ze niet herkende, en ze was nooit een hele goede kok geweest. Normaal gesproken had ze op internet wel een recept opgezocht, maar ze hadden nu alleen de prepaid van Juice en dat was zo’n oud ding dat er niet eens internet op gebruikt kon worden. Als ze thuis waren, moesten ze zijn laptop maar even gebruiken. Ze vond een krop sla en pakte een paar appels. Salade bestond in ieder land.
      Het was een klein winkeltje, echt dorps, en er hingen niet eens surveillancecamera’s. Het gaf Dana een berustend gevoel, te weten dat ze zich hier konden voortbewegen zonder dat iedere handeling werd vastgelegd.
      Ze voegden nog wat artikelen aan het mandje toe en rekenden toen contant bij de kassa af.
      ‘Gracias,’ bedankte Dana toen ze het wisselgeld in ontvangst nam terwijl Juice de spullen in een tas deed. Hij droeg een pet om de tatoeages op zijn hoofd af te schermen. Die trokken nu eenmaal aandacht en het had hun het beste geleken om dat te vermijden.
      Ze zetten hun zonnebrillen weer op toen ze het gebouwtje verlieten en langs de uitgestorven hoofdstraat naar hun tijdelijke optrekje liepen. Het was klam. Ondanks de hitte was het overal echter hartstikke groen en Dana merkte dat ze er vrolijk van werd. Bij het appartement dat ze huurden zat een ruime tuin met prachtige bloemen en ze had gisteren zelfs al een kolibrie gespot.
      Ze vond het fijn hier, moest ze toegeven. Het was alsof ze voor het eerst in jaren tot rust kwam en hoewel ze normaal gesproken onrustig werd als ze niets te doen had, lukte het nu wel om gewoon in een tuinstoel te zitten en naar muziek te luisteren. Het was aan de afstand tussen Californië en Yucatán te danken dat ze een klein beetje afstand kon nemen van alles wat er was gebeurd.
      Natuurlijk nooit helemaal. Vaak genoeg dacht ze aan haar vrienden, die nu misschien wel in gevecht waren met Maddox’ mannen. En ze dacht aan Happy. Zijn situatie was onveranderd, hij zat nog steeds in de gevangenis samen met haar vader. Iedere dag stelde ze zich voor hoe hij aan een tafel zat te eten, met een nors gezicht naar hun vader kijkend omdat hij de enige was die hem bescherming kon bieden. Soms wenste ze hem eens te kunnen bellen, om te horen dat het goed met hem ging. Tegelijkertijd wist ze dat dat alleen maar ongemakkelijke stiltes ging opleveren. Ze hadden elkaar al jaren niets meer te vertellen en zelfs als Happy zich doodongelukkig voelde zou hij dat nooit tegenover haar toegeven. Hij zou de schijn ophouden dat het prima met hem ging, dat ze zich nergens zorgen om hoefde te maken.
      Het had geen zin om over al die dingen na te denken, dat wist Dana best. Zelfs als er wat verschrikkelijks gebeurde, zouden ze het waarschijnlijk pas over een lange tijd te weten komen. En misschien wel helemaal nooit.
      Misschien kregen ze nooit een belletje dat de kust veilig was, en kon Juice pas verhaal halen als hij besloot haar hier achter te laten. Haar ogen gleden even opzij, maar de glimlach op Juice’ gezicht wees uit dat ze daar voorlopig nog niet bang voor hoefde te zijn. Hij genoot ervan om hier samen met haar te zijn, van de relatieve veiligheid en het feit dat ze zich niet meer constant hoefden te verstoppen.
      Toen ze bij het huisje aankwamen, liet ze Juice de boodschappen maar opruimen. Hij wilde er vast weer een of ander systeem in hebben. Op een paar passen afstand keek ze toe hoe hij deurtjes openden en sloot en overwoog waar hij wat het beste kon opruimen. Het bleef een grappig gezicht, vooral omdat zij het zelf gewoon in een la gekwakt zou hebben. Maar ze vond het wel leuk, die verschillen tussen hen.
      Ze leunde tegen de tafel en bleef naar hem kijken toen hij het ook doorhad. Hij keek om en keek haar vragend aan.
      ‘Weet je… in de tijd dat jij aan het afwegen bent wat de allerbeste plaats voor de koekjes zou kunnen zijn, hadden we allang leukere dingen kunnen doen…’ Ze bewoog haar wenkbrauwen op en neer en speelde met de zoom van haar jurkje.
      Even bevroor hij in zijn handeling en keek hij peinzend naar de koekjes. Net toen ze dacht dat hij de boodschappen zou vergeten, draaide hij zich weer om. ‘Nah, hoe langer je moet wachten, hoe beter de seks vaak is.’
      ‘Tss.’ Verontwaardigd trok Dana haar slipper uit en gooide die naar zijn hoofd. ‘Je vindt de seks met mij altijd geweldig.’
      ‘In die waan laat ik je maar altijd, ja.’
      ‘Oh nu krijg je praatjes hè, nu je concurrentie onder het nulpunt gedaald is.’ Ze zette zich af van de tafel en liet haar armen om hem heen glijden. ‘Maar liegen is nog steeds niet je beste talent,’ fluisterde ze, terwijl ze in zijn nek beet en haar hand in zijn broek liet glijden. Haar vingers streken langs zijn harde lid. ‘Volgens mij kan deze jongen veel minder lang wachten dan hij mij wil laten geloven.’
      Zijn ogen werden donker van verlangen toen haar hand zich om hem heen sloot. Een tel later tilde hij haar op, zette haar op de keukentafel en begon haar te zoenen. Ditmaal was Dana er helemaal verzekerd van dat er helemaal niemand was die hen zou kunnen storen.




Ik wil even wat leuke hoofdstukjes zonder drama tussen hen schrijven, dus mochten jullie ideeën hebben of gespreksonderwerpen weten of andere dingen van hen willen weten o.i.d. pleasee let me know! (: Rustige stukken zijn helaas niet echt mijn talent, maar ze zijn wel nodig en daarom hoop ik dat ze dan ook iets toevoegen :')


Reacties (5)

  • Trager

    :3

    2 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Hmm.. weet niet of het ondertussen al geschreven is maar miss iets tussen happy en zn vader en wat er of juist niet tussen die twee speelt

    2 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Misschien iets over heel vroeger van Juice ofzo? Of uhm verborgen hobby's of talenten?

    2 jaar geleden
    • Croweater

      Oh thanks! Iets over Juice' jeugd is wel leuk denk ik. c;
      Misschien kan ik wat flashbacks doen over allebei.

      2 jaar geleden
  • Phlegethon

    Oh. Ik dacht net dat ze rude gestoord zouden worden. Maar dramavrije hoofdstukken zijn zeker welkom (:
    Ik ben er ook niet het beste in, dus ik kan je helaas niet helpen.

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Leuk geschreven! Love it!
    Ik heb zelf geen ideeën voor gespreksonderwerpen. Sorry (:
    X

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen