Foto bij 057 • Het spel is begonnen



Eleanor sloeg haar armen om Draco heen en trok hem in een omhelzing. Ze wist dat ze hem de aankomende weken zou moeten missen en ergens was dat een eenzame gedachte. Maanden lang hadden ze alleen elkaar gehad en nu was dat hen zelfs ontnomen.
      Ze pakte zijn gezicht in haar handen en keek hem aan. 'Tot over een paar maanden.' Ze drukte zachtjes een kus op zijn wang en liet hem los, waarna ze zich terugtrok en haar staf in haar handen nam. Er was niemand bij haar, niemand met wie ze zou verdwijnselen. Ze zou zich naar het station vlakbij Hogwarts verschijnselen. Het enige punt waar verschijnselen nog mogelijk was. Vanaf daar zou ze zelf haar weg moeten maken naar Hogwarts, waar haar taak zou beginnen.
      Ze keek nog een keer naar Draco. Hij leek bezorgd, maar of het om haar ging of hemzelf wist ze niet. Ze glimlachte. 'Draco, wanneer ik terugkeer zal niemand nog aan ons twijfelen. Jouw eer en dat van je familie zou hersteld zijn. Net als het mijne. Je zal trots zijn. Beloof me dat je mij ook trots zal maken.'
      Hij keek haar aan en knikte. 'Dat probeer ik altijd.'
      'Wees dan niet meer bang. Wees onbevreesd. Leer ze dat er met ons niet te sollen valt. Je hebt het in je, Draco, dat weet ik. Laat het hen dan ook zien.'
      'Dat is goed.' Hij glimlachte, maar deze keer zag ze een fonkeling in zijn ogen. Die wilde ze zien. Nu was hij een man met een doel. Een doel waar hij onbevreesd voor zou gaan en zich niet zou laten stoppen door zijn angsten.
      Eleanor hief haar staf. 'Tel de dagen af, lieve Draco.' En weg was ze. Ze draaide en draaide tot haar schoenen plotseling weer stenen tegels onder zich hadden. Ze keek om zich heen. In de verte zag ze het kasteel en ze kon op de achtergrond vaag het gerommeld van de vertrekkende trein horen. Ze ademde diep in en rook de dennengeur van het bos. Het was al weer lente aan het worden. De tijd vloog voorbij.
      Eleanor begon het pad af te lopen richting het schoolterrein. De avond was ondertussen al gevallen en iedereen zou nu in de eetzaal zitten. Eleanor begon zich onderweg te bedenken hoe ze dit zou aanpakken. Met al deze nieuwe energie kon ze de wereld aan, zo voelde het. Haar eerste taak zou het uit de weg ruimen van Neville zijn, of hem in ieder geval aanhouden en uitleveren aan de Carrows. Misschien gunde ze hem nog een dagje respijt. Zelf had ze vandaag nog niet veel zin om de handen uit de mouwen te steken.
      Ze stapte de school binnen, waar de gangen door zwak brandende fakkels werden verlicht. Er kwam weinig tot bijna geen geluid uit de grote zaal. Het enige geluid dat zo nu en dan klonk was het geschuif van de banken, het gerinkel van bestek of bekers en het gesmak van hongerige studenten. Toen ze de zaal binnen stapte, keken alle ogen haar kant op. Ze glimlachte en ging bij de Hufflepuffs aan tafel zitten. Hoewel ze merkte dat haar aanwezigheid niet werd getolereerd, durfde niemand er iets van te zeggen onder toezicht van de docenten en dooddoeners. Haar ogen gleden de kamer rond en bleven hangen op Neville. Hij had zijn ogen vanaf haar binnenkomst niet van haar af gehouden. In al haar tijd had ze hem nog nooit zo woedend haar kant op zien kijken. En ze genoot ervan. Nu had ze officieel een tegenpartij. Ze trok haar wenkbrauwen kort op en liet hem daarmee weten dat het spel was begonnen.




Reacties (4)

  • GossipGirl21

    Super geschreven

    2 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ik snap haar, maar ik hoop dat je het begrijpt als ik het leuker vind als ze Neville niets aandoet;)

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha dat snap ik :')

      2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg zoveel moois en spanning in dit hoofdstukje love it! Verder!
    Is het een beetje te combineren met school/werk/typen enzo?

    X

    2 jaar geleden
    • Laleah

      Dit weekend toevallig nog wel haha. Mijn Japans leraar heeft me uitgedaagd minstens 100 woorden per dag te schrijven en tot nu toe volgehouden, vandaar toch nog een hoofdstukje dit weekend! You can thank him for that haha. I'll try my best to keep it up! Dankjewel (heart2)

      2 jaar geleden
    • VampireMouse

      Jeej. Bedank hem maar namens mij. Wel fijn dat je het dan niet in het Japans schrijft. Daar zou ik wel wat moeite mee hebben om te volgen hahah. Succes met je studie:)

      2 jaar geleden
  • Teal

    Waaaaah zo spannend!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen