Het gillende vrolijke stemmetje van Fay vulde al snel mijn trommelvliezen, met haar versnelde looppas leek het meisje net te fladderen als een pasgeboren vlinder uit een cocon. Een grinnik verliet mijn mond en wijd begon ik mijn armen te spreiden. Boog mij door mijn knieën en ving het kierende meisje behendig op.
"Mama" gilde het meisje verrukt, een grinnik rolde over mijn lippen en liefkozend streek ik met mijn hand door haar haar.
"Sorry, ze zag je uit het gebouw komen" verontschuldigde een vrouw van het naschoolse opvang zich. Ik schudde kort mijn hoofd en schonk de vrouw een vriendelijke glimlach.
Waarna de vrouw zich omdraaide en de parkeerplaats verliet.
"Haai, hoe was school schat" mijn wenkbrauwen nieuwsgierig gerezen keek ik het meisje bewonderend aan. "Leuk" giebelde ze, klappend in haar handen verder. "Gewoon leuk of meer dan leuk" mijn wenkbrauwen wiebelde ik op en neer waarbij Fay harder begon te lachen en te klappen in haar handen.
"Leuk" kirde ze opnieuw.
Opnieuw vulde mijn trommelvliezen zich met een grinnik, een grinnik die ik niet kon plaatsen, verbaasd draaide ik dan ook mijn hoofd op het moment dat ik recht ging staan met Fay in mijn armen. Verbaasder als anders keek ik de jongeman met grote ogen aan, het was Edward Cullen.
"Wat een schatje," glimlachte Edward verder.
De handsome boy dat in bepaalde lessen naast mij zat en menig leerlinge deed afleiden. Menig hart op hol wist te brengen en ook zo menig hart wist te breken. De onbereikbare jongeman van Forks High.
"Als ze slaapt" mompelde ik gesmoord met licht rode wangen, opnieuw vulde mijn trommelvliezen met zijn gegrinnik.
"Ik denk het niet" hij schudde zijn hoofd en gaf Fay een kleine knipoog die opnieuw begon te schateren. "Oké het kan een schatje wezen" gaf ik verslagen toe en trok Fay vervolgens beter op mijn heup.
Man o man, wat werd dat meisje zwaar of werd ik nou juist zo slap?!
"Mama" was dan ook de ongeduldige stem van Fay, verbaasd draaide ik mijn hoofd naar het meisje in mijn armen.
"Zeg nou gewoon is Sterre" verzuchtte ik rollend met mijn ogen, koppig begon Fay met haar hoofd te schudden en haar wangen te bollen zoals ze van Danisha en June had geleerd zodra ze haar zin niet kreeg.
Ik was allang blij dat ze haar bokkenpruik had verleerd die ze in Port-Angeles altijd op zetten, wat ze geleerd had van Esther, haar biologische moeder wanneer ze weer verwaarloosd werd.
"Nee, mama" knikte ze, vastberaden.
Gelach vulde mijn trommelvliezen, "het zal je maar gezegd worden" knipoogde Edward, die enkelt lachend zijn hoofd kon schudden, met rode wangen keek ik de jongen onschuldig, beschaamd aan "je hoort het, toch" mompelde ik gesmoord. Wetende dat ik mezelf compleet voor schut aan het zetten was. Opdat begon hij te knikken, en volgde een tuut. Verderop op de parkeerplaats stonden zijn familieleden op hem te wachten en ze leken het niet erg te waarderen dat hij met een of andere buitenstaander stond te praten.
"Ik denk dat je broers en zusters naar huis willen" sprak ik wenkend naar zijn familieleden die langzaam aan begonnen in te stappen, "ik denk het ook, zie je maandag" grijnsde hij knipogend waarop hij zich omdraaide en de parking overstak. Na nog een paar keer geknipperd te hebben met mijn ogen, ruw uit mijn hersenspinsels getrokken werd door Fay die begon te jengelen. Keek ik haar vragend aan, "huis" knikte het meisje, wijzend naar de donkere lucht.
"Ja, we gaan naar huis, lieverd" glimlachte ik het meisje in de auto plaatsend, gordel rond haar trekkend. Liep ik na de portier gesloten te hebben om de wagen heen en sprong vervolgens achter het stuur. Zette vervolgens zachtjes de radio aan en starten de wagen.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Leuk hoofdstuk:)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Oh wat wilt Edward nu van der??
    Je bent gewoon haar moeder Sterre

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen