Embry Call

Mijn vier grote zware dreunende poten raakte keer op keer de modderige grond, de wind voelde ik suizend door mijn weelderige vacht razen door de snelheid die ik mij had aangenomen. Op Jacob en Leah na, stond ik op de derde plaats, op snelheid. Zowel in veranderen naar, rennen het achterna zitten van als het terug veranderend en de controle te behouden voor zover ik die kon behouden.
Het kwaaie gezicht van mijn moeder nog altijd op mijn netvlies gebrand.
Hoe kwaad ze wel niet was dat ik al twee etentjes gemist had, waarbij ze mij net zoals mijn zusjes wilde voorstellen. Na z'n lange tijd vond ze dat het maar is tijd werd. Daar vergiste de vrouw zich in, dan mocht ze nu al wel een jaar samen zijn met haar vaste vriend: David Apple, en een pas geboren zoon op de wereld gezet te hebben. Het was niet mijn vader, niet de vader van Amber noch Ishaya, tenminste, van die laatste ben ik niet zeker.
Want ik had de man zeker herkend, vanuit mijn kinderjaren, toen mijn moeder ook al is met de man is uit geweest.
Echt helder waren die herinneringen niet, en daarmee was dus al gelijk uitgesloten dat ik een Apple was, de man was geen Quileute wolf, zoals de Uley, Ateara, Black, Clearwater, Lahote stam, ik zou vast nog wel wat namen vergeten, maar bij deze namen hadden we zo onze twijfels. Wij allemaal, die veranderd waren naar 'weerwolf' of ook wel 'shape-shifter', waarom was ik veranderd, de jongen met de vreemde achternaam?!
Wie is mijn vader?!
Sam Uley, mijn voormalige alfa aangezien ik was overgestapt naar de pack van Jacob Black dacht in het begin dat ik wellicht zijn halfbroertje zou kunnen zijn. Ook had de man gedacht dat ik wellicht familie van Paul Lahote kon wezen, maar ik leek helemaal niet op Paul. Had eerder trekken zoals Sam en Jacob hadden. Dus bleef het gissen naar het antwoord, en mijn moeder Tiffany, weigerde mij te vertellen wie nu precies mijn vader is.
Had dat al opgegeven op mijn twaalfde, na dat de zoveelste man bij mijn moeder de deur uit liep.
En nu wilde ze juist dat ik met een van die mannen aan tafel zit, met zijn familie en het mijne eromheen. Iets waar ik zwaar tegenop keek en ook eigenlijk helemaal niet op zat te wachten. Sam en Jacob hadden me nodig met de grenzen te controleren, te bewaken.
De laatste tijd leken er van tijd op tijd vreemde vampiers de grenzen te kruizen en op dat was het aan ons de mensen in het dorp en het reservaat te beschermen. Te beschermen voor de vampiers, die vreselijke bloedzuigers. Die hen vingers al rond de prachtige Isabella Marie Swan, Cullen inmiddels hadden gewikkeld.
En die was nu één van hén geworden, een bloedzuiger, een vreselijk koudbloedig wezen dat dood.
"Probeer je weer te ontsnappen" was daar de snerende stem van Leah, een van mijn pack members, de rechterhand van Jacob. "Agh bemoei er gewoon niet mee" snoof ik, geirriteerd dat ze me ruw uit mijn hersenspinsels trekt. "Dat doen ik wel, Sam zegt dat je moet terug veranderen, en dat is een bevel" snauwde Leah me verder af. Woest begon ik te blaffen en happen naar haar flank.
Die ex van haar kon mij niks meer opleggen hij was mijn alfa niet meer, maar Jacob Black.
"Ik geef alleen door, don't blame the messenger" gromde ze, na even waren haar hersenspinsels verdwenen en was ik weer alleen. Een zucht verliet mijn harige bek, waarna ik het gelijk weer op het lopen zette. Mijn irritatie weg rennend probeerde ik mijn hoofd zo leeg mogelijk te maken zodat ik straks kon terug veranderen.

Reacties (2)

  • LarryNiam

    Yeahh embry pov.
    Ben benieuwd wat er allemaal gaat gebeuren:)

    2 jaar geleden
  • Luckey

    Dat word nog wat

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen