Eind Februari begin Maart 2018...



Caden Apple

Met mijn linkervoet gaf ik de eivormige bal dat voor mijn voeten landde en gigantische hard schop, met een suizend geluid zoefde de bal over het veld naar een van mijn medespelers. "Schieten" riepen we dan ook met ze alle, waarop mijn teamgenoot de bal met een rot schop van zich af trapte. Opnieuw vloog hij over het veld en als een speer rende ik er achteraan. "Paas, dan" schreeuwde ik naar Tom, een of andere gozer dat vaker mis schopte dan de bal raakte. Hij gaf en schop maar van plaats de bal te raken klapte de jongeman op zijn gat met zijn benen in de lucht.
"Sukkel" riepen we dan ook in koor "blijf dan op de bank zitten" lachte Lachlan die de bal van het doel weg schopte.
"Als je er niks van bakt doe dan ook niet mee" riep een van de andere jongens vanuit het team. Ik vroeg me soms wel is af of die jongens niet al is hen diploma hadden moeten hebben.
Maar na een paar domme idiote opmerkingen gehoord te hebben begreep ik waarom ze nog altijd op deze school zaten. Het waren nog altijd gewoon pubers, pubers met los geslagen hormonen iets te veel spiermassa en macho gedrag. Na de bal ontweken te hebben, er opnieuw een schop tegen aangegeven te hebben liet ik mij in de hoek op het grasveld op mijn achterste vallen.
Lachlan rende lachend grijnzend op de eivormige bal af, schoot waarop de bal met een jewelste werd gelanceerd.
"Duiken" werd er vanaf het veld geroepen, half afwezig hoorde ik wat langs mij zoeven en nog verbaasder rees dan ook mijn wenkbrauw op.
"Slaapkop," lachte mijn broer grijnzend, "slaapkop, ik zal je een slaapkop geven" riep ik recht springend, de bal uit de hoek grijpend, zette ik hem voor mijn voet en met mijn voet gaf ik er een mega harde schop tegen. De eivormige bal schoot uit mijn handen de lucht door richting Lachlan.
"Vangen" riep ik dan ook lachend, nadat ik doorkreeg dat ik té hard geschopt had, waardoor Lachlan dus door een sprong die hij maakte plat op zijn rug kwam zonder bal. "Ja, ik riep nog vangen, idioot" lachte ik, grijnzend. "Idioot, ik ben geen idioot" riep Lachlan, gelijk verwerend, grinnikend begon ik met mijn hoofd te schudden, "alleen maar" lachte ik een spurt nemen, wist ik dat er al enkele achter mij aan waren gekomen.
En geloof het of niet, die stoeipartijen tussen mij en Lachlan, waren ruiger dan je zal verwachten.
We leken keer op keer onze krachten met elkaar te vergelijken en keer op keer er ook sterker uit te komen.
"Laat hem" hoorde ik een warme tropische stem klinken, wetende dat dat één van zijn maten geweest moet zijn, die hem tot stoppen had gedwongen, "krijg hem nog wel" was de mokkende stem van mijn broer.
"Ach kan hij er niet tegen te verliezen" riep ik lachend, plagend.
Wetende dat ik nu zwaar de klos kon wezen, want Lachlan kon negen van de tien keer niet tegen zijn verlies.
Lachend wist ik uit de jongens hen klauwen te blijven, sprintte door de school in, de gangen door, om ze zo af te schudden. Het zou nu niet lang meer duren voordat de bel zou rinkelen dat er werd aangekondigd dat de lessen weer zouden beginnen.


Reacties (2)

  • Luckey

    Vond niet heel boeiend stukje xP
    Wel leuk geschreven

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Love it:)
    Snel verder<3

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen