Ik wist niet hoe lang ik al bij de familie Cullen zat, maar Carlisle had mij na heel wat vragen meegenomen naar de woonkamer. Stilletjes was ik op de bank gaan zitten en schichtig keek ik in de richting van Embry. De jongen die mij dus achterna gevlogen was, die tevens al meer dan een jaar de familie probeerde te ontlopen.
Zijn warme karamel met hazelnoot gekleurde ogen blikte in mijn heldere kijkers, en op dat voelde ik mijn hart een sprong maken. Een bom barsten in mijn maag, die intense blik dat hij in zijn ogen had, was om bang van te worden. Maar ook niet geheel te begrijpen.
"Gaat het wat" Embry keek mij vragend aan.
"Jawel, gaat wel" mompelde ik zuchtend.
"Wat gaat u doen? Nu dat" verder durfde ik niet te vragen.
"Het is aan jouw, als je wilt dat ik je vader bel moet je het zeggen, als je het niet wilt dan doen ik het niet. Maar vroeg of laat moet je het hem vertellen, je kan het nu niet lang meer verbergen" sprak hij knikkend.
Zijn ogen gleden van mij door naar Embry die verbaasd begon te fronsen.
"Ik ben als de doods, straks timmert hij me tussen zes plankjes, zoals Lachlan en Caden vast gaan doen" fluisterde ik stilletjes. "Weet gewoon niet wat te doen" mompelde ik een traan terug drukkend.
"Dat is te begrijpen" sprak de man, "maar als jouw arts, zal ik je het advies geven het wel zo snel mogelijk op te biechten" knikte de man verder.
Mijn ogen gleden van mijn schoot naar de man, en alsof ik gevangen was in zijn goudbruine kijkers, bleef ik hem aanstaren.
"Ik kan het niet" piepte ik mijn hoofd schuddend, gelijk voelde ik me weer onrustig worden, mijn gevoelens waren echt één grote warboel. Rillend probeerde ik mijn gedachtegang op orde te krijgen.
Na even kwam Carlisle terug aanlopen met zijn doktersjas aan zijn lichaam.
Hij boog zich voor mij door zijn knieën en keek me kort bezorgd aan, "Sterre, ik weet dat het moeilijk is, rustig en kalm te blijven," begon de man met zijn betoog "als je niet rustig en kalm kan blijven zal ik je moeten verdoven" vervolgde de man de spuit naast zich neer leggend.
"Ik heb dat verdomde spul niet nodig," piepte ik lichtelijk aangebrand. De man begon te knikken, en een rauwe zucht rolde vervolgens over mijn lippen.
"Ik weet niet eens hoe ik pa onder ogen moet komen" verzuchtte ik, zo stil dat hij het niet had kunnen horen, maar toch had hij het gehoord.
"Sterre" was daar een warme stem.
Verbaasd draaide ik mijn hoofd, Embry keek mij met een blik aan die ik niet begreep, niet kon plaatsen.
"Wees niet bang, je vader is geen slechte is alleen erg bezorgd om zijn kinderen" verwoorde hij zich "dat weet ik" kwam er beknepen uit mijn mond. "Ik zie hoe hij met Fay is" mompelde ik stiller.
Gelijk dook de volgende bezorgdheid mijn lichaam binnen, Fay mijn dochter.
"Oh god wat moet Fay nu wel niet van mij denken" mompelde ik mijn hoofd schuddend.
"Fay" Embry fronste zijn wenkbrauw vragend.
"Ja, mijn dochter" mopperde ik lichtelijk kattig, aangebrand.
"Dochter" nog verbaasder weerklonk zijn stem, "ze is" begon hij "zes ja" mompelde ik verder. Zijn ogen waren zo groot getrokken waarbij ik al gelijk zijn ver af schuwing kon voelen, kon zien in zijn ogen.
"Carlisle zou u mij alstublieft tijd willen geven, zodat ik het op zijn minst tegen mijn vader kan zeggen" fluisterde ik zo zacht, zat ik niet zeker wist of ik het hem wel zou durven te zeggen.
"Uiteraard, als je wilt dat ik erbij ben," sprak de man.
"Wilt u dat" mijn ogen zo groot getrokken.
"Ja, als je dat prettiger vind" glimlachte de man, ergens voelde dat aanbod geweldig, want zodra mijn pa zijn boosheid zou uiten kon ik weg en zou dokter Cullen mijn vader bedaren, of toch dat hoopte ik.
"Ja, ja, dat wil ik" mompelde ik bedenkelijk.
Een grinnik vulde mijn gehoor en dat liet mij gelijk opkijken naar Edward, die al die tijd zijn mond had gehouden. Na de laatste keer, dat hij mij een spuit in de flikker had gezet, was ik zo boos geweest, dat hij het nu wel zou laten.
"Wanneer" Carlisle keek me aan.
"Dat weet ik niet" kwam er gelijk beknepen uit mijn mond. Piepend.

Reacties (1)

  • Luckey

    ZO snel mogelijk
    Anders word het alleen maar moeilijker

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen