Zenuwachtig zat ik naast mijn vader, nerveus over hoe de man precies zou gaan reageren bleef ik stilzwijgend dokter Cullen bekijken. Die me vader een stapel papieren overhandigde om te laten tekenen. Na een paar minuten, en een dom gesprek gehoord te hebben over koetjes en kalfjes. Begon dokter Cullen met mijn vader te informeren over hoe ik vandaag bij de man ben binnen gebracht. Wat hij precies heeft moeten doen, en wat hij vervolgens in zijn diagnose kon stellen.
"Sterre heeft je wat te vertellen en ze is erg huiverig naar je reactie" knikte Carlisle zijn hand wenkend naar mij. Opdat draaide mijn vader nieuwsgierig, achterdochtig, maar vooral bezorgd zijn hoofd mijn kant in.
Zijn bezorgde ogen hielden mij in een soort van greep.
Ik opende mijn mond "het is niet wat u denkt" schudde ik stilletjes met mijn hoofd. "Heb het niet zo gewild en ook helemaal niet met opzet gedaan" fluisterde ik stiller.
"De avond dat ik mijn verjaardag vierde zijn we met zijn vieren de stad in gedoken, na een aantal discotheken gehad te hebben Denise, Sabrina en Lillian kwijt geraakt te zijn door de drukte. Kan ik mij nog ergens heugen dat ik soort van heb lopen kibbelen met Lachlan, volgens hem had ik al té veel gedronken maar ik vond van niet. Hij is weggegaan, en ik ben later gaan dansen met een erg gespierde brede jongen. Rond de leeftijd van Rowan, Martin en Lachlan hij was erg aardig en kocht wat drankjes voor mij.
Na een tijd weigerde ik nog een drankje.
Maar na een tijd zijn uitdagingen af te hebben geslagen ging ik er toch op in. Ik voelde mij na die drankjes vreemder, alles werd waziger. Daarna komen er wat zwarte vlekken, tussendoor nog wat vreemde wazige beelden van de zonsopkomst maar daarna weer zwart. Die ochtend dat ik wakker werd" ik begon kort te fronsen met mijn wenkbrauwen.
Mijn ogen voelde ik al vochtiger worden en het zou nu niet lang meer duren eer in zat te huilen.
Nam een teug lucht en bolde kort mijn wangen.
Daar kwamen de verse beelden weer, dat gezicht, net zo volwassen als dat van Lachlan.
"Lag ik niet thuis in bed of bij een van mijn vriendinnen op de kamer. Néé, ik lag naast een jongen, en, en, en, nou, ik, hij," begon ik te stamelen mijn wangen voelde ik kleuren. Hoe ging ik dit opbiechten, mijn eerste keer moest speciaal zijn en niet zoals ik het heb doorstaan.
"Nou, ik heb nooit dit zo gewild" stamelde ik opgelaten verder.
"Lieverd wat probeer je me nou te vertellen, dat je intiem contact heb gehad met een jongen" mijn vader fronste zijn wenkbrauwen.
Ik begon met vuurrode wangen te knikken, "je eerste keer" mijn vader krabde zich kort in zijn nek. "Ja, en nou ik weet er zelf niks van echt niet, kan het mij niet herinneren dat ik dat echt met hem gedaan heb, en nu ben ik" piepte ik met een beknepen stem.
"Zwanger?" mijn vaders ogen werden kort spleetjes op moment dat hij zijn woorden uitsprak. Een angstige piep verliet mijn mond, "het spijt me" mompelde ik, huilend.
"Ik wil niet zoals zij worden, ik wil niet in haar voetstappen treden maar ik ben zo'n domme stomme gans geweest die niet wilde luisteren. Lachlan had me naar huis gestuurd, had ik nou maar geluisterd" huilde ik overstuur.
Na eindelijk het verteld te hebben voelde het opgelucht.
Maar ik wist ook dat het mijn eigen stomme fout was geweest.
De beschermende armen van mijn vader voelde ik rond mijn krullen en grote huilerige halen verlieten mijn mond. Een trillend rillend lichaam dat met veel moeite in de stoel bleef door de beschermende armen van mijn vader.
"Sterre, probeer is rustig te worden" was de kalmerende stem van dokter Cullen. Ik schudde mijn hoofd en half schreeuwend met duidelijk het gehuil erdoor heen een "nee".
"Gaat dat" mijn vaders stem, verbaasd maar beheerst.
"Ja, pin haar vast" was de volgende stem, dokter Cullen.
"Neeeee, geen verdomde kalmeringsmiddel, ik hoef die troep niet, neee, geen spuit" begon ik hysterisch te roepen. Mijn vaders hand proberend weg te schoppen te slaan. Met mijn hele lichaam kronkelde ik zo wild dat ik haast een aantal keer van de onderzoekstafel af donderde.
"Jasper, Edward" volgde er geschreeuw boven het mijn uit.
Wild als een angstig dier probeerde ik mij onder de drukkende stevige handen uit te kronkelen maar hoe meer ik bewoog hoe pijnlijker het werd.
"Ze is te gespannen" vervolgde een mijn vaders stem.
Een hand kreeg ik weg gedrukt, maar het volgende moment leek ik zo snel in een andere houding gelegd te zijn dat ik haast geen kant meer op kon. In mijn bovenbeen voelde ik ineens iets prikken.
'Verdomme' die klote kalmeringsspuit.
Opnieuw voelde ik mij wegzakken, mijn ogen voelde ik dichtzakken en mijn lichaam voelde ik slap worden. "Slaap" was de stem van mijn vader te horen, alsof hij gebroken was.

Reacties (1)

  • Luckey

    Omg
    Das zo niet goed
    Gelukkig heeft ze wel alles verteld

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here