Juice beet peinzend op de binnenkant van zijn wang. Langs Dana heen keek hij het strand af. Het was een heel stuk lopen terug naar het dorp, en nog verder naar hun huis. Hij vond het geen probleem om naakt over straat te gaan, maar no way dat hij zijn vriendin die vernedering liet ondergaan.
      ‘Ik ga kleren halen.’
      ‘Waar dan? Het duurt zeker een uur voordat je dan terug bent, want je kunt nu echt niet rijden. En ik wil niet… ik kan niet alleen…’ De tranen sprongen in haar ogen. ‘Je bent ver heen man, straks vind je me niet terug!’
      ‘Hé, niet in paniek raken.’ Hij liet zijn armen om haar heen glijden en trok haar naar zich toe. ‘Zo ver heen ben ik heus niet. Het is al zeker drie uur geleden dat we wat hebben gedronken.’ Hij veegde een ontsnapte traan van haar wang en keek haar indringend aan. Hij baalde van zijn stomheid. Het was zijn schuld dat ze zich nu onveilig voelde. Als ze niet zulke vreselijke dingen had meegemaakt had ze het misschien niet zo erg gevonden om zich tussen een paar struiken te verbergen, maar zeker nu ze niet helemaal nuchter was, was hij bang dat ze in paniek raakte of vreselijke herinneringen herbeleefde als er straks een groepje aangeschoten mannen langs struinde. Een andere optie zag hij echter niet. Hij kon niet iemand bellen, zijn telefoon had zelfs in zijn broekzak gezeten en was hij ook kwijt, samen met de huissleutels.
      ‘Ik los dit op,’ zei hij. Over zijn schouder wierp hij een blik op de strook groen vlak achter hen. ‘Als je je daar verbergt, loop ik naar het dorp en vraag ik kleding aan iemand.’
      Haar ogen vertoonden twijfels. Ze haalde een paar keer diep adem en knikte toen, waarschijnlijk bij gebrek aan een beter idee. ‘Oké.’
      Met zijn duim streelde hij haar wang, daarna kuste hij haar. ‘Ik hou van je. Kom, we gaan een plek opzoeken waar niemand je zal zien.’ Hij pakte haar hand en gaf een kneepje.

Dana was achter een omgevallen boom neergehurkt. Haar gezicht had er benauwd uitgezien en hoewel ze er niets over gezegd had, kon Juice zich wel voorstellen dat ze bang was door vogelspinnen of slangen belaagd te worden. Nadat hij zich ervan verzekerd had dat niemand haar zou kunnen zien, legde hij rennend de afstand tot het dorp af.
      Het was waarschijnlijk een uur of vier. Het was er doodstil, het zag ernaar uit dat de club waar ze geweest waren ook al gesloten was. Het was hier immers geen grote stad. Bij een van de eerste huizen glipte Juice de tuin in. Onderweg was hij twee mensen tegengekomen die hun hond uitlieten, maar hij was ze voorbij gerend zonder aandacht aan hen te besteden.
      Voor het raam naar de woonkamer bleef hij stilstaan en tuurde naar binnen. Hij wist niet wat hij hoopte te zien, misschien het bewijs dat hier geen bodybuilder woonde die hem in elkaar zou rossen zodra hij de deur opende. Het was echter te donker om wat dan ook te onderscheiden, en Juice besloot het er maar op te wagen.
      Hij liep naar de voordeur en drukte op de bel. Een beetje aan de zijkant bleef hij staan, zodat hij niet direct in volle glorie in beeld kwam als de bewoner de deur op een kier deed.
      Als het hem al lukte om iemand uit bed te krijgen, zou diegene op dit uur hoe dan ook heel argwanend zijn. Even had hij nog overwogen om in te breken, maar hij wilde het risico zo klein mogelijk houden. Een aantekening bij de politie was wel het laatst wat ze nodig hadden.
      Na een minuut drukte Juice nogmaals op de bel. Deze keer hield hij langer aan. Gespannen hield hij zijn adem in, terwijl hij een vlugge blik over zijn schouder wierp. De straat was nog steeds uitgestorven en er ontbrak fatsoenlijke straatverlichting.
      Hij draaide zijn hoofd met een ruk terug toen hij traptreden dacht te horen kraken. Een lichtje ging aan. Juice zette zich schrap. Toen de deur ook maar een beetje openging, gooide hij zijn gewicht ertegenaan en struikelde naar binnen. Zijn schouder beukte tegen de muur en hij trapte de deur weer dicht.
      Er klonk een gilletje. Toen Juice opkeek, zag hij een oud vrouwtje staan, haar ogen groot van schrik en een trillende hand voor haar mond. Hij prevelde een verontschuldiging, opgelucht dat het geen boom van een vent was met wie hij zich hoefde te meten.
      ‘Ik doe je niks,’ zei Juice met opgeheven armen.
      Het vrouwtje wekte de indruk dat ze ieder moment een hartaanval kon krijgen. Ze had een hand tegen haar borst gedrukt en prevelde Spaanse woorden. Juice realiseerde zich dat ze waarschijnlijk geen woord Engels sprak, en zijn Spaans was op z’n zachtst gezegd beroerd. Misschien had hij het toch samen met Dana moeten doen. Zij kon nog een hulpeloze indruk wekken, deze vrouw dacht vast dat hij haar kwam verkrachten ofzo. De gedachte maakte hem misselijk. Maar hij had het niet aangedurfd Dana mee te nemen. Hij was bang geweest dat ze een groep aangeschoten mannen rondom de tent waar ze vannacht waren geweest, tegenkwamen en tegen een vier- of vijftal kon hij waarschijnlijk niet op.
      Juice gebaarde naar zijn lijf in de hoop dat ze zou begrijpen dat hij kleren wilde hebben, maar ze stapte stamelend naar achteren, wild haar hoofd schuddend.
      Blijkbaar knoopte zij er een hele andere betekenis aan vast.
      ‘Vestido,’ zei hij, een van de Spaanse woorden die hij Dana laatst had horen oefenen. Hij wist dat het een kledingstuk was, waarschijnlijk een vest. ‘Vestido.’ Hij wees op zichzelf.
      Brabbelend deed de vrouw nog een stap naar achteren.
      Juice slaakte een zucht en keek om zich heen, in de stille hoop dat er op zijn minst ergens een jas hing. Dat was niet het geval. Het liefst rende hij zelf naar boven om een kledingkast te zoeken, maar de vrouw werkte hem op de zenuwen. Wie weet had ze ergens een pistool verstopt ofzo. Je wist het maar nooit. Uiteindelijk gebaarde hij haar dat ze naar boven moest gaan. Haar ogen werden groot als schoteltjes en Juice voelde zich naakter dan hij zich ooit gevoeld had.
      ‘Zeur niet zo, mens,’ mopperde hij. Ze mocht willen dat zo’n jonge god als hij met zo’n ouwe vrek naar bed wilde. Hij gaf haar een dwingend duwtje in de rug en ze stommelde snikkend omhoog. Juice volgde haar op de voet. Hij baalde ervan dat hij geen pet op zijn hoofd had, de tattoos waren veel te herkenbaar. Totdat die overgroeid waren, moest hij maar niet meer zonder hoofdbedekking de deur uitgaan.
      Hopelijk dacht ze morgen dat het allemaal gewoon een nachtmerrie was geweest.
      Juice gebaarde haar de slaapkamer in. ‘Vestido,’ herhaalde hij nogmaals in een poging haar toch een beetje te kalmeren. Het leek te helpen. De vrouw schuifelde naar een kast doe en deed die open. Met een zucht van opluchting schoof Juice haar aan de kant, griste er een jurk uit die Dana wel zou passen en zocht verder naar iets wat hij zelf aankon. Uiteindelijk vond hij een kamerjas die er op z’n minst voor zou zorgen dat hij niet langer in zijn blote reet liep, sloeg hem gauw om en mompelde een bedankje en een excuus.
      Daarna maakte hij zich zo snel mogelijk uit de voeten, de vrouw verbijsterd in haar slaapkamer achterlatend.

Reacties (3)

  • Trager

    HAHAHA, dat ouwe mensie weet niet wat ze meemaakt. Ze heeft natuurlijk nog nooit zo'n jonge god als Juice naakt gezien :'3

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Super handig, Juice. Echt, klasse. Dit is ook wel heel erg typisch weet. Ik lachte me de hele tijd kapot.

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Super handig, Juice. Echt, klasse. Dit is ook wel heel erg typisch weet. Ik lachte me de hele tijd kapot.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here