Foto bij 058 • Gevangen



Neville Longbottem p.o.v.

'Je kan je niet voor eeuwig verbergen, Neville!' Neville hoorde het meisje met haar vuisten op de ingang van de Room of Requirement beuken. 'Flikker op, Eleanor!'
      Het gebonk stopte. 'Niet zo flauw, Neville. Ik dacht we konden een spelletje Gobstones spelen? Alleen jij en ik.. Of ben je gewoon te laf om uit je schuilplaats te komen?'
      Neville klemde zijn kaken woedend op elkaar. Bijna wilde hij opstaan om haar verrot te schelden, maar een warme hand pakte die van hem vast en hij keek op. Jenna glimlachte naar hem. 'Laat je door haar niet om de tuin leiden, Neville. De Room of Requirement laat haar niet meer binnen. Dat zal niet zonder reden zijn. Het weet wat ze zou doen als ze de kans zou krijgen.'
      Neville slikte. Zijn wangen voelde gloeiend warm. Hij en Jenna waren de laatste maanden erg naar elkaar toegegroeid. De Hufflepuffs hadden zich na Eleanors uitbarsting zonder twijfels bij de DA gevoegd en steunde hem waar ze konden. Maar hij kon aan hun gezichten zien dat ze het nog altijd moeilijk vonden te accepteren dat Eleanor nu zo was. Zij waren niet de enige.
      Hij keek om zich heen. Elk paar ogen was naar de deur gericht. De hele DA was aanwezig vandaag. Vanaf dag één werden ze door Eleanor opgejaagd en uitgeleverd aan The Carrows. Nu, vijf dagen later, had Neville zelfs zijn lessen moeten overslaan om bij haar uit de buurt te blijven. Desondanks had ze nog niet bij de Carrows aangegeven dat hij erachter zat. Ze speelde een kat en muis spel met hem.
      'Stelletje slappelingen! Trek je staf! Vecht om je eer!'
      'Houd je klep, verraderlijk kreng!' Jenna schoot van haar plek omhoog. 'Jij voelt jezelf wel erg goed nu, is het niet? Ik hoop dat je van de betoverde trappen valt en al je botten breekt!'
      'Zo grof.' Het meisje lachte uitbundig. 'Goed, ik kom later wel terug.'
      Jenna zakte zuchtend weer neer op de grond. 'Ik haat haar.'
      'Ik kan het nog steeds niet geloven.' Ernie kwam naast haar zitten en even later voegde Justin en Susan zich bij hen. 'Niets in haar lijkt nog op het meisje dat wij vroeger kende.'
      'Ik begrijp nog steeds niet hoe dit is gebeurd. Alsof het niet al zwaar genoeg is met die Dooddoeners overal, zit zij ook nog op onze nek.' Justin zuchtte bezwaard.
      'Heb je gezien dat ze ook steeds met Blaise rondhangt. Sinds wanneer zoekt hij maatjes op?'
      'Draco is er ook niet,' had Susan opgemerkt. 'Denk je dat er iets gebeurd is met hem?'
      'Maakt het uit,' spuugde Lavender bot. 'Een man minder om ons zorgen om te maken. En hij was ook geen fijne ook.'
      'Toch vind ik dat we iets moeten verzinnen. Iets waardoor we Eleanor in de gaten kunnen houden. Waar ze is op elk moment zodat we haar uit de weg kunnen blijven.'
      Jenna keek Ernie aan. 'Misschien kunnen we een van de docenten vragen om een spreuk. Zij willen vast helpen. Ze hebben ook wel in de gaten hoe de vork in de steel steekt mer Eleanor.'
      Seamus knikte. 'Het valt te proberen.'
      'Neville,' Ginny kwam aangelopen en keek de groep rond. 'We hebben even gepraat en het leek ons het beste als jij je vanaf nu hier schuil gaat houden.'
      'Wat?' Hij fronste onbegrijpend, maar voordat hij iets kon zeggen, zakte Ginny voor hem neer en keek hem streng aan. 'Luister nou naar me. Eleanor zal jou blijven najagen. Ze moet ons niet hebben, ze moet jou hebben. Jij bent onze leider en dat is voor haar als een trofee. Je bent hier veiliger.'
      Neville keek de groep rond. Elk van hen was stil, maar hun gezichten weerspiegelde duidelijk hun instemmen af. 'Je maakt een grapje zeker? Ze zal achter jullie aan gaan. Daar twijfel ik niet over.'
      'Dat maakt ons niets uit,' antwoordde Ernie. 'Dat zal de DA alleen maar hechter maken. Maar als ze jou te pakken krijgt, verliezen de andere studenten ook hun hoop.'
      'Maar ik kan hier toch niet de hele dag blijven zitten? Hoe zit het met mijn lessen? En de maaltijden?'
      'Maak je daar nou maar geen zorgen om,' stelde Jenna hem gerust, 'daar zorgen wij voor. En we zullen hier elke dag zijn, zoveel als we kunnen. We laten de huiselven je boeken brengen, en snacks en thee.'
      Neville zuchtte. Hij had nooit gedacht dat het zo ver zou komen, maar ze hadden gelijk. Er was niets dat hij aan deze situatie kon doen. Eleanor was op hem uit en ze zou niet rusten tot ze hem zou hebben. Hij wilden de studenten niet in de steek laten. Ze hebben hem nodig, maar zijn eigen leven riskeren schoot hij ook niets mee op. 'Goed dan,' verzuchtte hij. Hij keek de groep rond. Er was geen opluchting of blijdschap te zien. Er was alleen het verdriet dat deze maatregelen nodig waren. 'Ik hoop maar dat het jaar snel over is.'

Konnichiwa! Volgende week helaas geen hoofdstukje, want dan zit ik in Japan! Ik hoop dat dit leuke Neville stukje jullie tot die tijd tevreden kan houden ghehe!




Reacties (7)

  • GossipGirl21

    Ja wat steek je nu toch uit?

    1 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Ik mis de oude Ella, de oude oude Ella

    Veel plezier in Japan!

    1 jaar geleden
  • Teal

    Oh oh oh Ella wat doe je toch

    Veel plezier in Japan!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel!

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Mooi geschreven vanuit een ander oogpunt. Ik wens je heel veel plezier in Japan! Tot snel!!

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel!

      1 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ocharme Neville!:(
    PS: veel plezier in Japan;)

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Dankjewel!!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here