Joshua || ‘Josh’ || Green


'Josh..' Joshua draaide zich kreunend om en trok de dekens ver over zijn gezicht heen. Lachend gooide Liam, Josh zijn beste vriend, een kussen tegen Joshua zijn met dekens bedekte hoofd aan. 'Gast! We gaan met een paar jongens basketballen. Ga je mee?' Josh stak zijn hoofd een klein stukje boven de dekens uit en opende moeizaam zijn lichtbruine ogen. 'Ik heb die afspraak met Kappa Alpha Theta vandaag, weet je nog? ' mompelde hij ondersteund door zijn schorre ochtendstem terwijl hij het naar hem toe gegooide witte kussen van zijn bed af duwde. 'Ohja, succes' wenste Liam hem met een grote geniepige grijns toe. 'Liever jij dan ik' voegde Liam daaraan toe terwijl hij de kamer weer verliet.
      Josh strekte zichzelf even uit en ging rechtop in zijn bed zitten. Succes had hij zeker nodig. Het was de eerste keer dat hij als net nieuw gekozen leider aan de slag zou gaan. Het was het begin van het schooljaar en dat kon niet anders afgetrapt worden dan met een groot feest. Het was een traditie geworden die zich altijd in het huis van de Kappa Alpha Theta meiden afspeelde waaraan de jongens van Kappa Sigma altijd mee hielpen. Het was een enorme eer om het feest te mogen organiseren maar tegelijkertijd ook erg stressvol.
      Gelukkig stond Josh er niet alleen voor. Kappa Alpha Theta was wat georganiseerder en perfectionistischer dan Kappa Sigma dat was. Hij had hun organisatie talent nu meer dan ooit nodig.
      Gapend gooide Josh de dekens van hem af en stapte hij onder de douche. Na een snelle oppoets beurt was Josh zo goed als klaar om aan de slag te kunnen. Hij had een simpele zwarte broek aan met een grijze tanktop en daaronder grijze sneakers. Eenmaal beneden trof hij een chaos van troep aan. Hij krapte even aan zijn hoofd terwijl hij met een klein beetje schaamte om zich heen keek. Opruimen was niet echt het sterkste punt van Kappa Sigma, dat was wel duidelijk. Met een diepe zucht liep Josh de tuin in, die gelukkig wel schoon was. Hij stak even een peuk op en keek afkeurend de huiskamer binnen, overal lagen lege pizzadozen, bierblikjes en rode plastic bekers. Een kleine groep jongens hadden gisteravond wat meiden uitgenodigd om te komen chillen, het was een toffe avond geworden maar wel een met de nodige gevolgen. Namelijk dat hij alles op kon gaan ruimen. Josh was vroeger zelf net zo chaotisch en rommelig maar was het laatste jaar erg veranderd. Hij ruimde zijn troep nu gelijk achter zichzelf op. Hij was zelfs begonnen met het opruimen van andermans troep. Dit keer wachtte hij er echter mee. Hij had al genoeg aan zijn hoofd vandaag. Als de jongens terugkwamen van het basketballen mochten ze zelf met deze afvalberg afhandelen.
      Josh nam wat trekken van zijn sigaret en haalde zijn telefoon uit zijn zak, waarop hij de tijd checkte. Shit, het was al later dan hij had verwacht. Hij wilde op tijd zijn, correctie hij moest op tijd zijn om een goede indruk te maken. Gehaast drukte hij zijn peuk in een bakje uit en pakte hij zijn tas die hij vulde met een notitieblok en zijn laptop en een flesje water.       Hij voelde hoe zijn maag knorde en liep naar de keuken toe. Hoeveel haat hij ook had hij moest wat eten. Hij trok de koelkast open maar zag niets wat zijn knorrende maag echt blij zou maken. Na de koelkast volgde er nog vele andere kastjes die gehaast opengetrokken werden tot hij bij een lade aan kwam waar er nog een pizzadoos te vinden was waarin vier vettige stukken pizza salami in lagen te glimmen. Joshua grijnsde even. Iemand was zo slim geweest om een pizza te verstoppen en deze voor later te bewaren. Josh pakte er een pizzapunt uit en duwde deze in zijn mond. In no time was het stuk op waarna hij er nog eentje meenam om onderweg te eten. Het was misschien geen gezond ontbijt maar dat kon hem vrij weinig boeien.Het was al heel lang geleden dat hij een normaal ontbijt had gehad en dat had hij toen niet eens zelf bereid. Toch maakte hij zich geen zorgen om aan te komen. Hij was de laatste tijd steeds vaker in de sportschool te vinden, iets wat hij vroeger nooit deed maar nu enorm van kon genieten. Hij besefte zich opeens hoe erg hij wel niet was veranderd in een korte tijd. Hij had vroeger de positie van leider van Kappa Sigma nooit aangenomen, dat had hij teveel verantwoordelijkheid gevonden. Nu echter was hij er enorm blij mee.
      In een rap tempo had hij zijn huis verlaten en had hij koers gezet richting het Kappa Alpha Theta huis. Het voelde raar om erheen te lopen, dat had hij tijden al niet meer gedaan. Vroeger was de route van zijn huis naar die van hun praktisch deel van zijn dagelijkse routine. Hij wist dan ook precies hoe hij de weg af kon snijden en kon wat tijd inhalen terwijl hij hapje voor hapje zijn pizzastuk naar binnen propte. Hij dacht er redelijk kalm onder te zijn om zich weer te gaan begeven in het Kappa Alpha Theta huis maar voelde toen hun huis in zicht kwam zijn hart toch wat sneller kloppen. Je wist tenslotte nooit wie je zou tegenkomen.
      Eenmaal voor de voordeur aangekomen ademde hij even diep in. Alles moest goed gaan. Hij had ook via de tuin naar binnen kunnen komen, iets wat hij vroeger altijd deed maar vond het toch ongepast overkomen. Hij had geen idee met wie hij zou meeten en hij had genoeg dames in het huis zitten door wie hij niet zo geliefd was. Tenminste dat kreeg hij sinds kort te horen van een paar van zijn vrienden. Een break-up heeft zo zijn gevolgen. Vastberaden en benieuwd klopte en belde hij aan.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen