Foto bij Chapter seventy-six

Er staat een zachte, koele wind zodra we op het eiland arriveren. Mijn haren waaien zachtjes met de wind mee en met een zelfverzekerde blik in mijn ogen, stap ik op de villa af waar we met het team verblijven. Met Atsuya en Shiro aan mijn zijde, klop ik aan en wacht ik geduldig tot de deur geopend wordt. Een paar grote bruine kijkers die meteen beginnen te stralen zodra de deur geopend wordt, worden zichtbaar en een opgewekte schreeuw echoot door de gang. ‘Jullie zijn er!’

Na een kort overleg met de coach, hebben we ons bij de rest van het team gevestigd en luisteren we aandachtig naar wat Aki te vertellen heeft. Een korte uitleg over het puntensysteem van het International Tournament en hoe de groepen ingedeeld zijn. Onze tegenstanders zullen bestaan uit de nationale teams van Italië, Argentinië, Engeland en Amerika. De twee teams die de meeste punten behaald heeft aan het einde, zal doorgaan naar de halve finale. Daar zullen we spelen tegen éen van de winnende teams uit groep B en daaruit zal blijken of we in de finale zullen spelen.
Een diepe zucht verlaat mijn lippen en via mijn ooghoeken kijk ik naar waar Kidou zich bevindt. Helemaal gefocust op de uitleg, vraag ik mij ondertussen af of hij al weet dat Kageyama zich op dit eiland bevindt. Hetzelfde geldt voor Fudou en Sakuma. Ze zijn te ontspannen om het te weten, maar ik ben niet de persoon die het hen mag vertellen. Het kan ons plan om Kageyama voorgoed uit te schakelen, verpesten. Fudou draagt nog altijd hetzelfde aura als toen hij bij Kageyama was. Sakuma lijkt zichzelf terug te hebben gevonden, maar een confrontatie met Kageyama zal er misschien voor zorgen dat hij weer helemaal omslaat. En Kidou. Ik bijt zacht op mijn lip en bal mijn handen kort tot vuisten. Kidou denkt zich compleet losgetrokken te hebben van iedere connectie die hij ooit met deze man gehad heeft, maar diep van binnen, is Kidou nog altijd aan Kageyama gelinkt. En totdat hij zich dat beseft, accepteert en het een plek weet te geven, zal hij pas in staat zijn om zichzelf weer terug te vinden.
Een hand op mijn schouder laat mij vragend om kijken. Shiro schenkt mij een bezorgde blik en ik kan hem kort naar Kidou zien kijken, voordat hij mij weer aankijkt. Ik glimlach hem kort toe en schud mijn hoofd dan. Shiro knikt mij kort toe en focust zich dan weer op de uitleg. ‘Jullie eerste wedstrijd zal tegen Knights of Queen zijn, het nationale team van Engeland. Hun skills zijn top klasse in de pool van Europa,’ legt Aki uit. ‘Het is dus geen team waar we eigenlijk tegen willen starten,’ zegt Megane na een lange stilte. Een zucht verlaat mijn mond en ik duw mezelf overeind van mijn stoel. Het gekraak wat daardoor veroorzaakt wordt, zorgt ervoor dat iedereen zich naar mij keert en mij vragend aankijkt. Alsof ze verwachten dat ik iets wilde gaan zeggen, blijft iedereen mij aanstaren totdat ik mij er een beetje ongemakkelijk door ga voelen. ‘Ik wilde eigenlijk niets zeggen, maar omdat dan toch maar op Megane te reageren: Nee,’ begin ik. Mijn blik verhard even kort als ik naar de jongen kijk en ontspan mij dan weer. Mijn aandacht keer ik terug naar de volledige groep. ‘Dit is het internationale tournament. Als je denkt dat alleen Engeland een bedreiging zal zijn, dan bevind je je nu op de verkeerde plek en kun je beter naar huis gaan. Ieder ander persoon die daar anders over denkt.. Het is denk ik tijd om te gaan trainen,’ maak ik glimlachend mijn zin af. Een paar stralend ogen keren zich mijn kant uit en een luid gejuich bevestigd mijn verzoek tot trainen.

-

Tijdens het trainen zijn we onderbroken door Aki. Knights of Queen heeft ons team uitgenodigd voor een feest bij hun villa. Ze willen ons graag leren kennen voordat we tegen hen gaan spelen en willen ons daarbij graag in formele kleding op hun feest zien.
Ondanks de huidige situatie waar ik mij in begeef, is het voor mij ook toegestaan om naar dat feest te gaan. Het is namelijk de bedoeling dat ik zo min mogelijk gespot kan worden door eventuele spionnen van Kageyama, maar het mag ook niet aan het licht komen wat wellicht de situatie met Kageyama gaat brengen.
Als iedereen, op Aki en Endou na, het feest betreedt, kan ik meteen de spanning tussen de gasten en spelers die behoren tot Knights of Queen en ons eigen team, voelen. Ergens kan ik het begrijpen. Het verschil tussen Engeland en ons, is erg groot. Vooral als je kijkt naar ieders persoonlijkheid. Een deel van ons is formeel, het andere deel had in de villa op ons terrein moeten blijven. Hier en daar zie ik onze spelers zich als zichzelf gedragen en de afkeurende blikken van de Engelse, zorgt ervoor dat ik mij voor nu, ver van de rest weg houdt. Ook zodat ik voor mezelf het overzicht kan houden en alles in de gaten kan houden. Atsuya en Shiro hebben zich op een subtiele manier, verdedigend opgesteld en gedragen zich casual en niet te opvallend. Mijn aandacht is volledig gevestigd op de dochter van onze coach, Fuyuka en de aanvoerder van Knights of Queen, Edgar Valtinas. Hij draait opvallend veel om haar heen, maar haar focus ligt daar totaal niet naar, vooral niet zodra Endou en Aki samen het terrein betreden. Het vieze tenue dat Endou draagt, laat blijken dat hij vergeten is dat er een feest zou zijn en dat Aki hem opgehaald heeft. Waarom hij haar draagt is voor mij een raadsel. Edgar en Fuyuka stappen gezamenlijk op Endou en Aki af en na een kort gesprek, worden ze samen weggeleid door een ober. Mijn focus dwaalt ondertussen af naar mijn omgeving en stap op Shiro af. Atsuya voegt zich al snel bij ons en we bespreken de observaties die we tot nu toe gemaakt hebben. Buiten het feit dat we het erover eens zijn dat ieder van hen ontzettend arrogant is, kunnen we er voldoende grapjes over maken. Ik neem gniffelend een slok van mijn drinken en kijk via mijn ooghoeken naar de rest van mijn team. Als ze ergens naar zwaaien, draai ik mij een kwartslag om naar de locatie te kunnen kijken en glimlach als Endou volledig in pak aan komt lopen. Hij lijkt zich er niet comfortabel in te voelen, maar het feit dat hij het draagt, is al goed.
Als een zacht gelach mijn gehoorgangen betreedt, laat ik mijn lippen het glas loslaten en keer ik mij richting Edgar. Het is duidelijk dat ik niet de enige ben geweest die het lachje gehoord heb, want heel het team schiet in de verdediging. ‘Dat is behoorlijk onbeleefd om onze aanvoerder zo uit te lachen,’ oppert Megane. Ik vernauw even mijn ogen als ik naar de groep kijk. Iedereen heeft zich bij elkaar gevoegd en staat op een vijandige manier bij Endou en Edgar in de buurt. ‘Uitlachen? Ik heb geen idee wat je bedoelt, ik vind hem er zeer fatsoenlijk uitzien,’ schampert Edgar. Als Tsunami opnieuw in de verdediging schiet, legt Endou hem het zwijgen op. ‘Laat hem maar. Het veld is waar wij ons zullen gaan uiten,’ spreekt Endou de groep toe. Een kleine glimlach krult op, op mijn gezicht en stap op een rustig tempo op de groep af. ‘Hmpf, waarom doen we dat niet hier en nu? Ik zal een voorproefje geven van wat Knights of Queen voor jullie in gedachten heeft. Die uitdaging sla je niet af toch?’ spreekt Edgar op een uitdagende en tegelijkertijd, minderwaardige manier uit. Zijn arrogantie ligt ontzettend hoog en nu is het mijn beurt om iedereen te onderbreken. Nog vlak voor Endou in kan gaan op zijn verzoek, spreek ik hem op dezelfde arrogante manier toe: ‘Je bent wel heel hoog van jezelf, niet waar? Wellicht dat je een paar tonen lager moet zingen.’ Iedereens ogen keren zich direct naar mij en Edgar keert zich een kwartslag om mij aan te kunnen kijken. ‘Pardon?’ spreekt hij mij toe. Zijn blik dwaalt over mij heen en stoppen weer bij mijn ogen. De intensiteit van mijn blik, zorgt ervoor dat hij een stap naar achteren zet. De realisatie wie hij tegenover zich heeft, is direct van zijn gezicht te lezen. Ik schenk de jongen een vriendelijke lach en neem nonchalant een slok van mijn drinken. ‘Jij speelt met Inazuma Japan?’ brengt Edgar ongelovig uit. Ik kijk verrast op en glimlach opnieuw vriendelijk naar hem. ‘Ik sta niet ingepland voor de eerste wedstrijd, ik krijg helaas niet de kans om je arrogantie het veld af te spelen dus,’ zeg ik schouderophalend. Het schampere gelach van mijn team zorgt ervoor dat ik moeite moet doen om niet zelf in de lach te schieten en blijf nog altijd serieus naar Edgar kijken. ‘Jij vuile-’ kan ik hem zacht door zijn lippen horen sissen, voordat hij zijn ‘coole’ en ‘ontspannen’ houding weer aanneemt. ‘Laat maar zien of je daartoe in staat bent,’ spreekt Edgar mij uitdagend toe. Een brede grijns krult op, op mijn gezicht en overhandig mijn glas aan Atsuya. ‘Met alle liefde.’

Terwijl Edgar in zijn tenue tegenover mij staat, bind ik nonchalant mijn haren in een staart en rek mij even uit. ‘Zet hem op Milou!’ roept het team mij vanaf de zijlijn toe. Ik grinnik even en kan het team van Knight of Queen horen smoezen. Dingen als “ze maakt geen schijn van kans” of andere negatieve benamingen waaien voorbij. Edgar lacht er enkelt kort en schamper om, met als toevoeging een arrogante “het is lief dat ze het probeert”. ‘Wie als eerst scoort, wint,’ legt hij uit. ‘Jij mag beginnen,’ voegt hij eraan toe. Ik grinnik even zacht en tik hem de bal toe. ‘Verliezers mogen eerst. Dan lijken ze tenminste nog eerste,’ kaats ik terug. Het luide gejoel van mijn team laat mij lachen.
Mijn blik staat koud en de jongen voor mij, werpt nog een arrogante blik naar mij en mijn team, voordat hij in de aanval gaat. ‘Excalibur!’ roept hij over het veld wanneer hij opent met zijn hissatsu schot. Een groot zwaard lanceert de bal naar mij toe, met het goal als eindpunt in gedachten. Voordat het schot echter in de buurt kan komen van het goal, heb ik het al terug geschoten. Er blaast een ijzige wind over het veld, wanneer de bal razendsnel langs Edgar, het goal in raast en het iedereen sprakeloos laat. Vol ongeloof kan ik Edgar over zijn schouder naar zijn goal kijken, voordat hij mij weer aankijkt. De staart trek ik los en mijn haren schud ik los, voordat ik hem een minderwaardige blik gun en het veld afstap. Bij de zijlijn wordt ik juichend onthaald door mijn team en stop zodra ik bij hen sta. Ik werp een blik over mijn schouder en kijk strak naar Edgar. ‘Onderschat nooit de speelstijl van een ‘onervaren’ team, daar krijg je spijt van. We zien je tijdens de wedstrijd.’

Reacties (1)

  • Luckey

    oh boy!!!
    dat word nog wat

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here