||Diana Cassandra Volturi
Enkele jaren later...

'Hoe denk je dat je vader daarop zal reageren?' vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen. Vanaf mijn positie leunend tegen de aanrechtrand bekijk ik mijn dochtertje, die met al haar aandacht een laagje fondant rood aan het kleuren is. Met een grijns zonder tanden kijkt ze over haar schouder, haar prachtige gezichtje gekleurd met verschillende eetbare kleurstoffen. Haar donkerbruine ogen, die ze duidelijk van haar vader heeft geërfd, twinkelen en haar kastanjebruine haren zitten in twee schattige staartjes. Van wie ze die haast rode haren heeft gekregen is een grote vraag, maar vage herinneringen doen me mijn grootmoeder verdenken.
      'Aiden zei dat het er geweldig uitzag,' zegt Mallory. de naam van mijn moeder en als afkorting Melly, met een voldane grijns en met een toon volwassener dan iemand van haar leeftijd zou hebben. 'Maar ik geloof Aiden niet meer, want hij heeft weleens vaker gelogen om me tevreden te stellen, of zo heb ik toch ondervonden.'
      Dit is precies wat ik bedoel. Dat is een woordenschat die sommige onderontwikkelde volwassenen nog niet beheersen, maar daar zit mijn tweejarige dochter in het gedaante van een vijfjarige kleuter met de wijsheid die verdacht veel op de mijne lijkt. Testen hebben uitgesloten dat Mallory zowel deels vampier als mens is, maar ook dat ze wel degelijk het wolvengen heeft. De kans is echter groot dat dat gen nooit geactiveerd gaat worden, door het vampierendeel in haar DNA. Ze is een wonder en een geschenk uit de hemel.
      'Nou,' zeg ik terwijl ik over haar schouder naar de versierde cakejes kijk. 'Aiden heeft er deze keer niet om gelogen.'
      'Natuurlijk lieg ik niet, tante Cass,' zegt de zoon van mijn beste vriendin Thorn, die zojuist van zijn kamer komt afgelopen. Hij lijkt sprekend op zijn vader, maar met de eigenwijsheid van zijn moeder. Momenteel is hij pas zeven jaar, maar ik heb zo'n vermoeden dat hij later een handjevol wordt. Voor nu kan hij echter geweldig met Melly omgaan.
      'Uiteraard, Aiden,' zeg ik met vertederd glimlachje. Ik vouw mijn handen om mijn gebolde buik en draai me om naar de oven, waar momenteel nog een lading met cakejes staat te garen. 'Ik weet dat je een engel bent.'
      'Aiden is een engel. Hij komt niet van de hemel en hij heeft God nog nooit gezien,' onderbreekt Melly me halverwege mijn zin. Ze heeft haar ogen strak op haar cakeje gericht en soms lijkt het wel alsof de woorden over haar lippen rollen zonder dat ze er moeite voor hoeft te doen. Gedachteloos.
      'Niet alle engelen komen van God, Melly,' zeg ik, terwijl mijn gedachten afdwalen naar Emily, de inprent van Seth. Een glimlach komt op mijn lippen, maar mijn gedachten worden ruw verstoord door de wekker die aangeeft dat de cakejes klaar zijn.
      Automatisch draai ik me om om de cakejes te redden, maar het volgende moment komt er een vrouw in een joggingbroek en veel te groot sweatshirt van de trap af geracet, die een stuk sneller is dan ik ben. Die vrouw die een ontzettend afschuwelijke knot in haar haar gedraaid heeft is niemand minder dan mijn beste vriendin, de echtgenote van Embry en de moeder van Aiden, Thorn. En ik kan haar outfit-keuze niet kwalijk nemen, want het is altijd nog zondag.
      'De dokter heeft gezegd dat je niets mag tillen,' zegt Thorn, terwijl ze onder haar adem vloekend de hete bakplaat op het aanrecht gooit. Sussend blaast ze tegen haar handen, nog zo chaotisch en ongeregeld als altijd. 'Misschien moet je je daar aanhouden.'
      Precies op dat moment gaat de deur open en komt een van mijn meest favoriete personen in de hele wereld de kamer binnenzetten. Pauls ogen glijden direct bezorgd van mijn gezicht, naar mijn gebolde buik, waarna hij een oogverblindende glimlach op zijn gezicht krijgt, die mijn hart nog altijd een slag over laat slaan. Hij knikt goedkeurend naar Thorn en kijkt mij bijna bestraffend aan. 'Je zou wat vaker naar Thorn moeten luisteren.'
      'Ook wanneer ze het over ontzettend goddelijke acteurs, tien jaar jongen dan jij, heeft en over alcohol en drugs?' vraag ik met opgetrokken wenkbrauwen. Paul loopt op me af en geeft me een zachte kus op mijn lippen. Hij slaat zijn armen om mijn middel en kijkt glimlachend naar mijn buik.
      'Nee, dan niet,' antwoordt Paul met een grijns.
      'Zeg,' begint Mallory, terwijl ze haar cakejes voor het eerst in het afgelopen uur met rust laat en haar aandacht op haar ouders vestigt. 'Wat zouden jullie ervan vinden als ik over veertien jaar met een jongen zou zoenen zoals jullie altijd doen? Dat is goor, pap en mam.'
      Paul kijkt verstoord op en ik gniffel achter mijn hand. De relatie die Paul met zijn dochter heeft is hilarisch, maar ik moet het Paul eerlijk geven, hij is een betere vader dan ik ooit had durven dromen. Zonder aarzelen tilt hij dan ook zijn dochter uit haar stoel en geeft hij haar een zoen op haar voorhoofd. 'Dan krijg je huisarrest tot je zevenendertig ben en verdwijnt die jongen zonder enig spoor om te achterhalen.'
      Melly trekt haar neus op, op de meest schattigste manier ooit en schudt met haar hoofd. 'Laat ook maar zitten.'
      Ik glimlach en sla een arm om Pauls middel, terwijl ik een paar wilde lokken uit het gezicht van mijn dochtertje wrijf. Er zijn veel dingen waar ik dankbaar voor ben, maar Mallory, Paul en het tweede wondertje dat opkomst is, zijn dingen waar ik honderd jaar geleden nog niet van had durven dromen. Stiekem moet ik mijn broer een beetje dankbaar zijn. Een heel klein beetje maar, voor alle geschenken waar hij me onbewust naartoe heeft geleid.

Reacties (3)

  • EvaSalvatore

    owowowow dit kwam onverwacht! nu al afgelopen:(

    MAAR WAT EEN SCHATTIG EINDE! i love this!!

    gonna miss this!

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Owww.. Ik wilde hem eigenlijk niet lezen toen ik de titel zag.. Ik wil helemaal niet dat het is afgelopen. Dit is een van m'n favoriete verhalen van jou! Ik ga hem missen!
    Dankjewel dat je dit mooie verhaal hebt geschreven ❤️😘

    1 jaar geleden
  • LarryNiam

    NEEE, is dit het laatste stukje?
    Ik hou van dit verhaal en ik hou van dit einde<3
    Bedankt voor je schrijfkunsten;)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here