De etentjes van Gemma waren beroemd. Niet alleen binnen Charming, ook bij de omliggende charters. En het kerstdiner – dat was de crème de la crème. Samen met de andere old ladies en een aantal croweaters had de vrouw voor een heus zesgangendiner gezorgd. Hoewel de familie allesbehalve volledig was, want de afwezigheid van Tig, Happy, Opie, Juice en Dana was absoluut voelbaar, was het toch gezellig druk en had iedereen een oprechte glimlach op zijn gezicht. Zelfs Kenny en Elly zaten schuin tegenover hem, met hun opa naast hen, zag hij voor het eerst sinds Opies dood weer glimlachen. Het zorgde ervoor dat hij zijn eigen dochter miste, die aan de andere kant van de staat nu Kerst vierde met haar moeder, diens nieuwe vriend en haar opa en oma. Op momenten als deze geloofde hij dat het echt geen kwaad kon als hij Jen bij de clubactiviteiten betrok, maar helaas dacht haar moeder daar anders over. En écht ongelijk kon hij haar dit jaar niet geven.
      De zoektocht naar Maddox lag een beetje stil. Kozik wist niet goed hoe ze het nu moesten aanpakken. Alles voelde te riskant en ergens had hij het gevoel dat Maddox hetzelfde ervaarde. Nu Dana hier niet meer was, leek Maddox weinig zin te hebben om herrie te schoppen en daardoor konden ze zelf ook weinig doen.
      Misschien bleef dat wel zo.
      Echt een geweldige uitkomst was dat wellicht niet; het betekende dat Dana als illegale in Mexico zou moeten blijven. Werken vinden kon ze misschien nog met haar valse paspoort, maar onder een valse naam trouwen zou nogal een domper op hun voorgenomen huwelijk zijn en daarnaast zou ze altijd over haar schouder moeten blijven kijken. Maar ze leefde in elk geval.
      Kozik concentreerde zich weer op de gevulde kalkoen en toen er even een stilte viel, vertelde hij de nieuwe prospects over de keer dat Tig en hij een potje pool van Happy en Chibs hadden verloren en toen samen het kerstdiner moesten klaarmaken, waarbij ze op wonderbaarlijke wijze de kalkoen hadden laten exploderen. Hij wilde net opnieuw zijn bord volscheppen toen er glas brak en er iets in een schaal aardappelkroketten belandde. Onmiddellijk vulde rook de kamer. Het prikte zijn luchtwegen en hij schoof hoestend zijn stoel naar achteren terwijl hij zijn pistool uit zijn broekband trok.
      Vlak achter hem klonk een gil, en Kozik realiseerde zich dat een van de dames naar de keuken moest zijn gegaan om iets bij te vullen. Door het geschreeuw en gehuil van de kinderen heen probeerde Kozik zich te oriënteren. Waar waren de ingangen? Met het wapen voor zich uitgestrekt bewoog hij zich bij de tafel vandaan. Hij kneep zijn ogen tot spleetjes. Door de rook heen ontwaarde hij schimmen, maar hij had geen flauw idee wie vriend of vijand was.
      Er wordt in ieder geval niet geschoten.. Dit was geen ordinaire slachtpartij, men wilde iets van hen. Waren het Maddox’ mannen? Of een andere partij? Het was al een lange tijd rustig geweest met de Niners, maar je wist het nooit met de gasten. Soms waaide een verhitte ruzie tussen andere charters naar Charming over.
      ‘Er is geen reden tot paniek!’ klonk een luide stem. ‘We willen alleen maar praten.’
      Langzaam trok de rook op. Iedereen had zich van de tafel afgekeerd, en al zijn broeders hadden hun pistool in de hand. In de doorgang naar de keuken stond een man die zijn brede onderarm om Gemma’s keel had geklemd. De loop van zijn pistool drukte tegen haar slaap.
      Kozik had bewondering voor de vrouw. Haar handen trilden en de angst gloeide in haar ogen, maar haar wangen waren droog en ze werd niet hysterisch. Zijn ogen schoten naar Clay, die lijkbleek was geworden.
      ‘Laat mijn vrouw gaan,’ snauwde hij naar de overvaller. ‘Wat je ook met ons te bespreken denkt te hebben, zij heeft er niks mee te maken.’
      ‘Er is geen reden tot paniek,’ klonk het opnieuw kalm. ‘Doe wat wij vragen en iedereen komt hier ongeschonden weg.’
      Kozik taxeerde het onbewogen gezicht van de kale kleerkast die zich achter Gemma had opgesteld. Hij droeg een oortje in zijn rechteroor, waardoor Kozik gelijk wist voor wie hij werkte.
      Toch Maddox. Razendsnel flitsten zijn ogen door de kamer. Hij telde nog acht andere mannen. Die zouden ze kunnen hebben als ze niet omringd waren door vrouwen en kinderen – en het staal niet tegen Gemma’s gezicht gedrukt had.
      ‘Wat wil je?’ vroeg Jax. Ondanks de benarde situatie stak hij uitdagend zijn kin naar voren.
      ‘Mijn baas wil weten waar zijn meisje is. Dana.’
      ‘Niet hier,’ antwoordde Chibs. ‘Niemand weet waar ze is, behalve zij zelf en haar liefje. Dus vertel die hufter maar…’
      Er klonk een klap die in Koziks borst vibreerde. Toen viel Chibs recht achterover. Een schreeuw stokte in Koziks keel toen zijn vriend de grond raakte en daar bleef liggen. Er kwam niet eens een kreun of schreeuw over zijn lippen, de kogel had zich recht in zijn hersenen geboord. Hij was op slag dood.
      Als verstijfd staarde Kozik ernaar. Het was zo snel, zo onverwacht gegaan dat hij het nog niet kon bevatten. Zo rustig als Gemma net nog was geweest, zo hysterisch was ze nu. Ze gilde en probeerde zich los te worstelen. De kinderen aan de andere kant van de tafel brulden zo hard dat Kozik nauwelijks kon ademhalen.
      ‘Laat de kinderen en de vrouwen weggaan!’ riep hij. Zijn hart bonsde zo wild in zijn borst dat hij bang was dat die straks écht omhoog schoot in zijn keel en hij zou stikken. Het kon elk moment met hem gedaan zijn. Chibs was net ook vanuit het niets…
      ‘Nergens voor nodig,’ antwoordde de man rustig. ‘Vertel ons wat we willen weten en we zijn hier zo weer weg.’
      ‘We weten niet waar we is, man,’ herhaalde Jax. ‘Ze is de staat uit gegaan en heeft voor de veiligheid niets tegen ons gezegd.’
      Er viel een stilte. De kleerkast hield zijn hoofd even stil en leek te luisteren naar de instructies door zijn oortje.
      ‘Jullie kunnen haar vast op de een of andere manier bereiken.’ De man sloeg tegen Gemma’s mond en toen ze schreeuwde, duwde hij het wapen erin.
      Kozik voelde Clays ogen op zich branden. Hij was de enige die Juice’ nieuwe nummer had, één contactpersoon had hen het handigst geleken. En hij zou haar niet verraden. Voor niemand. Ondanks dat het Clays vrouw was die nu onder schot werd gehouden, kon Clay dat ook niet van hem verlangen. Hij zou dan zelf de club verraden.
      Er klonk een oorverdovende klap. Kozik boog met een snik zijn hoofd toen hij Jax en Clay hoorde schreeuwen. Zijn benen trilden. Hij haalde een paar keer diep adem. Toen hij weer opkeek, keek hij Bobby aan. Die knikte.
      Kozik wist dat de kans groot was dat hij de jaarwisseling niet meer zou meemaken. Maar misschien deden ze dat geen van allen, als hij nu niets deed. Hij draaide zich opzij en begon te schieten. Meer schoten volgden terwijl Piney de kinderen onder de tafel duwde. Door de tranen die zijn ogen vertroebelden kon Kozik amper wat zien, maar hij schoot en hij schoot totdat een schot in zijn borst en schouder hem tegen de grond wierpen.

Reacties (7)

  • Trager

    NOOO WHATTHEFUCK :'(

    2 jaar geleden
  • NicoleStyles

    (huil)(huil)No no nooo nooooo
    Eerst chibs en nu ook nog kozik mijn twee favo's(huil)

    2 jaar geleden
  • Heronwhale

    WAT?! WAT?! PARDON? U ZEGT?! IK HOOP DAT DIT GEWOON EEN NACHTMERRIE VAN DANA IS ANDERS WEET IK NIET MEER WAT IK MOET DOEN

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Uhhhh...... (kruipt weg in een hoekje)

    2 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Excuse me.. WAT IS DITTTT

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen