Cherry hapte naar adem. Maar hoe hard ze het ook probeerde, het was alsof er geen zuurstof in haar longen doordrong. Ze was achter een paar stoelen en onder de tafel gedoken die beide weinig bescherming boden tegen de rondvliegende kogels en ze had zich zo klein mogelijk gemaakt. Overal was chaos, om haar heen en in haar hoofd. Ze had het gevoel dat haar longen doorzeefd waren en langzaam volliepen met bloed, wat het ademhalen zo verdomd moeilijk maakte.
      Ze moest wat doen. Dat wist ze, maar het lukte haar gewoon niet om zich te verroeren. Ellie en Kenny lagen hooguit een meter bij haar vandaan en ze zou zich over hen heen moeten buigen om hun lichamen met die van haar af te schermen, maar de angst had haar in een loeisterke greep. Ze kon niets doen dan huilen en beven en er was geen enkele manier om aan het wanhopige gebrul, de wegstervende schreeuwen en de inslagen van de kogels te ontkomen.
      Uiteindelijk hield het lawaai op. Er klonken geen voetstappen, geen bevel. Het leek wel alsof iedereen dood was. Nog steeds durfde Cherry niet onder de tafel vandaan te komen. Ze was te bang voor de verschrikkingen die ze dan onder ogen moest komen. Wat als ze echt allemaal dood waren? Wat als Kip dood was? En wat als er nog steeds een overvaller in leven was die schoot zodra hij iets zag bewegen?
      Haar lippen trilden, maar de rest van haar lijf was nog steeds verstijfd. Zelfs de tranen durfden zich niet te verroeren.
      Pas toen iemand haar naam fluisterde, slaagde ze erin haar hoofd te draaien. Kip zat op zijn knieën op de grond en keek onder de tafel door. Zijn hand drukte hij tegen zijn bovenbeen, dat rood zag van het bloed. Het schudde haar wakker. Wankel kroop ze naar hem toe en omhelsde hem. Zijn hand glibberde door haar haren terwijl hij haar stevig vasthield.
      Hij snikte, het meest verschrikkelijke geluid dat ze ooit had gehoord. Toen Opie was vermoord had ze een paar tranen over zijn wang zien glijden, maar nu had hij ieder masker laten zakken en jankte hij als een verloren, klein kind dat het allemaal niet meer zag zitten. Cherry kneep haar ogen even stevig dicht en ademde toen diep in. Daarna keek ze naar zijn gewonde been. Hij had een ambulance nodig.
      Met een hart dat pijnlijk in haar borst bonsde, draaide ze zich om en nam de rest van de aan gort geschoten kamer in zich op. Tranen vulden haar ogen toen ze Chibs zag liggen, met een gat in zijn hoofd. Hij staarde omhoog, met een macabere ingekerfde grijns. Vlak bij zijn voeten lag Jax. Clay zat naast hem gehurkt en duwde huilend een wond in zijn borst. Op slechts een meter afstand lag Gemma in een plas bloed.
      Cherry voelde haar slokdarm samentrekken. Gal stuwde zich omhoog en ze zakte door haar knieën en gaf over. Dit was zo onwerkelijk. Dit kon niet echt gebeurd zijn. Waarom zou iemand hen dit aandoen? Op Kerstavond? Ze begon weer te snikken. Vaag was ze zich ervan bewust dat Phil aan het bellen was. Gelukkig was er iemand die nog wél wat kon doen.
      Ze zakte op haar kont neer en leunde voorover, starend naar het braaksel. Dat was nog beter dan naar iets anders kijken. Naar al dat bloed, al die huilende gezichten, al die dóde gezichten. Ze plukte aan haar haren en krabde in haar nek terwijl de snikken over haar lippen bleven rollen.
      Zo bleef ze zitten tot de politieagenten en het ambulancepersoneel naar binnen zwermden. Kozik, Jax en Kip werden alle drie direct naar het ziekenhuis overgebracht. De lichamen van Gemma en Chibs bleven liggen terwijl agenten foto’s maakten van de plaats delict en de overlevenden naar buiten stuurden.
      Buiten zakte Cherry op de stoep neer. Ze zou naar het ziekenhuis moeten gaan om te horen hoe het met Kip en de anderen ging, maar haar benen voelden als pap en er was niemand die haar ondersteunde. Gemma was er niet meer om haar streng toe te spreken en Dana… Dana vierde honderden kilometers hiervandaan haar eerst Kermist met Juice en had geen flauw idee wat er zojuist gebeurd was.

Reacties (5)

  • Trager

    Mijn hart is eruit gerukt D':

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Nooooooo not Gemma(huil)

    1 jaar geleden
  • Heronwhale

    WAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAT

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    NEEEE!!!! Dat kan je me toch niet aandoen?! Jij onmens! Gelukkig leven Kozik en Kip nog wel. Als die dood zouden gaan, zou ik in opstand komen.

    1 jaar geleden
    • EvaSalvatore

      ik ben het hier helemaal mee eens

      1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wooooow..................

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen