Foto bij 059  Terug op school



E.leanor smeet de deur open van de Slytherin's dormroom. Blaise keek op van de fauteuil waarin hij zat te lezen. 'Dus we kloppen nu niet eens meer?'
      Ze haalde haar schouders op. 'Kloppen zou betekenen dat ik geef om iemands privacy.' Ze klopte op de bank neer en ging liggen.
      'Waar zijn ze?' vroeg Blaise, zonder van zijn boek op te kijken.
      'Ze hebben zich in de Room of Requirement opgesloten. Ik kom er niet meer bij,' verzuchtte ze. 'Jammer. Ik speel graag met mijn eten.'
      De jongen trok een wenkbrauw op. 'Hoe merkwaardig.'
      Eleanor keek fronsend opzij. 'Wat?'
      'Nou,' begon hij en sloot eindelijk zijn boek. 'Je bent een week weggeweest. Of, laat ik het anders zeggen. Ik heb je een week niet gezien in verband met de vakantie en je bent terug en lijkt een compleet ander persoon. Ik bedoel, ik had het al in de gaten het moment dat je voet over de drempel van Hogwarts ging, maar om het van dichtbij mee te maken is toch even anders.'
      Geïntrigeerd ging ze op haar zij liggen. 'Heb je er last van?'
      'Je laat mij met rust toch? Op het feit na dat ik gedoemd ben je te beschermen tot je mijn unbreakable vow verbreekt, heb ik er geen last van. Dus wat zijn je plannen voor dit semester?'
      Eleanor rolde weer op haar rug en staarde naar het plafond. Ze had een plan, maar het was nu lastiger om die uit te voeren. De Room of Requirement is gestopt met haar binnenlaten. Dat betekend dat ze niet meer bij de leerlingen kon en dus ook niet meer bij Neville. De Carrows gaven haar toestemming om er alles aan te doen om de leider aan hun uit te leveren. Maar behalve dat.. Ze grijnsde. 'Dit semester ga ik onheil schoppen.'
      Blaise trok zijn wenkbrauw op. 'Onheil? Welk jaar denk je dat het is? Dat woord heb ik in geen eeuwen gehoord.'
      'Maak je een grapje?' Galmde plotseling een schelle stem door de kamer. Pansy verscheen boven haar en keek woedend op haar neer. 'Wat denk je dat je hier komt doen? Voor je het nog niet in de gaten had, het was vanwege Draco dat wij je hier tolereerde. Hij is hier niet. Oprotten dus!'
      Eleanor zuchtte diep en trok glimlachend haar staf. Ze richtte deze op Pansy en ging overeind zitten. 'Wat een taalgebruik. Voor als ik het nog niet duidelijk heb gemaakt, Pansy. Pas op je tellen, want ik begin mijn geduld met jou te verliezen.'
      Pansy keek haar geschrokken aan. Haar ogen schoten opzij naar Blaise, die nog altijd rustig zijn boek zat te lezen.
      'Nou niet naar hem kijken. Hij gaat je niet helpen. Ophoepelen of aanvaard de consequenties.'
      Het meisje keek haar nog een keer aan, snoof toen en verliet de Common Room. Eleanor zuchtte. 'Ik krijg hoofdpijn van dat kind.'
      Blaise haalde zijn schouders op. 'Je kan er geen ongelijk geven. Je bent immers een Hufflepuff.'
      'Stop met dat gebazel. Ik hoor daar al lang niet meer thuis. Goed, ik ga even een luchtje scheppen.' Blaise hief zijn hand als groet. Eleanor rolde haar ogen en verliet ook de Common Room. Ze haalde een hand door haar donkere haren en schuifelde de gang door. Het was gelukkig rustig op de gang. Ze voelde zich moe, maar zo voelde ze zich de laatste tijd vaak. Eigenlijk sinds Potter en het zooitje in Malfoy Manor waren verschenen. Na die aanval voelde ze zich anders; zelfverzekerder en krachtiger, ja, maar ook sneller moe. En ze sprak anders, precies zoals Blaise al zei. En ze dacht anders. Het was heel raar.
      Ze liep de deur door naar buiten, richting de Owlery. Ze had Draco er nog niet over verteld. Ze wilde niet dat hij zich zorgen zou gaan maken. Hij had het al zwaar genoeg. Zij had Blaise nog, maar Draco had niemand in dat kille huis. En ze misten elkaar verschrikkelijk. Elke dag vloog haar uil er weer op uit met een brief en keerde zij 's avonds terug met een antwoord. Ze vertelde hem over de Carrows en dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, ze deden haar geen pijn. En ze vertelde over Dumbledores Army, die het haar dagen moeilijk maakte met pesterijen, hoe gevaarlijk het ook voor hen was. Ze probeerde haar altijd te grazen te nemen. Zijn dan vluchtte ze terug hun veilige haven in en kon zij er met geen mogelijkheid bij. En hij vertelde haar over Voldemorts plannen, over zijn ouders en hoe zij zich eronder voelde. En hij vertelde hoe hij elke dag op zolder zat en naar de babyfoto keek van hen twee. De dagen gingen maar langzaam voorbij. Te langzaam voor hen. En terwijl Draco en Eleanor vast zaten, had een trio mijlen ver van hen vandaan wel actie ondernomen.

Ohayouuu!! Ik ben weer terug dus! Sorry voor de vertraging guys! We gaan weer lekker verder!




Reacties (4)

  • GossipGirl21

    spannend

    1 jaar geleden
  • Teal

    Waaaaa yes eindelijk weer een stukje!

    1 jaar geleden
  • GoCrazy

    Ik ben echt blij dat je terug bent! Ik heb het echt gemist!! En je eindes zijn altijd zo spannend! Misschien kan je eens een extra hoofdstukje schrijven omdat het al zo lang geleden is?;)

    1 jaar geleden
    • Laleah

      Hahaha smiecht!:Pik ga kijken maar ik heb het enorm druk! En stiekem wil ik ook even een voorraadje aanmaken zodat ik altijd op vrijdag gewoon kan uploaden

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Spannend!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen