Toen ze rond een uur of drie wakker was geworden, had ze gedoucht, een fris setje kleding aangedaan en ontbeten. Hoewel ze nog steeds een beetje hoofdpijn had, voelde ze zich een stuk beter en was ze voornamelijk nogal moe, maar daar viel mee te leven. Gelukkig maar, want ze had in de avond met Zoey afgesproken om samen te eten en een film te kijken, en Zoey was wel vrij luidruchtig. Uiteraard op een goede manier; dat zorgde er ook voor dat Nynke zo graag met haar omging. Zeker als Nynke down was, wist Zoey haar altijd op te vrolijken. Ze kende niemand als Zoey: zij was al-tijd vrolijk. Zelfs als ze in de put zat - en dat gebeurde wel eens, met die gekke familie van haar - was ze nog positief over het resultaat. Nynke vond het heerlijk; ze kende Zoey nu twee jaar (sinds het begin van haar studeren), maar het voelde alsof ze elkaar al hun hele leven kenden. Nynke vond Zoey’s enthousiasme aanstekelijk; Zoey vond Nynke’s fantasie bere-interessant. Ze waren compleet verschillend, maar juist daardoor konden ze zo goed met elkaar opschieten.
Tegen half 7 stapte Nynke op de fiets om naar Zoey te gaan. Toen ze daar aankwam, zag ze de fiets staan van Sven, Zoeys vriend. Nynke vond hem niet echt bij Zoey passen en had dat ook tegen haar gezegd toen de twee begonnen met daten, maar Zoey had een knalroze bril op waardoor ze zijn arrogantie en egoïsme niet doorzag. Inmiddels alweer een half jaar.
Wel wist ze dat Zoey Sven het huis uit zou bonjouren zodra Nynke binnenkwam en dat deed haar toch wel weer genoegen. Voordat ze op de deurbel drukte, keek ze nog even op haar mobiel. Een nieuw berichtje van Ruben als reactie op haar geklaag dat ze zich zo slecht voelde.

Arme meid. Is wel je eigen schuld hè;)

Ze begon met het typen van een reactie, maar zag toen dat hij nog een berichtje stuurde.

Denk je dat je je vrijdag beter voelt? Ik zoek nog iemand om te trakteren op een drankje bij Pongo om te vieren dat mijn tentamens afgelopen zijn

Haar hart begon sneller te kloppen. Pongo was een nieuw café dat pas een week geopend was. Ze was er zelf uiteraard al met Zoey geweest (want Zoey moest alle nieuwe dingen uitproberen) en het was erg gezellig. Een ideale plek voor een eerste date…
Ze stopte haar mobiel weg zonder antwoord te geven, niet wetende wat ze moest reageren. De zenuwen kwamen nu alweer opzetten. Ze was nog nooit alleen met hem geweest.
Oké, dat was niet waar, ze hadden natuurlijk niet gezoend in een setting met honderden mensen om hen heen. Ze hadden zich toen echt wel afgezonderd. Maar dat was op een feestje geweest, ze hadden beide een paar drankjes op gehad, en bovendien kon ze toen ontzettend makkelijk weer wegvluchten. Niet dat ze dat had gewild, maar… het was een optie geweest.
Dat zou nu niet kunnen. Ze zouden nu met z’n tweeën in een café zitten, enkel een zacht muziekje op achtergrond. Met z’n tweeën. Aan een tafel. Elkaar te vermaken. Haar hoofd maakte alweer overuren; waar moesten ze het over hebben? Zou hij haar weer zoenen? Of zou het juist heel ongemakkelijk zijn? Had ze hem in haar hoofd te veel opgehemeld?
Ze had Zoey nodig. Nu.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen