Alex had de motor van Opie iets naar voren gezet en zat er nu geknield naast. Nu de meeste monteurs weer terug waren, werd ze met minder leuke klussen opgezadeld, zoals het schoonboenen van de motors. De eerste vergadering was net achter de rug, waarbij Chibs en Opie de rest van de club op de hoogte hadden gesteld van alles wat er de afgelopen maanden was gebeurd.
      Alex had er stilletjes bij gezeten; het was haar toch niet toegestaan iets te zeggen. Niet dat ze wat te zeggen had gehad. Ze probeerde nog steeds uit te vogelen hoe het zat met de verschillende groepen waar de Sons mee dealden. Alles leek een ingewikkelde geschiedenis te hebben die ze niet zomaar kon achterhalen. Wellicht zou ze haar sponsor om uitleg kunnen vragen, maar ergens had ze het gevoel dat hij het wel zou vertellen als het op dit moment van belang was. Kijken en leren, dat leek hier het motto te zijn.
      Ze doopte de spons onder in het water en wreef hem langs het staal. Omdat het niet heel spannend werk was had ze oordopjes ingedaan die op haar telefoon waren aangesloten zodat ze wat muziek kon luisteren. Het volume stond laag, zodat ze het wel zou horen als er iets aan haar werd gevraagd. Nog steeds was ze bang iets verkeerd te doen, vandaag misschien nog wel meer dan de vorige dagen. Kozik had haar aan het begin van de vergadering aan de anderen voorgesteld en ze had aan de blikken van sommige anderen gezien dat Miles niet de enige was die zich afvroeg wat ze hier deed. Door het gebrek aan haargroei, haar tengere bouw en haar toch wel wat vrouwelijke gezichtstrekken zag ze eruit als een zeventienjarige die een flinke laatbloeier was. Volgens haar neppe paspoort was ze twintig, evengoed acht jaar jonger dan ze werkelijk was, en aangezien Kip slechts een jaar ouder was geweest, dacht ze dat daar niemand moeilijk over zou doen.
      Alex wist niet wat Kozik precies over haar tegen de anderen had gezegd, misschien dat ze een vaste hand had op de schietbaan of dat ze gewoon gehoorzaam en makkelijk in de omgang was, maar niemand had haar weggestuurd.
      Alex keek over haar schouder toen ze voetstappen hoorde. Heel even raakte ze in paniek omdat het Juice was en ze geen reden kon bedenken waarom hij naar haar toe kwam lopen. Aangezien haar hoofd op het moment ter hoogte van zijn kruis zat stond ze gauw op. In de iets te wilde beweging schopte ze de emmer om en golfde de inhoud ervan over haar voeten.
      In een reflex schudde ze haar voet uit, waardoor ze haar evenwicht verloor en bijna naar achteren viel. Vlak voordat ze tegen Opies motor zou storten en misschien wel een domino-effect creëerde, sloot Juice’ hand zich om haar onderarm en hield hij haar overeind. Met een gezicht waarbij een aardbei waarschijnlijk zou verbleken, keek ze hem aan.
      ‘Thanks. Ik geloof dat je me zojuist van een zeer pijnlijke dood hebt gered,’ murmelde ze, wetend dat het beschadigen van de motors een halsmisdaad was die niemand haar ooit zou vergeven. ‘Soms ben ik zo onhandig.’
      Het was waar. Als er aantrekkelijke mannen in het spel kwamen, was Alex echt de meest klunzige persoon die iemand zich kon indenken. Maar dat excuus kon ze nu niet aandragen en dus moest ze hem maar laten geloven dat ze altijd een sukkel was.
      Ze wilde een hand door haar haren laten gaan, zoals ze altijd deed wanneer ze zenuwachtig was, en werd er halverwege aan herinnerd dat ze juist aan de linkerkant geen haar meer had om met haar vingers doorheen te gaan. Uit frustratie beet ze op het ringetje in haar lip.
      Juice moest gelukkig lachen om haar stommiteit, stilletjes, hij lachte haar niet uit, en het zien ervan zond een stortvloed van warme gevoelens door haar heen.
      Hij is echt leuk.
      Ze begon te wensen dat hij nog wat langer in de gevangenis was gebleven, hoe lullig dat ook was. Het laatste wat ze wilde, was dat die lach van hem ervoor zou zorgen dat ze hier door de mand viel.
      ‘Ik ben dan ook wel een indrukwekkende verschijning,’ antwoordde hij grinnikend.
      ‘Je bent vooral lekker.’ De woorden waren er al uit voordat ze er erg in had en zodra ze dat besefte kon ze wel door de grond zakken van schaamte. Natuurlijk zat ze hier opgescheept met een stelletje weirdo’s die wel wat van elkaar gewend waren, maar dit gedrag was niet bepaald iets waardoor ze wilde opvallen. ‘Maar dat heb je de afgelopen tijd vast vaak genoeg gehoord.’
      Ze beet op de binnenkant van haar wang. Waren er nog foutere dingen om te zeggen? Dan kon ze die er net zo goed aan toevoegen. Ze voelde dat ze begon te zweten. Juice hield haar blik vast alsof hij op die manier probeerde te achterhalen hoe hij haar woorden in vredesnaam moest interpreteren. Ze wist hoe het er in gevangenissen aan toe ging en kon zich gemakkelijk voorstellen dat iemand als hij een hoop bekijks had, maar omdat hij samen met zijn vrienden opgesloten was geweest en ongetwijfeld ook een cel gedeeld had, kon ze zich niet voorstellen dat iemand hem lastiggevallen had.
      ‘Mijn humor zuigt,’ zei ze in een zwakke verdedigingspoging. ‘Te veel tijd met Miles doorgebracht, ben ik bang. Het is goed dat jullie er nu weer zijn.’
      ‘Ja… oké.’ Hij schudde even zijn hoofd, maar een vage glimlach speelde evengoed om zijn lippen. ‘Wat ik eigenlijk kwam vragen, is of je nog wat wilt inleggen voor een cadeau voor Opie en Lyla…’
      ‘Ja… tuurlijk.’ Alex was allang blij dat ze een reden had om zich van zijn blik los te scheuren. Gauw trok ze haar portemonnee uit haar zak en gaf hem een briefje van honderd. Hopelijk was dat genoeg. Ze had niet, net als de anderen, neet een goedgevulde envelop gehad en erg veel verdiende ze hier niet.
      Juice trok het briefje uit haar handen, gaf een knikje draaide zich om.
      Alex pakte de lege emmer op, wachtte tot Juice buiten gehoorafstand en slaakte een hele diepe zucht. Wauw, daar had ze toch even een debiele indruk gemaakt…

Reacties (3)

  • Trager

    Hoe verwend ben ik met jou schrijf talent <3!

    Enne, ik moet nog wel een beetje wennen aan Alex en Juice. Maarja dat is niet zo gek nadat je bijna 100 hoofdstukken over hun hebt gelezen :3

    1 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Je schrijft echt geweldig hoor.

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik was voor een moment heel even van "BLIJF VAN JUICE AF!!!!!!! HIJ IS VAN DANA!!!!!!!!!:@" en toen besefte ik me... oeps... andere story.xD

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Haha ik was al een beetje bang dat men dat verwarrend zou gaan vinden :')

      1 jaar geleden
    • NicoleStyles

      Haha jaa iedereen leeft hier (nog) hehe 😅

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen