AARON O'CONNOR


Only the dead have seen the end of war.

Robbie kronkelde onder hem van genot. Het was een aanzicht waar Aaron langer van zou willen genieten dan hij nu kon. Hij wilde Robbie bekijken, wetende dat dit door hem kwam. Het was meer dan genoeg om Aaron op te winden. Hij wilde deze man zo graag.
“Ja, laat het me zien dan,” wist Robbie uit te brengen. God, zo sexy. En met elke stap die ze zetten, kwamen ze dichterbij datgene waar ze beide van wisten dat dit naartoe zou leiden. Al maakte dat niet dat Aaron niet ook genoot van dit. Van Robbie aanraken, zien wat het met de man deed, en hem nu al te gewillig zoenen.
Robbie zoende hem met alle passie die hij in zich had en Aaron antwoordde al te gewillig. Zijn lichaam drukte tegen dat van Robbie aan en hij kon de hitte die van de man afkwam voelen. Hun heupen schuurden tegen elkaar aan. Het zond kleine rillingen door hem heen.
Robbie streelde over zijn wang en Aaron glimlachte bij het tedere gebaar. Heel even keken ze gewoon naar elkaar. Aaron zag de spikkels in Robbie’s irissen. Het was alsof hij sterren in die ogen zag. Ogen die hem droef aanstaarden, gevuld met de kwellingen van de wereld. Het was alsof hij het gewicht van de wereld moest dragen, maar voor Aaron iets kon doen had Robbie hem stevig vastgeklemd. Aaron sloeg zijn armen ook om de man heen. Hij kende het gevoel in die ogen al te goed, maar daarom waren ze hier nietwaar? Om te troosten, om even samen te zijn. Om gewoon even te vergeten.
“Zul je voorzichtig doen met me?” klonk het klein. Aaron zag de onzekerheid in Robbie. In zijn ogen, in zijn lichaamstaal. Ze zaten op zulk onbekend terrein voor de vrome dokter. “Ik heb geen idee wat ik moet doen, dus je zult me een beetje moeten helpen. Maar ik wil dit, met jou.”
Aaron nam voorzichtig het gezicht van Robbie in zijn handen en drukte heel zacht even zijn lippen op die van de ander. Het was amper meer dan een vluchtige aanraking. “Natuurlijk mijn lief,” antwoordde hij. “We doen dit samen.”
Het was alsof de atmosfeer veranderd was. Waar het eerst vol passie en vuur en vlam was, was het nu vol verwachtingen en een stuk tederder. De lust was er nog steeds, dat zeker, maar het was meer geworden dan alleen een wild gebeuren.
Met beide handen pakte hij de zijkant van Robbie’s broek vast en toen de jongeman zijn heupen van het bed tilde, trok Aaron langzaam de broek uit zodat Robbie alleen nog in zijn ondergoed lag.
Zijn eigen broek maakte hij ook los, al trok hij hem nog niet uit. Ergens was dat een taak voor Robbie om te doen had hij het gevoel. Toen haakte hij zijn duimen achter de zachte stof van Robbie’s ondergoed, en schoof heel langzaam, met een kleine blik naar Robbie’s gezicht voor bevestiging dat het hem echt niet te snel ging, de onderbroek naar beneden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen