Foto bij Hoofdstuk 58

Ze kwamen dichterbij en dichterbij en Rowans hart leek niet te kunnen beslissen of het wild moest kloppen of moest stilstaan. Zo dichtbij waren ze dat ze de gezichten aan boord bijna kon onderscheiden, en heel even was ze bang dat ze zouden botsen, maar het roer werd omgegooid en Grainne schreeuwde:
      “Haken in aanslag!”
      Séan en de anderen aan zijn kant pakten de kapers haken bij de reling en trokken ze los van de katrol. Ze slingerden de enorme haken boven hun hoofd en gooiden het in de richting van de boot. Meer dan de helft van de haken landden veilig op het andere schip, en voordat de piraten iets konden doen had Grainne’s crew ze vastgezet, met hun tanden in het hout van de reling. Toen slingerden ze aan de katrol en langzaam begonnen de twee schepen naar elkaar te trekken.
      “Eerste aanvalsteam! Klaar, en gaan!”
      Devan’s hoofd schoot naar Faraj, die het team volgde die over de reling klom en over de touwen. Rowan hield haar adem in, maar alle mannen en vrouwen, inclusief Faraj, kwamen op het andere dek terecht. De schepen klapten hard op elkaar en toen hoorde ze het. Zijn stem.
      “Verdedig het dek!”
      Ze kromp instinctief in elkaar, en ze voelde elk spiertje in haar lichaam zich aanspannen. Voor de eerste keer reikte ze naar haar wapen. Hij had haar niet gezien, maar ze wilde alsnog wegduiken.
      “Rowan?” vroeg Devan bezorgd. “Gaat het?”
      “Ja.” Ze wendde haar ogen af.
      “Secundaire team!”
      Séan en zijn team, en de roeiers die naar het bovendek waren gekomen, waren de volgende die naar het dek renden en over de relingen klommen met soepele bewegingen. Grainne klom naar beneden en volgde hen, en vanaf toen was de chaos niet meer te overzien. Bevelen klonken van twee kanten en schreeuwen van pijn van alle. Het dek van Cowells schip was een kluwen van mensen geworden en Rowan kon niet meer wegkijken.
      “Hij heeft meer mannen dan ik op hoopte,” mompelde Maeve. “Ik kan mijn moeder niet achterlaten hierin.”
      Ze greep naar haar degen en het pistool aan haar andere zijde. Ze controleerde het nog één keer en keek toen naar Rowan en Devan.
      “Ik ga. Blijf hier, jullie allebei.”
      Rowan knikte instinctief, terwijl haar hart het uitschreeuwde. Er waren zoveel dingen die ze wilde zeggen, maar de luidste stem die ze hoorde in haar hoofd schreeuwde alleen maar nee. Ze zei niets. Er kwam niets meer uit haar keel. Maeve nam een aanloop, sprong over de reling en verdween in de chaos.
      “Ik laat haar niet alleen,” zei Devan. “En Faraj ook niet.”
      “Devan, nee.”
      “Ze kunnen niet van me verwachten dat ik hier achterblijf! Dit gaat ook om mij.”
En om mij.
      “Maar…” Ze wist niet wat ze moest zeggen. “Devan, je kunt niet --”
      “Ik kan wel,” zei ze, en ze pakte haar hand. “Ga je mee?”
Dit begon met mij. Dit moet eindigen bij mij.
      Ze haalde diep adem en keek in haar ogen. “Ja.”

Al het advies hadden ze in de wind geslagen toen ze naar de reling renden. Rowan wist maar weinig over het degen om haar middel, maar ze wist dat ze haar vrienden niet kon laten doodgaan zonder iets te doen. En dan was er het schot. Eén schot.
      Ze klom over de reling met Devan, duwde de degen weg en voelde het hout onder haar handen, hoorde het geschreeuw van het gevecht, en landde op Cowells boot. Het was alsof ze in een andere wereld terecht kwam, een wereld van chaos en verwarring, en geschokt keek ze naar Devan, die haar degen al in haar hand had en haar vastberaden aankeek. Ze slikte en knikte naar haar, alsof ze enig vertrouwen had in hun missie. Maar ze moest wel.

Devan verdween in de chaos en Rowan pakte de degen. Niemand lette op haar in de chaos, maar in het midden van alles wist ze ineens wat ze moest doen. Cowell zat daarboven, hoog en droog, terwijl zijn mannen voor hem stierven. Alles begon met haar, maar het eindigde niet met haar. Het eindigde met hem. Het eindigde als ze haar huid terug had, en als -- als hij stierf.

Reacties (2)

  • Delahaye

    :C:C
    Laat ze dit please overleven :C

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Go Rowan!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen