Het leven was een spel voor Seth. Zijn abnormaal donkere haren in combinatie met diep blauwe ogen kon ieder meisje doen wegzweven van de realiteit.

Hij was als het ware een mysterieuze droom voor velen. De harde waarheid kwam na de passionele maar korte relatie als een donderslag bij heldere hemel.

De meesten waagden een sprong terwijl anderen wel beter wisten. Seth zou zijn wilde haren nooit kwijt raken.

"Vuile klootzak!" Een hand landde bijna tegen zijn gezicht. Hij kon het meisje net nog bij de pols grijpen. "Je wist waar je aan begon." Zei Seth met een geamuseerde grijns. Hij genoot ervan om altijd gelijk te hebben. Aan de andere kant was het vervelend dat er niet geluisterd werd naar hem.

"Ik wou niets serieus en je vond het goed. Denk je echt dat ik van gedachten zou veranderen omdat jij zo nodig gevoelens moest krijgen?"

Het meisje trok haar hand los. Ontdaan keerde ze haar rug naar hem toe en liep met tranen in haar ogen naar haar vriendinnen.

Seth zuchtte diep. Hij was haar al snel vergeten toen een ander prooi op hem af stapte. Maar na zo'n moment had hij geen zin om te flirten. Hij besloot om een paar dagen te wachten voordat hij terug een meid zou strikken. Dus wuifde hij haar weg en wandelde op zijn gemak naar het klaslokaal.

De leerlingen waren luidruchtig aan het praten met elkaar toen Seth binnen kwam. Het ergerde hem niet. Alles was zoals het hoorde. Alleen was er één medestudent die besloot zich afzijdig te houden. Hij kwam dan ook niet bekend voor. "Wie is dat?" Vroeg Seth aan een stel meiden. Ze keken om naar de éénling en trokken daarna hun schouders op. "Geen idee, hij is nieuw." Antwoordde de oudste van het groepje.

"Allemaal op jullie plaatsen." Riep de leerkracht. Hij kwam gehaast de klas in. Meneer Feralheart was laat zoals altijd. Geruchten gingen de ronde dat hun klastitularis zou aanpappen met een lerares voor de lessen begonnen. Dat waren natuurlijk gewoon roddels om het schoolgebeuren spannender te maken.

Iedereen ging gezapig op hun plek zitten. Seth had een overzicht op de hele klas achterin. "Even voor de duidelijkheid, we hebben dus een leerling bij." Vertelde de leerkracht aan de klas voordat hij zijn aandacht op de nieuweling vestigt. "Sta even recht, Cobert. Stel jezelf voor maar maak het vlug. Ik moet nog twee hoofdstukken overlopen vandaag."

Een tengere kerel in ietwat losser kledij stond verlegen recht. Hij bleef oogcontact maken met zijn bank. "Mijn naam is Cobert Byers. Ik ben 17..." Hij zette zich terug neer op de stoel.

"Dat hoeft ook weer niet zo kort te zijn." Zei de leerkracht lachend. "Vertel wat over je hobby's. Heb je broers of zussen?"

Hij knikte alleen maar. "Vijf zussen."

Dat vond Seth natuurlijk interessant. "Geef me hun nummer. Ik dacht dat een trio al interessant was, maar vijf!?"

Sommigen lachten met zijn opmerking. Het was typisch Seth.

Cobert daarentegen kon er niet zo goed om lachen. "Ik ben zeker dat het je een pedofiel maakt. De jongste is 4 jaar."

Seth had nog nooit meegemaakt dat er iemand terug reageerde op zijn grappen. "Heb je geen oudere zussen misschien?"

Seth's respectloos gedrag ergerde Cobert matig. "De oudste is 18 en niet geïnteresseerd in kerels zoals jij."

"Dat zeggen ze allemaal." Zei Seth vastberaden terug.

"Niet als het aan mij ligt." Reageerde Cobert er terug op.

Vonken sprongen duidelijk over op de twee jongens. Als blikken konden doden, had Seth er als eerst aan geweest.

"Zo is het welletjes." Onderbrak meneer Feralheart hen. "Sinds je zo geïnteresseerd bent in onze nieuwe leerling, Seth, mag jij hem de hele week onder je hoede nemen." Seth keek de leerkracht verdwaasd aan. "Echt niet!"

"Je zult wel moeten... Cobert, je kunt naast hem plaats nemen. Wissel maar van bank met Catherine." Beval de leerkracht hem. Cobert zag het ook niet echt bepaald zitten. Toch stond hij op en raapte zijn spullen bij elkaar om te wisselen met Catherine.

Seth zag het lieftallig meisje waar hij vaak mee flirtte vertrekken. In de plaats daarvan kwam de tengere nieuweling zitten. Moest hij nu echt die kerel rondleiden en helpen? Het stond hem niet aan.

Cobert liet het ook duidelijk maken dat hij het niet wilde. Tot ergernis van Seth.

"Goed, dan beginnen we nu met de les..." zuchtte meneer Feralheart opgelucht.

"Denk maar niet dat ik je zal helpen." Fluisterde Seth venijnig naar zijn nieuwe buur toe.

"Ik heb er niet om gevraagd." Fluisterde Cobert met kalmte terug. Het irriteerde Seth alsmaar meer. Wie dacht hij niet wie hij was!? Voor een nieuwe leerling had hij wel een felle bek! Seth was van plan om de nieuweling een toontje lager te doen zingen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen