Toen Dana beneden kwam, waren Juice en Cherry al weg. Ze glimlachte opgetogen. Precies zoals ze met Cherry had afgesproken. Zij zou Juice weglokken zodat Dana in alle rust haar plan kon uitvoeren. Ze wilde Juice meenemen voor een romantische picknick, maar vond het niet leuk als hij van tevoren al zag hoe ze de wijn en chocolaatjes en de andere dingen inpakte.
      Op de salontafel lag een briefje met een kort berichtje.
      Ik ben even wat dingen regelen voor vandaag, zou met een halfuur terug moeten zijn.
      Love you!

      Dana stopte het in haar zak en hoopte maar dat hij niet al te grote plannen had. Nou ja, anders maakten ze er gewoon twee Valentijnsdagen van. Dat van haar kon altijd tot morgen wachten. Bovendien was ze toch wel nieuwsgierig naar wat hij zelf in gedachten had.
      Neuriënd pakte ze de tassen in. Na een halfuur was alles gereed en ging ze op de bank zitten. Ze hoopte dat Cherry er nog steeds achterstond dat zij vandaag thuisbleef, ook al had ze Dana daar de afgelopen dagen wel tien keer van proberen te overtuigen.
      Er verstreek een uur.
      En nog een.
      Het optimistische neuriën was al een tijdje geleden opgehouden. Cherry had toch geweten wat haar plannen waren? Waarom hield ze hem dan zo lang bezig? Ze probeerde de onrust uit haar lijf te bannen, maar de zenuwen hadden haar te pakken en zorgden voor een krampend gevoel in haar buik.
      Toen er een klop op de deur klonk, sprong ze op van de bank. Direct keerde het enthousiasme terug. Ze wilde Juice opeens zo graag zien dat ze bijna naar de deur rende en ze zwaaide hem open.
      Er lag een pakketje op de grond. Dana trok een mondhoek op, nam het van de grond en keek de tuin door. Nergens was iemand te vinden.
      ‘Ei,’ zei ze grinnikend, omdat ze zich kon voorstellen hoe hij in de bosjes was gesprongen om zich te verstoppen. Ze speelde het spelletje mee en nam het pakketje mee naar binnen. Met een keukenschaar knipte ze de linten door en haalde het inpakpapier eraf. Er zat een hartvormige doos in met chocolaatjes die erop waren afgebeeld.
      “Open mij” stond er met viltstift opgeschreven, en Dana voerde de opdracht uit. Ze tilde de deksel eraf en keek naar de chocolaatjes die lagen te wachten. Ze waren met een saus besprenkeld, zag ze toen ze er eentje wilde uitpakken. Het plakte aan haar vingers en Dana staarde er een tijdje naar, zich afvragend waarom Juice zoiets voor haar deur zou zetten. Het paste niet bij hem. Ze keek weer naar haar vingers, waar het donkerrode goedje aan was blijven kleven.
      In een opwelling draaide ze deksel om. In het karton stond met stift een boodschap geschreven.

Happy Valentine’s day!

Maar liefst twee mannen die je het hoofd op hol brengt, Dana. Het wordt tijd om te kiezen.

Kies je voor mij, dan zal ik je een gelukkig leven geven.
Kies je voor hem, dan wordt hij vanavond in een lijkzak bij je afgeleverd.

Aan jou de keus. Stap in de limousine als je besluit de rest van je leven met mij te delen. Behalve deze doos chocolade zal ik je minnaar dan ook het leven schenken.

Geniet van de chocolaatjes. Waarschijnlijk zal het de laatste keer zijn dat je je liefje kunt proeven.


Dana liet de doos uit haar handen vallen en staarde er vol afschuw naar. Bloed. De chocola was besmeurd met Juice’ bloed!
      ‘Oh god,’ fluisterde ze. ‘Oh god.’
      Ze klapte voorover alsof ze een stomp in haar buik kreeg en klauwde met haar vingers door haar haren. Maddox had Juice gevonden. Het was geen valstrik, ze wist het zeker. Dit paste zó bij Maddox. Het was zo onverwacht, zo ongelofelijk hard. Ze kneep haar ogen dicht en haalde diep adem.
      Niet in paniek raken, Dana. Niet in paniek raken. Je weet niet hoelang die limousine blijft wachten.
      Als ze haar lift miste, zou Juice dat met de dood bekopen.
      Het was duidelijk wat Maddox van haar wilde. Hij stelde een ruil voor. Ze gaf haar eigen vrijheid op in ruil voor die van Juice.
      En ze moest nú beslissen.
      Al was het misschien wel de makkelijkste keuze die ze ooit had gemaakt. Ze wist niet of Maddox Juice nog zou laten gaan, maar ze moest het proberen. Misschien streek hij over zijn hart als ze bij hem terugkwam en doodde hij Juice niet.
      Misschien.
      De kamer tolde om haar heen toen Dana opstond.
      Het volgende moment stond ze aan de weg en deed ze de portier van een limousine open, zonder zich iets te kunnen herinneren van de weg ernaartoe. Ze voelde zich gesloopt, haar hoofd te vol om ook maar een gedachte toe te laten.
      Juice’ bloed dat als een macabere saus over de bonbons gegoten was, was het enige wat ze voor zich zag.


Pam pam pam pam.... Oké welk POV willen jullie hierna als Dana zich gaat overgeven? Juice of Dana? Ik kan niet kiezen :')

Reacties (4)

  • Trager

    Ik ben spontaan weer misselijk, mijn god! D:

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Holy shit... heftig..

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg......... Ik ben ook misselijk...... Bizar...... Juice denk ik.
    X

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    Juice en dana
    Allebei

    SNEL VERDER?!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen