‘Weet je zeker dat je alleen wilt gaan?’ vroeg Mila.
      Alex had net haar cut aangetrokken en was nu op de bank neergezakt om haar kisten vast te snoeren. Met opgetrokken wenkbrauwen keek ze op. ‘Je haat Lyla.’
      Er verscheen een rode gloed op Mila’s gezicht. ‘Ik haat haar niet.’
      ‘Daar denkt zij anders over. Je hebt laatst een glas wijn over haar heen gegooid.’
      ‘Ik struikelde!’
      Alex grijnsde. ‘Geloof je het zelf?’ Daarna werd haar gezicht weer serieus. ‘Ik weet niet of het een goed idee is.’
      Het zou een vreemde indruk maken als haar vriendin niet meekwam naar de bruiloft van haar broeder, maar Mila was een held in drama creëren en het was beter als ze vandaag niet nóg meer negatieve aandacht trok.
      Aanvankelijk had het haar een goed idee geleken om te doen alsof ze een vriendin had, ware het niet dat Mila daar waarschijnlijk minder geschikt voor was dan wie dan ook. Ze voelde zich vreselijk ongemakkelijk tussen alle pornosterren en croweaters die het clubhuis deden uitpuilen en haar nerveusheid had al tot een paar ongemakkelijke aanvaringen geleid.
      Hoewel haar beste vriendin dus niet echt bijdroeg aan een goede reputatie en niet bepaald old-lady materiaal was, was het beter dan single zijn en mooie vrouwen van je af te moeten slaan.
      ‘Ik dacht ook van niet,’ gaf Mila toe. ‘Maar nu ik je zo hoor over die vent, klinkt het alsof je wat back-up nodig hebt daar. Hoe heet hij eigenlijk?’
      Alex stond op, keek even of ze nog gemiste oproepen had en stopte haar telefoon weer weg. Ze had nog maar tien minuten en ze wilde de anderen niet laten wachten. ‘Ik red me wel.’
      Ze nam zich voor om haar vriendin maar niet meer dingen over Juice te vertellen. Hoe vaker ze erover zou praten, hoe meer kans haar gevoelens kregen om te wortelen.
      ‘Jij bent ziek, oké? Dus ga geen happy face foto’s op je Instagram posten.’
      ‘Ja baas. Veel plezier vanavond.’

Terwijl ze onderweg waren naar het Native American Reservation waar de bruiloft gehouden zou worden, realiseerde Alex zich dat ze een kind was geweest toen ze voor het laatst een trouwerij had meegemaakt. Het leek een beetje uit de tijd, en ergens was ze verbaasd dat een pornoster en een biker er wel voor kozen. Niettemin gunde Alex het hen van harte. Ze wist wat Opies vorige vrouw was overkomen en ondanks de vete tussen Lyla en Mila, mocht Alex het meisje graag en had ze maar openlijk aan haar toegegeven dat Mila jaloers was op haar looks en zich niet echt raad wist met haar beroep. Lyla was gelukkig niet het type dat lang boos bleef, en soms wenste Alex dat ze eerlijk tegen haar kon zijn en haar kon vertellen wie ze was. Ze wist zeker dat Lyla er geen oordeel over zou vellen, maar ze betwijfelde of ze het voor zich zou houden. Zeker nu ze met Opie in het huwelijksbootje stapte.
      Toen ze bij het terrein aankwamen parkeerde Alex haar motor bij de anderen. Ze baalde ervan dat de rit tot een einde was gekomen, het was een mooie manier geweest om niet met iemand te hoeven praten. Nu er ruim een uur voorbij was gegaan schaamde ze zich zelfs nog meer voor haar gedrag en er ging al bijna een verontschuldiging over haar lippen toen ze Miles’ opgezwollen lippen zag.
      Bijna. Ze slikte hem toch in, wetend dat het niet echt gemeend was en dat Miles dat net zo goed wist als zij. Achter de anderen aan liep ze naar de rijen stoelen. Haar handen werden klam toen ze merkte dat Juice voor haar liep, en ze vroeg zich af of ze onbewust zijn aanwezigheid had opgezocht. Op dit moment wilde ze echter allesbehalve dat. Afstand houden was beter. Maar er werd haar niet veel keuze gelaten, iedereen nam naast elkaar plaats en als ze te veel haar pas inhield dan zat ze straks naast Miles.
      Dat was nog erger.
      Uiteindelijk belandde ze op een stoel tussen Juice en Tig. Ze keek om zich heen, naar de anderen gasten. Er waren talloze Sons en Cara-Cara meiden, maar ze herkende ook Mayans en mannen van Russische afkomst. Ze wist dat er aan het einde van de avond een afrekening zou plaatsvinden omdat iemand Jax in de gevangenis had neergestoken. Ze was blij dat prospects daar nog van geweerd werden. In het leger had ze mannen en vrouwen om het leven gebracht, maar ze wist nog niet helemaal welke uitwerking het op haar zou hebben als ze deel zou worden van bendegeweld. Al kwam er waarschijnlijk een dag dat ze geen keuze zou hebben. Dan moest ze haar loyaliteit aan deze club laten zien. En zolang deze club symbool stond voor haar broer, lukte dat.
      Alex richtte haar blik naar voren toen de ceremonie begon. Het was moeilijk om zich daarop te concentreren. Juice’ aftershave prikkelde haar neus en man, wat rook hij lekker. Ze moest zich inhouden om niet diep in te snuiven. Hun knieën en ellebogen waren slechts een centimeter van elkaar verwijderd, en het was alsof haar hele arm brandde. Het was bizar, zeker omdat het aan de andere kant van haar lichaam niet het geval was. Daar zat Tig, en hij had absoluut niet zo’n uitwerking op haar.
      Ze probeerde zich ervoor af te sluiten, te doen alsof er gewoon een man naast haar zat. Het was een ware strijd om haar ogen niet naar zijn gezicht te laten dwalen. In plaats daarvan focuste ze zich op de jurk die Lila droeg en nam ze ieder detail in zich op. De twee glimlachen die elkaar toe schitterden deden een rilling langs haar rug glijden.
      Plotseling voelde ze een brok in haar keel. Haar broertje zou nooit voor een altaar staan. Hij zou zich nooit met de liefde van zijn leven verbinden. Ze beet op haar onderlip terwijl ze zichzelf daar inbeeldde. Zou ze zich gelukkig kunnen voelen op zo’n dag? De mensen van wie ze hield waren er niet meer. Haar ouders. Haar broertje.
      Ze haalde diep adem en probeerde haar neerslachtigheid van zich af te laten glijden. De tranen prikten in haar ogen en ze beet hard op haar lip. Niet huilen, Alex. Je kunt nu echt niet huilen.
      Ze staarde naar een punt achter het koppel en concentreerde zich op haar ademhaling. Dat ging beter.
      Totdat ze elkaar de trouwgeloften voorlazen. Toen ze die mooie woorden hoorde, de liefde ervan haar overtuigde, boog ze haar hoofd. De eerste traan rolde over haar wang. Zo subtiel mogelijk veegde ze haar wang af aan haar schouder. Heel zachtjes snifte ze, wensend dat ze ergens anders was, dat ze iemand anders was.
      Als ze hier als Alex had gezeten, had Tig of Juice vast een arm om haar heen geslagen. Maar Shane was een man, hij hoorde niet zo sentimenteel te worden van een bruiloft. Dat ze een rauwe pijn voelde, ontging natuurlijk iedereen. Man, wat wenste ze dat Mila naast haar had gezeten. Die wist precies waarom ze huilde, waarom ze alleen nog maar Kips gezicht voor zich kon zien. Bij het altaar. In zijn eentje. Zonder geliefde, zonder vrienden.
      Want hij was dood. Van iedereen van wie hij had gehouden gescheiden, voor altijd.
      Rondom haar steeg een gejoel op van haar broeders, die lachend een zinnetje brulden dat niet tot haar doordrong. Met een ruw gebaar veegde ze langs haar wangen. Opkijken durfde ze niet.
      Ze wist honderd procent zeker dat beide mannen naast haar hadden gemerkt dat ze huilde, en anderen misschien ook wel.

Reacties (3)

  • Trager

    Meh, dit is zo zielig D:

    1 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Das inderdaad wel zielig.

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oké, dat is echt heel zielig.

    Ik hoop maar dat niemand zal vragen waarom ze huilde.:S

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen