Na wekenlang onderweg te zijn geweest, kwamen Alexander en Hephaistion eindelijk aan in Camelot. Het was een oud Romeins fort, dat was aangepast naar de wensen van zijn nieuwe bewoners. Alexander en Hephaistion konden het fort al van de verte zien, omdat het bovenop een heuvel gebouwd was. In zijn leven had Alexander al een hoop forten gezien, maar deze was vrij klein en goed verstevigd. Een prima locatie voor een koning in deze tijd van verval. Het dorp aan de voet van het fort bruiste van leven, maar er hing een gespannen sfeer. Dorpelingen die druk bezig waren, stopten plots met hun bezigheden en keken de twee mannen na.
‘Het is duidelijk dat bezoekers hier niet gewoon zijn,’ mompelde Alexander en Hephaistion beaamde dit.
‘Ze zijn bang. Ik zag blikken van angst op ons gericht. Blijkbaar betekenen bezoekers hier meestal iets slechts. Ik vraag me toch wel heel erg af wat hier nu precies aan de hand is.’
‘Ik hoop dat we zo meer te horen zullen krijgen. En hopelijk is Scathach hier ook ergens aanwezig. Zij kans ons de situatie het beste uitleggen.’
Aan de poorten van het fort werden ze tegengehouden. De twee wachters keken hen wantrouwend aan.
‘Wij zijn hier uitgenodigd door de vrouwe Scathach,’ vertelde Alexander. Hij zag een blik van herkenning in de ogen van de man bij het noemen van haar naam, maar ze werden niet gelijk doorgelaten.
‘En jullie namen?’ vroeg hij.
‘Alexander en Hephaistion.’
‘Stap af en volg mij alsjeblieft,’ zei de wachter en ze deden wat hij vroeg. ‘Er wordt voor uw paarden gezorgd. Vrouwe Scathach is in haar vertrekken en daar zal ik u nu heen brengen.’ Het binnenplein was groot en open en langs de muren waren gebouwen opgericht uit hout en steen, die in verbinding waren gebracht met elkaar. Na een fluitje van de wachter kwamen twee staljongens aangerend, die de paarden aannamen. Alexander hoopte dat ze goed in hun beroep waren, want de zwarte hengst die hij bereed was hem dierbaar. Hij was gaan fokken met het paard dat hij van Aris had gekregen en dit paard was er een nakomeling van. De bloedlijn van Bucephalus bleef voortbestaan onder zijn hoede en dat maakte hem gelukkig.
De gangen waar ze doorheen geleid werden waren smal en ze kregen niet allemaal evenveel licht, maar Alexander vond het een ingenieus systeem. Het was alsof iemand een poging had gedaan tot het nabouwen van de oude paleizen, maar dan van de materialen die daar voorhanden waren.
Na een heel aantal gangen door te zijn gelopen, kwamen ze bij een deur uit, waar de man vervolgens op klopte. Scathach, gekleed in een tuniek, opende de deur. Haar ogen glommen van vreugde toen ze Alexander en Hephaistion zag staan en ze vloog hen om de hals. Eerst Hephaistion, toen Alexander.
‘Wat goed om jullie te zien!’ riep ze vrolijk uit. Alexander deelde haar vreugde en greep haar arm vast, waarna ze ook de zijne vastgreep.
‘Het is een lange tijd geleden,’ zei Hephaistion en een grote glimlach was ook op zijn gezicht te zien.
‘Kom binnen! Dan zal ik jullie alles uit leggen over de reden waarom ik jullie gevraagd heb te komen.’ Terwijl ze dit vertelde, werd haar toon grimmiger.
‘De situatie is er dus niet beter op geworden?’ vroeg Alexander, terwijl ze gingen zitten op de stoelen die Scathach hen aanwees. Zelf ging ze in kleermakerszit op haar bed zitten.
‘Het is redelijk gelijk gebleven, maar het blijft zorgelijk. Ik neem aan dat jullie de sfeer in het dorp ook een beetje hebben meegekregen?’ Alexander knikte van ja.
‘Vertel vooral verder over wat er nu precies aan de hand is.’
‘Het land wordt geteisterd door oorlog. Arthur is de koning hier, maar niet iedereen is het eens geweest met zijn troonsbestijging. Zijn zoon Mordred had een tijd met hem samengewerkt, maar toen Arthur voor een periode weg was, heeft hij de boel overgenomen en zijn vrouw geschaakt. Arthur heeft zijn kasteel weer terug kunnen krijgen met de hulp van mij, Gilgamesj en de ridders die hem trouw zijn gebleven, maar Mordred heeft zijn vrouw Guinevere nog steeds in handen.’
‘Wacht, is Gilgamesj hier ook?’ vroeg Alexander en Scathach knikte.
‘Hij heeft hem zien opgroeien en betekent enorm veel voor hem. Zijn vader Uther is al een tijd dood en nu vervult Gilgamesj die rol als het ware. Al heb ik het idee dat Gilgamesj meer om Arthur geeft, dan Arthur om hem. En dat is wat mij kwaad maakt. Hij begon als een goede jongeman met edele idealen en een goed hart. Maar hij is verbitterd geraakt over de jaren. Zijn goedheid is omgeslagen in wreedheid en de ontvoering van Guinevere is de laatste druppel geweest. Hij regeert nu met ijzeren hand over Britannië en het land lijdt eronder. Daarnaast ben ik bang dat hij door Excalibur uit de steen te trekken en vervolgens ook nog zijn tweeling Clarent te verkrijgen, nog een vijand heeft gemaakt. De Archon Cernunnos wilt de zwaarden terug.’
‘Cernunnos!?’ Alexander en Hephaisiton waren allebei geschokt door wat Scathach zei en ze keken elkaar met grote ogen aan. Archonen waren wezens die miljoenen jaren oud waren, veel ouder dan de alouden en krachtig op hun eigen manier.
‘Hij is al een lange tijd niet meer op de aarde gezien. Waarom wilt hij nu opeens deze twee zwaarden van macht terug?’
‘Niemand weet het.’ Scathach zuchtte diep. ‘Maar als het uitloopt op een gevecht tussen Arthur en Mordred, zal hij er bij zijn met zijn wilde jacht. Het ziet er dus niet goed uit voor Arthur, al maak ik me nog de meeste zorgen over wat er met het volk zal gebeuren als hij valt. Mordred mag hun koning niet worden, want ik vermoed dat dat alles alleen maar erger zal maken.
Dus, waar ik jullie hulp voor nodig heb: probeer hem zoveel als het kan tot rede te brengen en bescherm hem. Ik zal een goed woordje voor jullie doen en dan kunnen jullie je voegen tot de ridders van de ronde tafel.’ Alexander keek haar verbaasd aan.
‘Ridder zeg je? Dat klinkt veel te belangrijk.’
‘Oh, het klinkt inderdaad belangrijker dan dat het is. Het zijn eigenlijk zijn beste krijgslieden met wie hij de tactieken en dergelijke bespreekt. Jullie zullen daar prima tussen passen.’ ‘Nou, we zullen zien, al weet ik niet in hoeverre we heb kunnen beïnvloeden. We zijn slechts nieuwkomers.’ Alexander was nog een beetje sceptisch over haar idee, maar hij wilde het wel aanzien. Het was in ieder geval vernieuwing en er zou zeer waarschijnlijk ook nog wel wat actie komen.

Reacties (1)

  • SonOfGondor

    oooh ridders, dat is zo cool!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen