Dankjulliewel dat jullie nog steeds mijn verhaal lezen! c: Ik ben er erg blij mee.

NaNo ging best goed, maar door health issues loop ik weer achter. *sigh* Ik hoop dat ik het nog haal, haha!

Anyway hier is een nieuw deeltje. Enjoy!

*Merel POV*

De volgende ochtend werd ik goed uitgerust wakker. Ik had de hele nacht als een roosje geslapen.
Nou ja… de hele nacht…
Oké, oké. Het had even geduurd voordat ik ook daadwerkelijk had geslapen…
Maar Itachi had door gekregen dat ik naar hem aan het staren was… en hij was zoooo hot! Ik mocht zelfs op hem slapen van hem.
In het begin had ik dat niet gedaan, want dat voelde zo stom… om echt op iemand te gaan liggen. Alhoewel ik dat natúúrlijk wel wilde.
Op een gegeven moment draaide hij zich meer naar me toe, waardoor ik zijn adem in mijn gezicht voelde. Hij was zo dichtbij… zo dichtbij dat ik mezelf niet kon bedwingen. Voor dat ik het wist had ik hem op zijn bek gepakt.
Ik wist bijna zeker dat Michelle en Kisame ondertussen al inslaap waren gevallen. Ik hoopte dat ze in slaap waren gevallen althans.
Een klein moment leek het alsof Itachi schrok van mijn actie, maar al snel zoende hij me terug. Het was geweldig!
Nee, echt. Ge-wel-dig! Hij smaakte zo goed! En het duurde helemaal niet lang voordat het een hele makeout session werd. Ergens wel spannend zo naast twee slapende mensen.
Itachi had op een gegeven moment mijn kont vast gegrepen en ik werd er wel zo ongelooflijk geil van… hij had echt geen idee.
Ik had bijna overwogen om zijn kleren uit te trekken en hem gewoon te nemen. Right there.
Maar… misschien kon ik dat Michelle nog nét niet aandoen. Dus… dus… bleef het maar bij een makeout. Waarna ik uiteindelijk toch op Itachi inslaap was gevallen. Best night ever since our return!
“Morning,” gaapte Michelle, die uiteindelijk ook de tent uit kwam.
“Hey!” zei ik opgewekt. “Goed geslapen?”
Ze staarde me even aan alsof ze iets wilde gaan zeggen, maar zich toch bedacht. “Kon beter.”
“Oh. Jammer,” zei ik, terwijl ik Itachi weer verder hielp met de spullen buiten opruimen. We gingen zo verder. Volgens Itachi zouden we het einde van de middag de basis moeten bereiken! Eindelijk!
“Mhm,” zei Michelle, die zich uitstrekte. “Je hebt vast lekker geslapen.”
Ik voelde mijn wangen kleuren. Bedoelde ze daar iets mee?
“Ja, heerlijk eigenlijk. Heb je het overleefd zo naast Kisame?” vroeg ik, terwijl ik deed alsof mijn neus bloedde.
“Het was niet het einde van de wereld.”
“Mooi.”
“Mhm.”
Er was zekerweten iets aan de hand. Het kon niet anders! Ze had ons toch niet gezien? Nee… ze lag met haar rug naar ons toe… en… en ze sliep!
“Zijn we klaar?” vroeg Kisame, die nu ook de tent uit kwam. Even gleden zijn ogen over mijn lichaam heen. Ewwwww, brrr. Ga weg fishy. Ga een zalm neuken of zo.
“Bijna,” zei Itachi. “Alleen de tent nog.”
“Nou. Dat laat ik jou doen,” zei Kisame, die zijn tas opraapte. “Je kon hem immers ook zo goed opzetten.”
Zo gezegd zo gedaan.
En eindelijk… eindelijk vervolgde we onze reis… op naar de basis!



*Michelle POV*

“We zijn er bijna,” zei Kisame. “Kijk, daar…”
Ik keek door de bomen en zag in de verte inderdaad al iets wat me vaag bekend voor kwam.
“Ik zal Pein alvast op de hoogte brengen,” zei Itachi die meteen weg sprong.
Merel en ik knikte en Kisame liep rustig met ons verder
Een paar stappen later zag ik twee figuren buiten staan. Wie waren—
“Deidara!” riep ik, terwijl ik met tranen in mijn ogen naar hem toe rende. Ik had niet verwacht hem ooit nog te zien. Voor Deidara had kunnen beseffen wat er was gebeurd was ik hem al om de hals gevlogen. Ik drukte hem stevig tegen hem aan in een knuffel alsof ik hem nooit meer los zou willen laten.
“Wow,” zei Deidara verbaasd, waarna hij grinnikte. “Wat ben je toch schattig, un.”
“Ik heb je gemist…” fluisterde ik.
Deidara glimlachte en hield me beter vast. “Je had een erg vervelende timing om te verdwijnen, yeah.”
Ik bloosde een beetje, “het spijt me… ik kon er niets aan doen.”
“Wat is er gebeurd, yeah? Waar komen jullie nu vandaan?”
“We zullen het zo uitleggen,” bromde Kisame. “Ga nou maar naar binnen je houd de hele boel op.”
Deidara rolde met zijn ogen, maar bleef mooi staan. Het was niet eens alsof we écht in de weg stonden anyway.
“Ligt het aan mij of is er wat anders aan je, un?”
Ik glimlachte, “hmmm… sommige beweren dat we er ouder uitzien. Misschien is dat het.”
“Heeeh,” zei Deidara geamuseerd, terwijl hij mijn lichaam opeens bekeek.
“Ja, sorry voor het storen van deze emotionele hereniging maar…,” begon Merel, die me opeens mee trok. “We worden binnen verwacht.”
Ik gromde bij die opmerking. Moest dat nou? Ik had hem zó lang niet gezien. “Ja, ja…”
Deidara liep met ons mee naar binnen. “Zijn jullie ongedeerd?”
“Min of meer,” zei ik.
Evenlater kwamen we aan in een grote ruimte. Het was eigenlijk een plek waar we nooit kwamen. Ik had me al wel eens afgevraagd wat zich achter deze deuren bevond. Het was een open ruimte, met enorm veel steen. Het zag er saai en koud uit. Pein zat aan een soort tafel in het midde met Konan aan zijn zijde.
In het midde van de kamer waren een soort rotsen die je als stoelen zou kunnen gebruiken. Itachi zat op een ervan en klopte naast zich om te gebaren dat we ook moesten komen zitten. Het leek wel alsof we terecht moesten staan — alhoewel, misschien moesten we dat ook wel.
Merel en ik namen plaats en Kisame en Deidara volgde ons.
“Wat doe jij hier?” vroeg Pein aan Deidara.
“Ik dacht…dat het wel kon. Been long since I’ve seen them, yeah?”
Pein zuchtte. “Whatever.”
Vervolgens richtte hij zich op ons. “Itachi heeft me net al het een en ander uitgelegd, maar waarom vertellen jullie niet in jullie eigen woorden wat er is gebeurd?”
Ik voelde Kisame’s ogen door me heen branden. In mijn achterhoofd speelde het moment in de Inn zich af. Wat ik ook doe… ik mocht die dingen niet tegen Pein zeggen. Ik was het niet vergeten.
Merel keek even naar mij en ik besloot het woord te nemen. In mijn eigen woorde vertelde ik hem hoe we op deze wereld waren gekomen de eerste keer en hoe we ook opeens weer wakker werden in onze eigen wereld. Hoe we vijf jaar daar zijn geweest en hoe we terug kwamen, om te horen dat het hier maar een jaar was geweest. Hoe Kisame me had gered en hoe we vanaf dat punt op weg zijn geweest terug naar de basis.
Merel bleef stil toen ik niets zei over de mensen van Konoha. Misschien had ze door dat we het er niet bij moesten zeggen. Al wist ik nog niet helemaal waarom niet.
Pein luisterde naar ons verhaal en knikte vervolgens, “dat komt aardig overeen met wat Itachi me vertelde.” Vervolgens keek hij naar Merel, “nog iets aan toe te voegen?”
Merel schudde haar hoofd.
“Dus ik kan er zeker van zijn dat jullie geen spionnen zijn?” vroeg Pein die ons scherp aankeek.
“Natuurlijk!” riep Merel meteen. “Ik beloof het.”
Pein trok zijn wenkbrouw op. “Dus, jullie hebben met niemand anders contact gehad tot jullie weer in aanraking kwamen met Kisame?”
Fiew, hoe hij dit had verwoord maakte het makkelijk. Nu hoefde ik niet te liegen. “Ja. Echt.”
Deidara stond op, “je gelooft ze toch wel?”
Pein stond nu ook op, “voor nu. Jullie mogen blijven.”
Merel en ik zuchtte opgelucht en wachtte tot Pein en Konan de kamer hadden verlaten.
“Wow, wat een heftig verhaal, yeah,” zei Deidara. “Ik had geen idee.”
Ik haalde mijn schouders op, “het waren moeilijke jaren.”
Deidara grinnikte en trok me dicht bij, “heb je me gemist, un?”
Ik glimlachte en knuffelde hem weer, “zeker.”
Kisame zuchtte geërgerd en liep de kamer uit.
Merel grinnikte, “ik had moeten weten dat dat het eerste was wat je ging doen als je terug was.”
Ik haalde mijn schouders op, “oh well.”
“Wat zou er eigenlijk gebeurd zijn als hij ons niet had geloofd?” vroeg Merel.
Itachi schudde zijn hoofd, “dan zouden we jullie afgemaakt hebben.”
Ik slikte, “e-echt?”
Deidara keek wat treuriger en knikte. “Helaas wel. Veraders worden niet getolereerd.”
Even was ik stil. Dát is waarom Kisame zo boos was. Dát is waarom hij zo tegen me deed toen. Hij was bang dat het uit zou komen en dat Pein ons niet zou geloven… en dat we vermoord zouden worden erdoor. Wow… ik had geen idee.

Reacties (1)

  • INFIRESMAN

    HA neeee pein er is verder niiikks gebeurd aww poor deidara en kisame.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen