*Merel POV*

Verveeld zat ik bij Muerte te wachten tot Michelle eindelijk terug zou keren. Waar was ze toch in godsnaam? Na dat gesprek met Pein was ze er opeens met Deidara vandoor gegaan.
Ik wist dat ze de hots voor die jongen had, en dat ze hem graag weer had willen zien, maar moest dat dan meteen de eerste seconde dat ze hem zag?
Opeens kroop er een disturbing thought in mijn hoofd. Ew, ze zou hem toch niet aan het doen zijn? Nu meteen al?
“Waar is die vriendin van je?” vroeg Muerte die met haar vingers op de rand van haar bed tikte. Fijn. Ook dat nog. Werd ik hier alleen gelaten met een chagrijnige vrouw die zo mijn kop eraf kon rukken als ze dat wou.
Als Michelle nu niet snel kwam…
“Hi,” zei Michelle, die opeens binnen kwam lopen.
“Eindelijk! Wat duurde dat lang zeg. Wat was je in godsnaam— … wat heb jij nou op je lip?”
Michelle rolde met haar ogen. Ik lachte. Ze had nog steeds die snor een beetje.
“Ja, ja. Ik heb een snor. Het zit erop met permanente marker… ik krijg het er niet af.”
Muerte haalde haar wenkbrouw op, “en waarom precies heb je een snor met permanente marker op je gezicht staan?”
“Lang verhaal,” zeiden Michelle en ik in koor.
“Nou, vertel. Ik kan wel wat entertainment gebruiken,” zei Muerte die er opeens een stuk vrolijker uitzag.
Ik en Michelle keken elkaar aan… we wisten beide dat we dat niet konden vertellen. Als we aan iemand uitlegde dat we andere mensen waren tegengekomen…
“Um…,” zei Michelle nadenkend. Ze zag er wat zenuwachtig uit.
“Ja?” vroeg Muerte.
“Beloof je dat je het aan niemand door vertelt?” vroeg ze.
Ik keek haar geschrokken aan. Nee! Ze ging toch niet…?
“Yeah, yeah. Sure. Vertel nou maar,” zei Muerte ietwat ongeduldig.
“Het was om Kisame af te schrikken,” fluisterde ze vervolgens.
“Wat?” vroeg Muerte verbaasd.
‘Wat?’ Dacht ik ook in mijn hoofd.
“Kisame zit voorturend achter me aan! Volgens Merel had hij me zelfs gezoend terwijl ik buiten bewust zijn was!”
“Hij heeft wát gedaan?” vroeg Muerte nu bijna boos.
“Nou, technisch gezien was het mond op mond beademing om haar te redden van de verdrinkings dood… maar zo kun je het ook zien,” bracht ik in, terwijl ik Michelle geamuseerd aanstaarde. Ik vroeg me af wat ze hiervan ging maken.
“Ja, nou… zijn lippen hebben nog steeds die van mij geraakt! Ik weet zeker dat die sushirol helemaal in de zevende hemel was,” zei Michelle verontwaardigd.
“Ew, medelijden,” zei Muerte. “Ja, dat zal die viezerd zeker wel zijn geweest.”
“Precies! En hij bekeek me elke keer enzo… en toen kwam ik op het stomme idee om een snor op mijn gezicht te tekenen. Ik dacht… misschien dat die dat een turnoff zou hebben gevonden.”
“Hmmm. That makes sense,” zei Muerte bedenkelijk. “Maar het heeft vast niet gewerkt.”
“Nee,” zei Michelle toen. “Daarom was het ook een stom idee. Wil je me alsjeblieft helpen het eraf te halen?”
“Vooruit dan,” zei Muerte. “Alhoewel het me ook wel grappig lijkt om je zo rond te zien lopen.”
“Wat vond Deidara er eigenlijk van?” vroeg ik vol interesse.
“He didn’t seem to mind,” zei Michelle met een grijns. “Het duurde helemaal niet lang voordat hij alweer in the mood raakte!”
“Wat?” vroeg Muerte ietwat gealameerd. “Wat bedoel je?”
Ik keek haar ook verbaasd aan. Wilde ze nou zeggen dat Deidara turned on was door haar snor?
Snel vertelde Michelle het verhaal… van haar BH en alle gebruikte tissues, en hoe ze naar het bed hadden zitten staren. Ik was er gewoon van geschrokken. Had Deidara zich nou serieus de hele tijd lopen af trekken op haar BH? Wat een loser.
“You’ve got to be kidding me!” riep Muerte ook uit na haar verhaal. “Je gaat toch zeker niet echt met die vieze pervert naar bed!? Iemand zou zijn lul er af moeten hakken. Chop chop.”
Ik schoot in de lach. Ik kon het niet helpen! Ze deed er ook zulke leuke hak bewegingen bij.
“Nee!” riep Michelle. “Dat heb ik nog nodig, oké.”
“Nou mooi niet!” riep Muerte.
“Waarom niet? Ik vind hem leuk en hij mij blijkbaar ook.”
Muerte keek haar vol ongeloof aan. “Ben je dan écht zo naïef?
Ik was het met Muerte eens. Dat hij met der in bed wilde duiken wilde nou niet meteen betekenen dat hij haar leuk vond.
“Als je echt met hem wilt gaan flikflooien vertik ik het om die snor eraf te schrobben.”
“Wat! Waarom?” vroeg Michelle verontwaardigd.
“Geloof me. Ik bescherm je,” zei Muerte.
Michelle kneep haar ogen samen tot spleetjes.
“Is het echt zo erg? Misschien moet je haar der eigen fouten laten maken. Besides, hij is best wel hot,” zei ik om Michelle te helpen.
“Hot? I can’t believe you just used that word,” zei Muerte, die der handen in de lucht gooide. “Nee. Ik vertik het.”
Michelle ging op bed zitten, maar zei niets.
Muerte deelde nieuwe kleding uit. “Hier, neem maar een douche bij mij en trek daarna dit aan.”
“Waar ga je heen?” vroeg Michelle.
“Nergens. Ik blijf hier wachten.”
“Ik ga wel eerst,” zei Michelle vlug, terwijl ze de doucheruimte in stapte.
“Ze gaat het zelf proberen hè?” vroeg Muerte.
“Yep.”
Muerte schudde haar hoofd. “Waarom zou ze bij zo’n viespeuk willen zijn als Deidara? Het feit dat hij die tissues zo laat liggen bewijst alleen maar dat hij niet deugd!”
Ik haalde mijn schouders op. “Het is Michelle. Die kijkt daar dwars doorheen omdat ze hem zo sexy vind. Het is ook niet alsof ze nog een virgin is anyway.”
“Keur jij dit goed?”
“Ik bemoei me er niet mee,” zei ik.
Muerte schudde haar hoofd. “En jij? Zit jij ook nog achter viespeuken aan?”
Ik kuchte. “Zo zou ik hem niet willen noemen.”
“Wie is het?” vroeg ze.
Ik haalde mijn schouders op. Ik was mooi niet van plan dat aan haar te vertellen.
“Fine. Whatever,” zei ze na een tijdje, terwijl ze door ging met haar eigen kleding opvouwen en terug in de kast te leggen.
Hoe dan ook… ik wist zeker dat Itachi niet zo was als Deidara. Hij deugde tenminste. Ik wist het zeker. Misschien… heel misschien… zou ik hem ooit zelfs echt leuk kunnen vinden.
Misschien.

Reacties (2)

  • Luckey

    hahaha
    ik ben benieuwed hoe verder

    1 jaar geleden
  • INFIRESMAN

    Crack

    Dit is pure golden crack

    Genius

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen