Vlak na de geloften was de plechtigheid ten einde. Nog steeds haalde Alex beverig adem. Ze had zichzelf nog lang niet onder controle, de tranen konden ieder moment weer over haar wangen druipen. Gelukkig kon ze straks direct doorlopen naar de toiletten, zodat ze zichzelf kon herpakken. Net als de anderen stond ze op toen het feest begon en Lyla en Opie de felicitaties in ontvangst zouden nemen. Ze wachtte totdat degenen links van haar de rij verlieten en staarde hardnekkig naar de grond, hopend dat er nog iets van haar imago te redden viel.
      Net toen Tig wegliep en ze ook haar plaats wilde verlaten, voelde ze heel kort een hand op haar schouder, die een kneepje gaf. Verbluft keek ze om. Juice keek haar onderzoekend aan. Hij leek inmiddels wel ontdekt te hebben dat het geen vreugdetranen waren die ze vergoot.
      ‘Gaat het?’ vroeg hij zacht.
      Juist het zien van zijn vriendelijke en bezorgde blik deed haar weer volschieten. Ze knikte haastig, mompelde een bedankje en liep gauw weg. In een rechte lijn liep ze naar de toiletten toe. Bijna stapte ze de damestoiletten in, nog net op tijd hielp ze zichzelf aan haar huidige identiteit denken. Ze sloot zich op in een van de toiletten en zakte op de pot neer. Met gesloten ogen haalde ze een paar maal diep adem. Ze wreef langs haar wangen en haar ogen.
      Ik mis je zo, Kip. Ze boog voorover en begon weer te snikken. Ze had zich grootgehouden voor zo’n lange tijd, maar opeens kwam alles eruit en verlangde ze naar zijn omhelzing, naar het zien van zijn typische grijns. Ze kneep haar lippen op elkaar en negeerde de benauwdheid. Ze moest tot zichzelf zien te komen, maar hoe? Ze voelde zich zo verloren, het geheim dat ze meedroeg voelde plotseling loodzwaar. Kon ze een van de jongens maar in vertrouwen nemen. Maar nee, dat was onmogelijk. Misschien dat ze bij sommigen op wat begrip kon rekenen, maar ze zou direct prospect-af zijn en ze zou nooit ondervinden waarom dit leven hem zo gelukkig had gemaakt. Dat ging ze niet opgeven. Als ze Miles getreiter kon doorstaan, kon ze deze trouwerij ook wel aan.

Alex had nog een goede tien minuten nodig voordat ze wat tot rust was gekomen en het niet langer te zien was dat ze had gehuild. De andere Sons stonden bij elkaar, lachend en luid pratend. Haar maag leek samen te krimpen terwijl ze naar hen toe liep. Hopelijk hadden ze het niet over haar. Het was duidelijk dat ze op haar hadden zitten wachten.
      ‘Nou, dat moet een flinke boodschap geweest zijn,’ grinnikten ze.
      Alex glimlachte maar een beetje scheef en mompelde dat haar pizza niet zo goed was gevallen. Gelukkig was er niemand die wat over haar tranen zei. Misschien was Juice de enige die het had opgemerkt. Ze wierp een steelse blik op hem, maar hij was in gesprek met Chibs en Clay.
      Ze feliciteerden het bruidspaar en zochten daarna een lege tafel met stoelen eromheen. Alex kwam naast Chucky terecht, die meteen begon te vertellen over hoe graag hij ook zou willen trouwen en hoe de bruiloft er dan uit kwam te zien. Ze glimlachte vertederd. Ze vond de man aangenaam gezelschap, wellicht doordat ze doodnormaal leek naast hem. Er hingen nooit vervelende stiltes en hij was er nooit op uit om iemand de grond in te boren.
      ‘Waar is je meisje?’ vroeg Gemma toen Chucky een tweede rondje bier ging halen. Een deel van de mannen zou al snel weggaan om een opdracht uit te voeren en het was alsof ze voor die tijd goed gebruik van de gratis drank wilden maken.
      ‘Ze voelde zich niet goed,’ antwoordde Alex.
      Gemma hield haar blik even vast, haar hoofd een beetje schuin en haar lippen getuit. ‘Toch niets ernstigs?’ vroeg ze.
      Alex voelde zich vaak een beetje ongemakkelijk bij haar. Het was alsof ze door iedere leugen heen zag, maar niettemin deed ze altijd vriendelijk tegen haar. Alex benijdde Jax wel een beetje. Zelf had ze ook graag een moeder als Gemma gehad; iemand die alles overhad voor haar familie, soms tot het obsessieve af. Alex kon dat alleen maar waarderen. Haar eigen moeder had hen immers in de steek gelaten.
      ‘Nee, waarschijnlijk buikgriep ofzo,’ antwoordde ze. ‘Maar ze was bang dat ze moest overgeven op de bruiloft.’
      ‘Kan ze al een beetje wennen aan het idee dat je een prospect bent?’ vroeg Gemma.
      Alex had er nooit met de vrouw over gesproken, maar het verbaasde haar niet dat het haar was opgevallen dat Mila niet echt haar plaats had gevonden in de club.
      ‘Een beetje. Het komt wel,’ antwoordde ze, zo overtuigend mogelijk.
      Gemma glimlachte. ‘Goed zo.’

. . .


Gemma nipte van haar glas wijn terwijl ze vanuit haar ooghoeken naar de nieuwe prospect keek. Shane draaide aan de ring om zijn duim en kwam daardoor een beetje nerveus over. Hoewel ze dat wel gewend was, prospects leken nooit goed te weten hoe ze met haar moesten omgaan, had ze het gevoel dat het bij hem weinig met haar te maken had. Gek genoeg leek haar aanwezigheid hem soms juist een beetje gerust te stellen. Het deed haar goed. De jongen had iets fragiels, en misschien was dat wel de reden dat hij haar zo aan haar overleden zoon deed denken. Soms vroeg ze zich af of Thomas zo was geweest, als hij zijn hartkwaal overleefd had.
      Shane’s onzekerheid had Kozik er niet van weerhouden om hem als prospect voor te dragen. Hij was anders dan de andere jongens, en Gemma dacht dat hij daarom juist een goede aanwinst voor de club zou zijn. Ze hadden iemand nodig die rustig was, die dingen overdacht, maar die ook aangaf wanneer de maat vol was. Soms wenste ze dat ze zulke jongens vaker een kans gaven. Er zaten al genoeg haantjes tussen, en sommigen van hen leken weleens te vergeten dat ze slechts een prospect waren en geenszins in het middelpunt van de belangstelling hoorden te staan. Haar blik dwaalde even af naar Miles. Hij zat een paar meter bij haar vandaan en hoewel hij normaal gesproken het hoogste woord had, staarde hij nu met een verzengende blik naar Shane. Dat hij een gezwollen lip had, was haar niet ontgaan. Een klein glimlachje speelde om haar lippen terwijl ze zich naar Shane toe boog.
      ‘Dat eh… ongelukje met Miles’ gezicht, is dat jouw werk?’
      Shane sloeg eerst zijn blik neer, maar keek daarna toch vluchtig op. ‘Hij praatte beledigend over mijn vriendin.’
      Gemma grijnsde en gaf hem een knipoog. ‘Dan had hij het verdiend.’ Ze klopte even op zijn knie. ‘Ik denk dat je een goede aanwinst voor de club bent, Shane. Laat je door die knul niets anders op de mouw spelden.’
      Ze stond op en stak haar hand uit. ‘Aangezien mijn man druk in gesprek is, kun jij als jongste telg mij vast mijn eerste dans geven?’
      ‘Met plezier,’ antwoordde hij, met een scheve grijns. Toch keek de jongen haar niet aan. Wel pakte hij haar hand en liep met haar mee naar een stel anderen die aan het dansen waren.
      Shane sloeg een arm om haar middel en hield haar op een gepaste afstand vast, niet geforceerd, maar ook niet in het geringst erop uit om een aanleiding tot nieuwe roddels te geven.

Reacties (3)

  • Trager

    Naaah Gemma, zo lief *huilt*

    1 jaar geleden
  • GossipGirl21

    Gelukkig dat ze aardig is.

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Gemma is dan toch wel weer aardig.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen